Στις Αχαρνές, το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει όσο πλησιάζει ο Ιούλιος — και στο κέντρο της αναταραχής βρίσκεται ο Θέμης Οικονόμου. Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, στενός συνεργάτης του δημάρχου Σπύρου Βρεττού, φέρεται το τελευταίο διάστημα να κινείται μεθοδικά και πυρετωδώς, όχι ως θεσμικός λειτουργός αλλά ως πολιτικός παίκτης που προσπαθεί να διασώσει τη θέση του. Όπως περιγράφουν άνθρωποι με γνώση των ισορροπιών στον Δήμο, ο Οικονόμου έχει επιδοθεί σε συνεχείς τηλεφωνικές επαφές, συναντήσεις και συζητήσεις παρασκηνίου, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη στήριξη συμβούλων πριν ξεκινήσει η διαδικασία για την επανεκλογή του στην προεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Οι επαφές του επικεντρώνονται, σύμφωνα με πηγές της πλειοψηφίας, κυρίως στους δημοτικούς συμβούλους που έχασαν πρόσφατα τις θέσεις αντιδημάρχων τους. Πρόκειται για πρόσωπα που κατά τον κ. Οικονόμου θεωρούνται “παραγκωνισμένα” από τον δήμαρχο, μετά τις τελευταίες ανακατατάξεις στον διοικητικό μηχανισμό. Ο Οικονόμου, λέγεται, επιχειρεί να προσεγγίσει αυτούς τους δυσαρεστημένους δημοτικούς συμβούλους, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως σύμμαχο και συνοδοιπόρο τους. Οι φράσεις που αποδίδονται στις τηλεφωνικές του συζητήσεις — «σας αδίκησαν», «έπρεπε να παραμείνετε στη θέση σας», «μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα» — δείχνουν μια στρατηγική που θυμίζει περισσότερο διαχείριση δυσαρέσκειας παρά θεσμική στάση ισορροπίας.
Μάλιστα, δεν σταματάει εκεί, αφού παίρνει και ειδικούς συμβούλους του δημάρχου και τους λέει ότι πρέπει να βρεθούν να μιλήσουν να τα πουν. Όλα αυτά, βέβαια, έχουν σχέση με τις εκλογές του Ιουλίου. Ένας εξ αυτών εκνευρίστηκε τόσο πολύ από αυτά που έλεγε ο κύριος Οικονόμου, που του είπε, “έχεις γεράσει και δεν ξέρεις τι λες”.
Η τακτική αυτή δεν είναι άνευ ρίσκου. Εφόσον ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο, δημιουργεί την εικόνα ενός πολιτικού που επιδιώκει να συγκροτήσει προσωπικό πυρήνα επιρροής. Και αυτό, με τα σημερινά δεδομένα, ερμηνεύεται ως σημάδι ανασφάλειας. Οι κινήσεις του φανερώνουν ότι αισθάνεται το έδαφος να υποχωρεί κάτω από τα πόδια του και προσπαθεί να διαμορφώσει —ίσως και την ύστατη στιγμή— ένα δίκτυο υποστήριξης που θα του επιτρέψει να διαπραγματευθεί εκ νέου τη θέση του. Όμως η εικόνα αυτή φαίνεται να λειτουργεί αντίστροφα: οι συνεχείς επαφές, οι φήμες για τηλεφωνικές “περιοδείες” και οι συζητήσεις περί διατήρησης ισχύος ενισχύουν την εντύπωση ότι ο Οικονόμου δεν πατά πλέον σε σταθερό έδαφος.
Την ίδια στιγμή, οι πληροφορίες που κυκλοφορούν στους διαδρόμους του Δημαρχείου δείχνουν ότι ο δήμαρχος Σπύρος Βρεττός έχει ήδη καταλήξει στην απόφαση να ανανεώσει την ηγεσία του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο ίδιος, λέγεται, θεωρεί ότι η απαραίτητη ισορροπία μέσα στην παράταξη αλλά και η ανάγκη ανανέωσης της ομάδας, επιβάλλουν αλλαγή προσώπου στην προεδρία. Σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές της πόλης, η επιλογή αυτή έχει και μια δεύτερη διάσταση: το πέρασμα σε μια πιο “πειθαρχημένη” περίοδο συνεργασίας, μακριά από εσωτερικές τριβές και προσωπικές ατζέντες που δυσκολεύουν τη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η αλήθεια είναι ότι η απήχηση του Θέμη Οικονόμου εντός της δημοτικής ομάδας έχει μειωθεί σημαντικά. Από τους 29 δημοτικούς συμβούλους που στηρίζουν τον δήμαρχο, ελάχιστοι εμφανίζονται πρόθυμοι να υπερασπιστούν δημόσια την επανεκλογή του. Ο προτεινόμενος νέος πρόεδρος, αν και δεν έχει ακόμη γίνει γνωστός, θεωρείται ότι θα προέρχεται από τη “δεξαμενή” των ενεργών και συντονισμένων συνεργατών του Βρεττού — πρόσωπα με χαμηλότερο πολιτικό προφίλ αλλά καθαρότερη σχέση εμπιστοσύνης με τον δήμαρχο. Έτσι, το ενδεχόμενο να συνεχίσει ο Οικονόμου μοιάζει όλο και πιο μακρινό.
Σε αυτό το σκηνικό, οι κινήσεις του προέδρου προκαλούν συζητήσεις. Όσοι τον γνωρίζουν καλά λένε ότι προσπαθεί να διασώσει όχι μόνο τη θέση του, αλλά και την πολιτική του επιρροή. Γνωρίζει ότι η επόμενη μέρα στον Δήμο Αχαρνών θα έχει άλλους συσχετισμούς και ότι αν χάσει το αξίωμα, θα γίνει περιφερειακή φιγούρα χωρίς ουσιαστικό ρόλο. Για αυτό και επιδιώκει να παρουσιάσει τον εαυτό του ως “ρυθμιστή”, άνθρωπο που μπορεί να επηρεάζει αποφάσεις και ισορροπίες ακόμη και εκτός προεδρίας. Ωστόσο, όσο πιο έντονα δρα, τόσο περισσότερο δείχνει να απομακρύνεται από τον θεσμικό ρόλο του.
Η πολιτική του στρατηγική θυμίζει περισσότερο άμυνα παρά επίθεση. Προσπαθεί να συσπειρώσει δυσαρεστημένους, να καλλιεργήσει ρωγμές στην ομάδα του δημάρχου και να προετοιμάσει το έδαφος για μια ενδεχόμενη “αντιπολιτευόμενη” παρουσία αν τελικά χάσει τη θέση του. Πολλοί, όμως, εκτιμούν ότι αυτή η τακτική μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα: να τον απομονώσει περισσότερο και να επισπεύσει την αντικατάστασή του. Ο ίδιος ο Σπύρος Βρεττός, μετά τις επιτυχημένες πρωτοβουλίες για οικονομική εξυγίανση του Δήμου και την ενίσχυση της τοπικής ανάπτυξης, έχει δείξει ότι προτιμά μια ενωτική και αποδοτική διοικητική ομάδα χωρίς παρατεταμένα εσωτερικά μέτωπα.
Η ιστορία του Θέμη Οικονόμου στον Δήμο δεν είναι άγνωστη. Επανεξελέγη πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου το 2023 έπειτα από εισήγηση του δημάρχου, και στην αρχή θεωρήθηκε(κακώς) ένας αποτελεσματικός συντονιστής των συνεδριάσεων. Όμως οι ισορροπίες στα δημοτικά πράγματα αλλάζουν γρήγορα: κάθε κύκλος διοίκησης φέρνει νέα πρόσωπα, νέα προτεραιότητα στη διαχείριση και διαφορετικές πολιτικές δυναμικές. Έτσι, ο άλλοτε “άνθρωπος εμπιστοσύνης” του δημάρχου φέρεται σήμερα να βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με αυτόν.
Αν όντως ο δήμαρχος προχωρήσει σε αλλαγή, ο Οικονόμου θα κληθεί να αποφασίσει αν θα σεβαστεί θεσμικά την επιλογή ή αν θα επιχειρήσει να διατηρήσει ρόλο “παρασκηνιακού παίχτη”. Σε κάθε περίπτωση, η στάση του θα δείξει αν ενδιαφέρεται πραγματικά για την ενότητα της δημοτικής ομάδας ή αν πλέον κινείται με αποκλειστικό γνώμονα την πολιτική του επιβίωση. Διότι όταν ένας πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου λειτουργεί περισσότερο ως υποψήφιος παρά ως θεσμικός εγγυητής, τότε η γραμμή ανάμεσα στην ευθύνη και στην προσωπική φιλοδοξία γίνεται επικίνδυνα λεπτή.
Σήμερα, το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες. Το τηλέφωνο του προέδρου δεν θα σταματήσει να χτυπά, τα πηγαδάκια θα πυκνώνουν και το παρασκήνιο θα δουλεύει στο φουλ. Όμως η ουσία δεν αλλάζει: όσο περισσότερο προσπαθεί να σώσει την καρέκλα του, τόσο περισσότερο φαίνεται ότι τη χάνει. Διότι, στο τέλος, η πραγματική δύναμη δεν κρίνεται από τα τηλεφωνήματα, αλλά από το αν έχεις μαζί σου την εμπιστοσύνη όσων ψήφισαν να σε κρατήσουν εκεί. Και αυτό, όπως όλα δείχνουν, ο Θέμης Οικονόμου το έχει ήδη χάσει.
