Παλλήνης

Η επιλογή της διοίκησης Αηδόνη είναι να επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο Συνεργασίας με τη DIMAND και να ζητήσει μεγαλύτερο, συγκεκριμένο και μετρήσιμο όφελος για τους δημότες.

Μια επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που μπορεί να αλλάξει τον οικονομικό και πολεοδομικό χάρτη μιας ολόκληρης περιοχής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται από έναν Δήμο ως μια απλή υπόθεση αδειοδοτήσεων. Και ο Χρήστος Αηδόνης δείχνει ότι, τουλάχιστον στην περίπτωση του Κτήματος Καμπά, δεν σκοπεύει να αρκεστεί σε όσα βρήκε ήδη συμφωνημένα.

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου Παλλήνης ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα ανταποδοτικά οφέλη της μεγάλης επένδυσης, βάζοντας στο επίκεντρο ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα: τι ακριβώς κερδίζουν οι δημότες από μια ανάπτυξη τέτοιου μεγέθους;

Το υφιστάμενο Μνημόνιο Συνεργασίας, το οποίο διαμορφώθηκε επί προηγούμενης δημοτικής διοίκησης, προβλέπει οικονομική υποχρέωση 4,8 εκατ. ευρώ πλέον ΦΠΑ. Η σημερινή δημοτική αρχή κρίνει ότι το πλαίσιο αυτό δεν επαρκεί και επιδιώκει μια νέα, σαφώς διευρυμένη συμφωνία.

Και εδώ βρίσκεται η πολιτική σημασία της επιλογής Αηδόνη: δεν αντιμετωπίζει την παλιά συμφωνία ως τετελεσμένο.

Αντί να περιοριστεί στη διαχείριση όσων είχαν ήδη συμφωνηθεί, επιλέγει την επαναδιαπραγμάτευση, ζητώντας μεγαλύτερη οικονομική δέσμευση και, κυρίως, συγκεκριμένες και μετρήσιμες παρεμβάσεις με πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα των κατοίκων.

Τα μεγέθη της επένδυσης εξηγούν αυτή την επιλογή. Το project στο Κτήμα Καμπά αναπτύσσεται σε έκταση περίπου 319 στρεμμάτων, με δυνατότητα ανάπτυξης περίπου 90.000 τ.μ. μικτών χρήσεων, ενώ πρόσφατες εκτιμήσεις τοποθετούν τη συνολική ακαθάριστη αξία ανάπτυξης κοντά στα 410 εκατ. ευρώ.

Πρόκειται, επομένως, για μια παρέμβαση που δεν αφορά μόνο τον επενδυτή. Αφορά την Κάντζα, την Παλλήνη, τον Γέρακα και την Ανθούσα. Αφορά τους δρόμους, την κυκλοφορία, τις υποδομές και τελικά την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που κατοικούν καθημερινά στην περιοχή.

Ο Αηδόνης επιχειρεί ουσιαστικά να μεταφέρει το κέντρο βάρους της συζήτησης από το «πόσο μεγάλη είναι η επένδυση» στο «πόσο μεγάλο θα είναι το όφελος για την πόλη».

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να καθορίσει μονομερώς τι θα προσφέρει μια ιδιωτική εταιρεία πέρα από τις νόμιμες και συμβατικές υποχρεώσεις της. Μπορεί όμως να διαπραγματευτεί. Να απαιτήσει σαφείς δεσμεύσεις. Να βάλει ψηλότερα τον πήχη και να διεκδικήσει περισσότερα για την τοπική κοινωνία.

Αυτό ακριβώς επιχειρεί σήμερα η διοίκηση Αηδόνη.

Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα είναι εκείνο που τελικά θα κρίνει την επιτυχία της προσπάθειας. Ωστόσο, η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη: μια επένδυση τέτοιου μεγέθους πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχου μεγέθους όφελος για την πόλη που τη φιλοξενεί.

Και στην περίπτωση του Κτήματος Καμπά, ο Δήμος Παλλήνης δείχνει αποφασισμένος να μη μείνει απλός θεατής της επένδυσης, αλλά να διεκδικήσει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτυπώματος που αυτή θα αφήσει στους δημότες.

Στο σημείο σπεύδουν δυνάμεις της Πυροσβεστικής

Η Θεοδοσία Μάλλη εμφανίζεται σήμερα να καταγγέλλει με ιδιαίτερη ευαισθησία τον χλευασμό μιας γυναίκας για το σώμα και την εμφάνισή της, καθώς και τα σεξιστικά ή σεξουαλικά υπονοούμενα.

Πολύ σωστά. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό —και εξαιρετικά άβολο— πρόβλημα: το 2023.

Γιατί τον Ιούνιο του 2023 η ίδια κ. Μάλλη ήταν εκείνη που, σύμφωνα με τη δημόσια καταγγελία της Σοφίας Καλλέ, σχολίαζε φωτογραφία της με αναφορές στο ντύσιμο και στον τρόπο που καθόταν. Η κ. Καλλέ είχε απαντήσει τότε δημόσια, καταγγέλλοντας «σεξιστικά σχόλια και απρεπή υπονοούμενα» και κάνοντας λόγο για παραληρηματική αναφορά στην εξωτερική της εμφάνιση.

Τότε η κ. Μάλλη έλεγε αυτά. Σήμερα λέει τα ακριβώς αντίθετα.

Σήμερα μας εξηγεί ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο χλευασμού για το σώμα ή την εμφάνισή της. Συμφωνούμε απολύτως. Αυτό ακριβώς, όμως, θα έπρεπε να θυμόταν και το 2023, όταν επέλεγε να σχολιάζει δημόσια το ντύσιμο και το «κάθισμα» μιας άλλης γυναίκας.

Τελικά, ο σεξισμός είναι απαράδεκτος πάντοτε ή μόνο όταν συμφέρει να τον καταγγέλλουμε;

Διότι η αξιοπρέπεια των γυναικών δεν έχει κομματική ταυτότητα, παραταξιακή απόχρωση ούτε ημερομηνία λήξης. Δεν γίνεται το 2023 να θεωρείς θεμιτό να σχολιάζεις την εμφάνιση μιας γυναίκας και το 2026 να σηκώνεις τη σημαία κατά του ίδιου ακριβώς φαινομένου.

Και σαν να μην έφτανε αυτή η εντυπωσιακή πολιτική αμνησία, έχουμε και την πρόσφατη πυρκαγιά στην περιοχή Ανθούσας–Γέρακα.

Η επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Παλλήνης αναφέρει ότι η φωτιά εντοπίστηκε από τις θερμικές κάμερες και ότι υπήρξε άμεση συνδρομή της Πολιτικής Προστασίας προς την Πυροσβεστική. Η κ. Μάλλη παρουσιάζει διαφορετική εκδοχή και φτάνει μάλιστα στο σημείο να κατηγορεί δημόσια τον δήμαρχο ότι ψεύδεται.

Η αντιπολίτευση, όμως, δεν σημαίνει ότι κάθε γεγονός πρέπει υποχρεωτικά να παρουσιάζεται ως καταστροφή και κάθε ενέργεια του Δήμου ως αποτυχία. Όταν μια φωτιά αντιμετωπίζεται έγκαιρα, αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως τους πολίτες είναι ότι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Όποιος αμφισβητεί την επίσημη καταγραφή έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει — αλλά έχει και την υποχρέωση να παρουσιάσει τα στοιχεία που αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς του.

Κάπως έτσι, η κ. Μάλλη επιχείρησε να καταγγείλει τους άλλους και τελικά άνοιξε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη δική της συνέπεια και αξιοπιστία.

Γιατί τα social media έχουν ένα ενοχλητικό χαρακτηριστικό: θυμούνται.

Και όταν το 2023 έλεγες άλλα και το 2026 εμφανίζεσαι να καταγγέλλεις ακριβώς εκείνο για το οποίο κατηγορήθηκες τότε, η πολιτική επίθεση κινδυνεύει να γυρίσει μπούμερανγκ.

Ή, όπως το λέει πολύ πιο απλά ο λαός:

Η κ. Μάλλη πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη.

Σε κατάσταση πολιτικής αποσύνθεσης φαίνεται να βρίσκεται πλέον η παράταξη του Κώστα Σμέρου, την ώρα που ο πρώην δήμαρχος Παλλήνης, Αθανάσιος Ζούτσος, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται μόνο ευχάριστη δεν μπορεί να είναι για τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η παράταξή του δείχνει να χάνει τη συνοχή της και, σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν στην τοπική πολιτική σκηνή, βρίσκονται προ των πυλών ακόμη δύο ανεξαρτητοποιήσεις. Όταν αυτές επιβεβαιωθούν, το πολιτικό πλήγμα θα είναι δύσκολο να υποβαθμιστεί.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Κώστα Σμέρο, όμως, ενδέχεται να βρίσκεται μπροστά του.

Ο Αθανάσιος Ζούτσος όχι μόνο δεν έχει αποσυρθεί πολιτικά, αλλά με τις δημόσιες παρουσίες του δίνει την εικόνα ανθρώπου που διατηρεί ενεργές τις παλιές του συμμαχίες. Σε εκδηλώσεις του Δήμου και στα πανηγύρια της περιοχής επιλέγει συχνά να βρίσκεται δίπλα σε ανθρώπους που συμμετείχαν στον δικό του συνδυασμό το 2023, αγνοώντας επιδεικτικά τον Σμέρο. Οι παλιές επαφές φαίνεται ότι παραμένουν ζωντανές.

Και ο Σμέρος;

Μοιάζει όλο και περισσότερο πολιτικά απομονωμένος.

Όταν ο πρώην δήμαρχος ανακοινώσει τελικά νέα υποψηφιότητα, τότε θα φανεί ποιοι πραγματικά βρίσκονται στο πλευρό του σημερινού επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ποιοι απλώς περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αλλάξουν στρατόπεδο.

Γιατί στην πολιτική οι φωτογραφίες, τα τραπέζια και οι παρέες μπορεί να μη βγάζουν δήμαρχο, αποκαλύπτουν όμως συχνά προς τα πού φυσάει ο άνεμος.

Και αυτή τη στιγμή ο άνεμος δεν φαίνεται να φυσάει υπέρ του Κώστα Σμέρου.

Μόλις γίνουν οι αποχωρήσεις και παράλληλα ο Αθανάσιος Ζούτσος καταφέρει να επανασυσπειρώσει πρόσωπα και στελέχη γύρω του, τότε το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν η παράταξη Σμέρου αντιμετωπίζει κρίση.

Το ερώτημα θα είναι τι ακριβώς θα έχει απομείνει από αυτήν.

Ο Κώστας Σμέρος επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος της σημερινής δημοτικής αρχής. Σήμερα, όμως, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα πολύ πιο δυσάρεστο πολιτικό σενάριο: να βλέπει την ίδια του την παράταξη να φυλλορροεί και τον πρώην δήμαρχο να συγκεντρώνει ξανά γύρω του ανθρώπους με τους οποίους ο ίδιος υπολόγιζε ότι θα πορευτεί.

Και όταν έρθει η ανακοίνωση της υποψηφιότητας Ζούτσου, τότε θα γίνει το πραγματικό ταμείο.

Μέχρι τότε, ένα πράγμα είναι βέβαιο: η πολιτική μοναξιά του Κώστα Σμέρου γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Και η εικόνα μιας παράταξης που διαλύεται δύσκολα κρύβεται.

Όταν η αντιπολίτευση στερείται ουσιαστικού πολιτικού λόγου, προτάσεων και οράματος για τον τόπο, το μόνο που της απομένει είναι ο θεσμικός σαμποταρισμός. Αυτή ακριβώς την τακτική παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα από τον κ. Κωστή Σμέρο, ο οποίος επιχειρεί απεγνωσμένα να εμφανιστεί ως δήθεν «τιμητής» και καταγγέλλων της σημερινής Δημοτικής Αρχής. Το αντικείμενο της πολιτικής του υστερίας; Ο βρεφονηπιακός σταθμός της οδού Κυκλαμίνων. Μια υπόθεση που αποδεικνύει περίτρανα ότι το μόνο που ενδιαφέρει την παράταξή του είναι να βάζει τρικλοποδιές στο έργο του Δημάρχου, Χρήστου Αηδόνη, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά των δημοτών θα μείνουν έξω από τις δομές προσχολικής αγωγής.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να καταλάβουν όλοι οι δημότες της Παλλήνης το μέγεθος της πολιτικής ανικανότητας και της υποκρισίας. Όταν η νέα Δημοτική Αρχή ανέλαβε τα καθήκοντά της, ο Δήμαρχος κ. Αηδόνης επισκέφθηκε αμέσως τον σταθμό της οδού Κυκλαμίνων με σκοπό να δρομολογήσει το άνοιγμά του. Εκεί όμως αποκαλύφθηκε το απόλυτο μπάχαλο του παρελθόντος: Ένας βρεφονηπιακός σταθμός που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2018, ο οποίος κόστισε στους πολίτες περίπου 800.000 ευρώ, κατασκευάστηκε με τις ξεπερασμένες προδιαγραφές του 2012 και όχι με τις αναβαθμισμένες και υποχρεωτικές προδιαγραφές ασφαλείας του 2017!

Όπως ήταν φυσικό, η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου, σεβόμενη τη νομοθεσία και πάνω απ’ όλα την ασφάλεια των βρεφών, αρνήθηκε να υπογράψει για την αδειοδότηση και το άνοιγμα του κτιρίου. Η Τεχνική Υπηρεσία δεν υπάρχει για να καλύπτει εγκληματικές παραλείψεις του παρελθόντος ούτε για να χαρίζεται στις επιθυμίες της αντιπολίτευσης. Η αποστολή της είναι να προστατεύει ανθρώπινες ζωές.

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο που κληρονόμησε, ο Δήμαρχος κ. Αηδόνης δεν σήκωσε τα χέρια ψηλά. Αναζήτησε άμεση, πρακτική και νόμιμη λύση. Καθώς υπήρχε ήδη ανακηρυγμένος προσωρινός ανάδοχος για τις εργασίες κατασκευών στο Δήμο Παλλήνης —για τον οποίο δεν εκκρεμούσαν ενστάσεις και η οριστικοποίηση της σύμβασης ήταν ζήτημα τυπικών διαδικασιών— ζητήθηκε από τον εργολάβο να ξεκινήσει άμεσα τις προπαρασκευαστικές εργασίες. Στόχος ήταν ένας και μοναδικός: να μην χαθεί ούτε μία ημέρα και να παραδοθεί ο σταθμός στα παιδιά και στους γονείς το συντομότερο δυνατόν.

Και τι έκανε ο κ. Σμέρος μπροστά σε αυτή την προσπάθεια να δοθεί λύση; Αντί να στηρίξει την επιτάχυνση των εργασιών για το καλό των οικογενειών της πόλης μας, έτρεξε να κάνει καταγγελία στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας! Κατήγγειλε δηλαδή το γεγονός ότι ο εργολάβος μπήκε να δουλέψει λίγες εβδομάδες πριν την τυπική υπογραφή της σύμβασης, προκειμένου να κερδηθεί χρόνος.

Το αποτέλεσμα της «κατόρθωσης» του κ. Σμέρου; Να καθυστερήσει η έναρξη λειτουργίας του παιδικού σταθμού κατά έναν με δύο μήνες. Αντί τα παιδιά να μπουν στις αίθουσες στα τέλη Σεπτεμβρίου, θα μπουν στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου. Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του κ. Σμέρου στους δημότες! Σταμάτησε προσωρινά το έργο για να ικανοποιήσει την πολιτική του ματαιοδοξία.

Το ερώτημα λοιπόν τίθεται ευθέως προς τον κ. Σμέρο: Αυτή είναι η διοίκηση και η αντιπολίτευση που οραματίζεστε; Να μπλοκάρετε τα έργα του Δήμου μόνο και μόνο για να δείξετε ότι «κάτι κάνετε»; Πόσο περήφανος νιώθετε που εξαιτίας της καταγγελίας σας δεκάδες γονείς βρίσκονται σε απόγνωση, μη γνωρίζοντας πού να αφήσουν τα παιδιά τους τις πρώτες εβδομάδες της σχολικής χρονιάς;

Και το θράσος δεν σταματά εδώ. Για να διορθωθούν τα αδικαιολόγητα λάθη της κατασκευής των 800.000 ευρώ, ο Δήμος Παλλήνης υποχρεώνεται τώρα να δαπανήσει από ιδίους πόρους επιπλέον 300.000 ευρώ —δηλαδή το 38% του αρχικού κόστους! Ουσιαστικά, ο σταθμός ανακατασκευάζεται εκ νέου: γκρεμίζονται τοίχοι, ανοίγονται νέες πόρτες διαφυγής, ξηλώνεται η κουζίνα και φτιάχνονται καινούργια μπάνια για να πληρούνται οι προδιαγραφές του 2017.

Πριν λοιπόν ο κ. Σμέρος κουνήσει το δάχτυλο στη Δημοτική Αρχή, οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις στους πολίτες. Και οφείλει να απαντήσει θεσμικά για τον διοικητικό ρόλο που είχε τότε η μητέρα του, ως διευθύντρια των βρεφονηπιακών σταθμών. Η συγγενική σχέση από μόνη της δεν αποδίδει ευθύνη και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για φθηνές προσωπικές επιθέσεις. Όμως, εφόσον κατείχε μια τόσο κρίσιμη διευθυντική θέση, πρέπει να αποσαφηνιστεί δημόσια: Ποια ήταν ακριβώς τα καθήκοντά της; Τι γνώριζε για τις προδιαγραφές του κτιρίου της οδού Κυκλαμίνων; Ποιες έγγραφες ενέργειες ή επισημάνσεις είχε πραγματοποιήσει τότε για να αποτρέψει αυτή την κακοτεχνία;

Το ίδιο ακριβώς ισχύει για την κ. Μαρία Διακάκη και για κάθε άλλο πρόσωπο που κατείχε τότε πολιτική ή διοικητική αρμοδιότητα. Οι ευθύνες για τη σπατάλη 800.000 ευρώ σε ένα κτίριο που κρίθηκε ακατάλληλο δεν αποδίδονται με ασαφείς υπαινιγμούς, αλλά ούτε εξαφανίζονται επειδή τυγχάνει να είναι πολιτικά ή προσωπικά άβολες.

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να εγκαλείται η σημερινή Δημοτική Αρχή επειδή αρνήθηκε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των παιδιών. Ο κ. Αηδόνης και η ομάδα του επέλεξαν τον δύσκολο αλλά υπεύθυνο δρόμο: να φτιάξουν από την αρχή έναν σταθμό ασφαλή, σύγχρονο και νόμιμο.

Ο κ. Σμέρος επέλεξε τον εύκολο δρόμο της υπονόμευσης. Οι δημότες της Παλλήνης έχουν βλέποντα μάτια, κρίνουν, συγκρίνουν και καταλαβαίνουν πλέον πολύ καλά ποιος εργάζεται για το συμφέρον της πόλης και ποιος παλεύει αποκλειστικά για την προσωπική του πολιτική επιβίωση.

Η υπόθεση της παραίτησης της κυρίας Κακαμπούκη φαίνεται πως εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά από ό,τι αρχικά παρουσιάστηκε. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, ο δήμαρχος όχι μόνο δεν είχε αποφασίσει να την απομακρύνει από το νέο σχήμα της δημοτικής αρχής, αλλά την είχε ήδη συμπεριλάβει στη σύνθεση των νέων αντιδημάρχων, αναθέτοντάς της την Αντιδημαρχία Πολιτισμού.

Μάλιστα, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο δήμαρχος είχε ήδη παραδώσει προς δημοσίευση τη λίστα με τα νέα ονόματα των αντιδημάρχων, στην οποία περιλαμβανόταν και η κυρία Κακαμπούκη. Ωστόσο, πριν ακόμη ανακοινωθεί επισήμως ο ανασχηματισμός, φαίνεται πως επικράτησε σύγχυση. Η πληροφορία που έφτασε στην ίδια, σύμφωνα με την οποία είχε τεθεί εκτός του νέου σχήματος, αποδείχθηκε λανθασμένη, αλλά ήταν αρκετή για να την οδηγήσει σε μια βεβιασμένη απόφαση.

Χωρίς να αναζητήσει επίσημη ενημέρωση ή να επικοινωνήσει απευθείας με τον δήμαρχο, η κυρία Κακαμπούκη επέλεξε να υποβάλει την παραίτησή της. Μια κίνηση που, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, έγινε χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί τα πραγματικά δεδομένα και ενώ η θέση της στη νέα διοικητική δομή είχε ήδη διασφαλιστεί.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει πόσο σημαντική είναι η διασταύρωση των πληροφοριών, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις. Οι φήμες και οι ανεπιβεβαίωτες διαρροές μπορούν να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις και να οδηγήσουν σε ενέργειες που δύσκολα ανατρέπονται.

Στην προκειμένη περίπτωση, η βιασύνη φαίνεται πως κόστισε πολιτικά στην κυρία Κακαμπούκη. Αντί να περιμένει τις επίσημες ανακοινώσεις ή να επιδιώξει μια άμεση επικοινωνία με τον δήμαρχο, επέλεξε να κινηθεί με βάση πληροφορίες που τελικά δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Έτσι, μια θέση που είχε ήδη προβλεφθεί για εκείνη στο νέο σχήμα δεν πρόλαβε ποτέ να ανακοινωθεί, καθώς η παραίτησή της προηγήθηκε των επίσημων εξελίξεων. Το περιστατικό αφήνει εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διακινήθηκαν οι πληροφορίες, αλλά και για το κατά πόσο η ψυχραιμία και η θεσμική επικοινωνία θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει μια εξέλιξη που σήμερα προκαλεί έντονο πολιτικό σχολιασμό.