Ανεμογεννήτρια 180 μ.στη παρθένα ακτή Αράχνες, δίπλα στον οικισμό, της Χαμολιάς

 Ανεμογεννήτρια 180 μ.στη παρθένα ακτή Αράχνες, δίπλα στον οικισμό, της Χαμολιάς

Εταιρεία κατέθεσε αίτηση για κατασκευή αιολικού σταθμού σε απόσταση 37 μ. από τη δυσπρόσιτη παραλία Αράχνες, κοντά στο Πόρτο Ράφτη, κάτι που απαιτεί διανοίξεις δρόμων άνω των 10 μ. και θα σημάνει την ολοκληρωτική καταστροφή της πανέμορφης ακρογιαλιάς.

Η αχαλίνωτη και ανεξέλεγκτη εγκατάσταση έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας βιομηχανικής κλίμακας προελαύνει στη χώρα μας και ο παραλογισμός φαίνεται ότι συναποτελεί κριτήριο για τη χωροθέτησή τους. Χαρακτηριστική της κατάστασης που επικρατεί είναι μια αίτηση που εμφανίστηκε πρόσφατα στον επίσημο γεωπληροφοριακό χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) που αφορά την κατασκευή αιολικού σταθμού με μία ανεμογεννήτρια σε απόσταση μόλις 37 μέτρων από μία παραλία της Αττικής!

Πρόκειται για την παραλία Αράχνες ή Γουλανδρή, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4,5 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τον οικισμό της Χαμολιάς και σε ανάλογη απόσταση βορειοανατολικά από το Πόρτο Ράφτη. Η συγκεκριμένη παραλία, που είναι προσβάσιμη μόνο από μονοπάτι και από θαλάσσης, αποτελεί έναν ξεχωριστό και ανέγγιχτο προορισμό για τους φυσιολάτρες της Αθήνας.

Σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο έργο, η ιδιοκτήτρια εταιρεία που φέρει το όνομα ενός ιδιώτη σχεδιάζει να τοποθετήσει μία ανεμογεννήτρια τύπου Enercon E-138, ισχύος 4,2 MW και συνολικού ύψους 180 μέτρων.

Αν λάβουμε υπόψη πρόσφατες αεροφωτογραφίες από εγκατεστημένες ανεμογεννήτριες παρόμοιου μεγέθους σε άλλα μέρη της Ελλάδας, για την τοποθέτησή τους απαιτείται η διάνοιξη γηπέδων πλάτους τουλάχιστον 50 μέτρων.

Και αν αναλογιστούμε ότι ο πυλώνας της ανεμογεννήτριας θα απέχει μόλις 37 μέτρα από την παραλία και ότι για την εγκατάστασή της θα απαιτηθεί και η κατασκευή ενός τεράστιου δρόμου πρόσβασης πλάτους 5-10 μέτρων στην ευθεία και ακόμα μεγαλύτερου στις στροφές, όπως συμβαίνει σε όλα τα παρόμοια έργα, γίνεται αντιληπτό ότι η καταστροφή της πανέμορφης, απομονωμένης παραλίας θα είναι ολική.

Σημειώνεται ότι στο απαρχαιωμένο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, που θεσπίστηκε το 2008 και ισχύει ακόμα και σήμερα, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για την αναθεώρησή του, στο «Παράρτημα ΙΙ» αναφέρεται ότι οι ακτές κολύμβησης αποτελούν ασύμβατη χρήση γης για την κατασκευή ΑΠΕ εφόσον συμπεριλαμβάνονται στο «πρόγραμμα παρακολούθησης της ποιότητας των νερών κολύμβησης» που συντονίζεται από το υπουργείο Περιβάλλοντος και, ως εκ τούτου, η ελάχιστη απόσταση των ανεμογεννητριών από αυτές είναι τα 1.500 μέτρα.

Απ’ ό,τι φαίνεται, το «παραθυράκι» για την εγκατάσταση της θεόρατης ανεμογεννήτριας δίπλα στην παραλία Αράχνες βρίσκεται στο γεγονός ότι ως μη προσβάσιμη από τη στεριά η συγκεκριμένη παραλία δεν βρίσκεται στο πρόγραμμα του ΥΠΕΝ, όπως βρίσκονται οι παραπλήσιες παραλίες του Πόρτο Ράφτη.

Εξάλλου, στο ίδιο χωροταξικό αναφέρεται ότι «η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων στην Αττική είναι δυνατή σε περιοχές του ορεινού όγκου της Πάστρας, του Πάνειου όρους, του Λαυρεωτικού Ολύμπου και στο εκτός επιρροής του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος τμήμα του όρους Μερέντα». Στην υπόλοιπη Αττική θεωρητικά δεν προβλέπεται η χωροθέτηση αιολικών σταθμών, λόγω της πυκνής δόμησης και κατοίκησης, καθώς και της σημασίας διαφύλαξης των τελευταίων μη αστικοποιημένων/βιομηχανοποιημένων περιοχών.

Ωστόσο, αυτά τα δεδομένα δεν εμπόδισαν τον συγκεκριμένο επενδυτή να κάνει αίτηση για μια ανεμογεννήτρια σε απόσταση αναπνοής από τον αιγιαλό. Και παρόλο που η συγκεκριμένη αίτηση βάσει των κριτηρίων του χωροταξικού των ΑΠΕ θα έπρεπε εξαρχής να έχει απορριφθεί, βρίσκεται υπό αξιολόγηση από τον Ιούνιο του περασμένου έτους. Ετσι, για άλλη μια φορά, γίνεται φανερό ότι η ΡΑΕ δεν είναι σε θέση να τηρήσει ούτε τους ελάχιστους τυπικούς περιορισμούς που προβλέπει ακόμα και το εντελώς παρωχημένο χωροταξικό πλαίσιο του 2008, το οποίο επιτρέπει την κατασκευή βιομηχανικών έργων ΑΠΕ σχεδόν σε όλη την επικράτεια!

Αδειες και άλλες αιτήσεις

«Τα τελευταία ανέγγιχτα μέρη της Αττικής είναι εξαιρετικά πολύτιμα. Ας μην επιτρέψουμε την καταστροφή τους», τονίζει η Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου. Και υπενθυμίζει ότι στην Πάστρα (ανάμεσα σε Βίλια, Ερυθρές και Οινόη) υπάρχουν ήδη άφθονες εγκατεστημένες ανεμογεννήτριες και πολλές άδειες και αιτήσεις, στο Πάνειο Ορος (πάνω από τα Καλύβια και την Κερατέα) υπάρχει άδεια εγκατάστασης για μία ανεμογεννήτρια και βεβαιώσεις παραγωγού για άλλες 19, στον Ολυμπο Αττικής (πάνω από τη Σαρωνίδα και την Ανάβυσσο) υπάρχει βεβαίωση παραγωγού για 4 ανεμογεννήτριες και στη Μερέντα (που βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Μαρκόπουλο Μεσογαίας, Καλύβια Θορικού, Πόρτο Ράφτη και Κουβαρά) σχεδιάζονται δύο μεγάλοι φωτοβολταϊκοί σταθμοί.

Στον χάρτη της ΡΑΕ επίσης φαίνονται 4 αιτήσεις για μεγάλους αιολικούς σταθμούς στο πρόσφατα καμένο όρος Πατέρας (βορειοδυτικά της Αττικής, ως προέκταση της Πάρνηθας) που δεν συμπεριλαμβάνεται καν στον παραπάνω κατάλογο των βουνών της Αττικής όπου δύνανται να κατασκευαστούν αιολικοί.

Πηγή: efsyn.gr

 

 

 

Συντακτική ομάδα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *