Θεματολογία

Του δημάρχου Αχαρνών, Σπύρου Βρεττού, του έχουμε ασκήσει κριτική πολλές φορές στο παρελθόν. Έχουμε γράψει σκληρά κείμενα, έχουμε αναδείξει ζητήματα, έχουμε σταθεί απέναντι σε επιλογές της δημοτικής αρχής και, αν χρειαστεί, θα το ξανακάνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η δημοσιογραφία πρέπει να λειτουργεί με παρωπίδες. Αντίθετα, η δημοσιογραφική δεοντολογία επιβάλλει να βλέπουμε κάθε υπόθεση με καθαρό μάτι, χωρίς εμπάθειες, χωρίς σκοπιμότητες και χωρίς να ισοπεδώνουμε τα πάντα.

Το ζήτημα της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Αχαρνών και της παραδοχής του χρέους της, ύψους περίπου 1,3  εκατομμυρίου ευρώ, έχει προκαλέσει αντιδράσεις, ερωτήματα και διαφορετικές προσεγγίσεις. Είναι λογικό. Όταν ένα τέτοιο ποσό μεταφέρεται στον Δήμο, οφείλει να υπάρχει δημόσια συζήτηση, διαφάνεια και πλήρης ενημέρωση των δημοτών. Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει να λέγεται καθαρά ότι η συγκεκριμένη διαδικασία δεν προέκυψε αυθαίρετα. Η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση έκλεισε στο πλαίσιο του νόμου και, μαζί με τα πάγιά της, οι υποχρεώσεις της περνούν στον Δήμο, ο οποίος πλέον καλείται να διαχειριστεί το ζήτημα σύμφωνα με όσα προβλέπει η νομοθεσία.

Εδώ ακριβώς χρειάζεται ψυχραιμία. Άλλο πράγμα είναι να τίθενται ερωτήματα για το ύψος των δαπανών, άλλο πράγμα να εξετάζεται αν ορισμένες επιλογές ήταν ακριβές ή υπερβολικές, και άλλο πράγμα να μηδενίζεται συνολικά το έργο που παρήχθη. Η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση δεν ήταν ένας άδειος μηχανισμός. Μέσα από τη λειτουργία της στηρίχθηκαν δομές και δράσεις που είχαν άμεση σχέση με την κοινωνία των Αχαρνών.

Στα δημοτικά ιατρεία εξυπηρετούνται δημότες δωρεάν. Το κοινωνικό φροντιστήριο αποτελεί στήριγμα για οικογένειες που δεν είχαν τη δυνατότητα να καλύψουν ιδιωτικά την εκπαιδευτική υποστήριξη των παιδιών τους. Η φιλαρμονική αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της πόλης. Το θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» ανακαινίστηκε και απέκτησε ξανά ρόλο στην πολιτιστική δραστηριότητα του Δήμου. Παράλληλα, οργανώθηκαν πολιτιστικές εκδηλώσεις, οι οποίες μπορεί από κάποιους να χαρακτηρίζονται ακριβές, όμως κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αρκετές από αυτές είχαν ποιότητα και έδωσαν πολιτιστική παρουσία στην πόλη.

Διατηρούσε τομείς όπως το κοινωνικό φαρμακείο, το κοινωνικό παντοπωλείο, το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων, τη βοήθεια στο σπίτι και άλλα πάρα πάρα πολλά που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ούτε και να ισοπεδώσει.

Το αν κάποιες δαπάνες χρεώθηκαν παραπάνω, αν έγιναν λάθη, αν υπήρξαν αστοχίες ή αν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος, είναι ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί από τα αρμόδια όργανα και με στοιχεία. Δεν μπορεί όμως η συζήτηση να γίνεται μόνο με κραυγές ή με πολιτική διάθεση εκμετάλλευσης. Ο δημότης έχει δικαίωμα να γνωρίζει πού πήγαν τα χρήματα, ποια έργα έγιναν, ποιες υπηρεσίες παρασχέθηκαν και ποιες υποχρεώσεις δημιουργήθηκαν. Έχει όμως επίσης δικαίωμα να ακούει την πλήρη εικόνα και όχι μόνο το κομμάτι που βολεύει την εκάστοτε αντιπαράθεση.

Ανάλογη ψυχραιμία χρειάζεται και στο θέμα του δημοτικού ασθενοφόρου. Ακούστηκε ότι «σαπίζει» ή ότι δεν αξιοποιείται. Η πραγματικότητα, όμως, φαίνεται να είναι πιο σύνθετη. Το ασθενοφόρο μεταφέρθηκε από τη Δημοτική Επιχείρηση στον Δήμο και, όπως αναφέρεται, έχει γίνει πλήρης ανακαίνισή του. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η βούληση της δημοτικής αρχής, αλλά και το θεσμικό πλαίσιο, καθώς ο νόμος δεν επιτρέπει  στους δήμους να λειτουργούν δημοτικά ασθενοφόρα, εκτός από περιπτώσεις όπου υπάρχουν παλαιότερες δικαστικές αποφάσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα πρέπει να μείνει εκεί. Αντιθέτως, η δημοτική αρχή οφείλει να το ξαναδεί σοβαρά και να αναζητήσει νόμιμη λύση, είτε μέσω συνεργασίας είτε μέσω άλλου σχήματος, ώστε ένα χρήσιμο μέσο να μην παραμένει αναξιοποίητο.

Υπήρξε, βέβαια, και η περίπτωση της δημοτικής συγκοινωνίας, η οποία είχε στόχο, μεταξύ άλλων, να εξυπηρετήσει φοιτητές. Εκ του αποτελέσματος, όμως, φαίνεται ότι το εγχείρημα δεν πέτυχε όπως είχε σχεδιαστεί, με υπαιτιότητα της δημοτικής αρχής . Και αυτό πρέπει να ειπωθεί. Όπως πρέπει να ειπωθεί και ότι δεν είναι όλες οι πρωτοβουλίες επιτυχημένες, ούτε όλες οι επιλογές δικαιώνονται στην πράξη.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να αθωωθούν ή να καταδικαστούν πολιτικά πρόσωπα με ευκολία. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει καθαρή εικόνα. Να παρουσιαστούν αναλυτικά οι υποχρεώσεις, τα πάγια, οι δαπάνες, οι υπηρεσίες που παρασχέθηκαν και οι αποφάσεις που ελήφθησαν. Ο Δήμος Αχαρνών πρέπει να προχωρήσει με διαφάνεια, νομιμότητα και λογοδοσία.

Κριτική θα γίνεται. Και πρέπει να γίνεται. Όμως η κριτική έχει αξία μόνο όταν στηρίζεται στην αλήθεια. Και η αλήθεια εδώ είναι ότι, μαζί με τα χρέη, υπήρξαν και κοινωνικές, πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δομές που λειτούργησαν προς όφελος των δημοτών. Αυτό δεν διαγράφει τα ερωτήματα. Αλλά δεν επιτρέπει και τον εύκολο μηδενισμό.