Θεματολογία

Η πολιτική συνέπεια δεν είναι απλώς μια ηθική αξία· αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την αξιοπιστία όσων ζητούν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Όταν κάποιος εκλέγεται ως δημοτικός σύμβουλος σε έναν συνδυασμό της αντιπολίτευσης, οι πολίτες αναμένουν ότι θα υπηρετήσει με συνέπεια τις αρχές, τις θέσεις και τον ρόλο που ανέλαβε απέναντί τους. Δεν είναι αποδεκτό να εμφανίζεται δημόσια ως εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης και ταυτόχρονα να διατηρεί πολιτικές ή επαγγελματικές εξαρτήσεις από κυβερνητικά στελέχη.

Στην Ανατολική Αττική παρατηρείται ένα φαινόμενο που εύλογα δημιουργεί ερωτήματα στους πολίτες. Δημοτικοί σύμβουλοι που ανήκουν σε συνδυασμό της αντιπολίτευσης συνεργάζονται με βουλευτή και υφυπουργό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο επικεφαλής του ίδιου συνδυασμού ανήκει σήμερα στο ΠΑΣΟΚ. Αυτή η εικόνα προκαλεί σύγχυση και γεννά εύλογες απορίες σχετικά με το ποια πολιτική γραμμή τελικά εκπροσωπούν και ποια συμφέροντα υπηρετούν.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν εάν οι εκπρόσωποί τους λειτουργούν με αποκλειστικό γνώμονα το δημόσιο συμφέρον ή εάν οι πολιτικές και επαγγελματικές τους σχέσεις επηρεάζουν τη στάση και τις αποφάσεις τους. Η διαφάνεια δεν είναι προαιρετική. Είναι απαραίτητη προϋπόθεση της δημοκρατίας και της εμπιστοσύνης.

Δεν μπορεί κάποιος να εμφανίζεται ως σκληρός επικριτής της κυβέρνησης στο δημοτικό συμβούλιο και ταυτόχρονα να εργάζεται ή να αποτελεί στενό συνεργάτη κυβερνητικών παραγόντων. Αντίστοιχα, δεν μπορεί να συμμετέχει σε έναν συνδυασμό του οποίου ο επικεφαλής προέρχεται από διαφορετικό πολιτικό χώρο, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ενεργό ρόλο στα γραφεία βουλευτή ή υφυπουργού της Νέας Δημοκρατίας. Αυτές οι αντιφάσεις υπονομεύουν την αξιοπιστία της πολιτικής παρουσίας τους.

Η κοινωνία απαιτεί καθαρές θέσεις και καθαρές επιλογές. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διπλούς ρόλους και διπλά πολιτικά παιχνίδια. Όσοι επιλέγουν να υπηρετούν κυβερνητικά στελέχη οφείλουν να το δηλώνουν ξεκάθαρα και να αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος αυτής της επιλογής. Αντίστοιχα, όσοι επιθυμούν να εκπροσωπούν την αντιπολίτευση οφείλουν να είναι ανεξάρτητοι από κυβερνητικές εξαρτήσεις και δεσμεύσεις.

Για τον λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να υπάρξει μια ξεκάθαρη στάση. Όσοι δημοτικοί σύμβουλοι συνεργάζονται με βουλευτή ή υφυπουργό της Νέας Δημοκρατίας καλούνται να επιλέξουν με ειλικρίνεια ποιον πολιτικό δρόμο ακολουθούν. Εάν επιθυμούν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με την κυβέρνηση και τα στελέχη της, οφείλουν να αποχωρήσουν από έναν συνδυασμό που παρουσιάζεται ως αντιπολιτευτικός. Αν, αντίθετα, επιλέγουν να παραμείνουν στον συγκεκριμένο συνδυασμό, τότε οφείλουν να παραιτηθούν από τις θέσεις και τις συνεργασίες τους στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας.

Η πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται στην ασάφεια ούτε στις ισορροπίες που εξυπηρετούν προσωπικές φιλοδοξίες. Οι πολίτες έχουν κουραστεί από τις διπλές ιδιότητες, τις αντιφατικές συμπεριφορές και τις πολιτικές ακροβασίες. Ζητούν καθαρό λόγο, συνέπεια και σεβασμό στην εντολή που έδωσαν με την ψήφο τους.

Το μήνυμα είναι σαφές: σταματήστε να κοροϊδεύετε τον κόσμο με διπλά παιχνίδια. Επιλέξτε με ποια πλευρά είστε και ενεργήστε με πολιτική εντιμότητα. Η δημοκρατία απαιτεί διαφάνεια, καθαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι στους πολίτες που σας εξέλεξαν και περιμένουν από εσάς να υπηρετείτε τον θεσμό με συνέπεια και αξιοπιστία.

Όπως ήμουν αφοσιωμένος στο κομπιούτερ, βλέποντας τη ειδησεογραφία της ημέρας και θέλοντας να γράψω κάποια κείμενα, ύστερα από μια κουραστική μέρα, η καλοκαιρινή σιέστα με επισκέφθηκε. Και έτσι έγειρα και κοιμήθηκα στο καναπέ. Και εκεί όπως κοιμόμουν, βλέπω ένα όνειρο, το οποίο εάν υπάρχει στην πραγματικότητα, τότε τα όνειρα μερικές φορές γίνονται πραγματικότητα.

"Είδα ότι  βρισκόμουν έξω από το σπίτι ενός δημάρχου που ζει κάτω από αυστηρή προστασία. Το σπίτι ήταν γεμάτο κάμερες, αισθητήρες κίνησης και ισχυρά συστήματα ασφαλείας. Ξαφνικά, μια μπάλα ποδοσφαίρου πέφτει στον κήπο. Την ίδια στιγμή ακούγεται ο συναγερμός. Τα φώτα ανάβουν, οι κάμερες στρέφονται προς το σημείο και η αίσθηση της επιτήρησης γίνεται έντονη. Και απορώ πώς μπορεί με μια μπάλα ποδοσφαίρου που απλά κυλούσε στο κήπο, άρχισε να βαράει ο συναργεμός.

Στο όνειρο καταλαβαίνω ότι ο δήμαρχος φοβάται πολλά πράγματα. Φοβάται για τη ζωή του; Μάλλον όχι. Ίσως φοβάται πιθανές επιθέσεις, ανθρώπους που θέλουν να παραβιάσουν τον προσωπικό του χώρο και καταστάσεις που δεν μπορεί να ελέγξει. Κάθε απρόσμενη κίνηση μοιάζει να θεωρείται απειλή. Ο κήπος δεν είναι απλώς ένας χώρος με δέντρα και λουλούδια· είναι μια ζώνη που παρακολουθείται συνεχώς.

Μέσα σε λίγα λεπτά εμφανίζεται η αστυνομία. Όλοι κινούνται γρήγορα, σαν να πρόκειται για σοβαρό περιστατικό. Εγώ παρακολουθώ τη σκηνή και αναρωτιέμαι αν ο φόβος είναι πραγματικός ή αν προέρχεται από κατι άλλο. Το όνειρο δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντασης, όπου η ασφάλεια και η ανησυχία συνυπάρχουν διαρκώς και κάθε μικρό γεγονός αποκτά ξαφνικά μεγάλη σημασία."

Δυστυχώς όμως δεν μπόρεσα να δω παραπάνω. Το όνειρο σταμάτησε, γιατί χτύπησε το κινητό και κάπου εκεί ξύπνησα και άρχισα να διερωτώμαι, ήταν απλά  ένα όνειρο ή μπορεί να είναι και πραγματικότητα;

Υ.Γ Ξέχασα να σας πω είδα επίσης ότι η βίλα έβλεπε θάλασσα. Ελπίζω ο Ποσειδώνας να μη φέρει τρικυμίες στο δήμαρχο.

«Γυναίκες Μπροστά - Τι αλλάζει, τι μένει»: Η Ανατολική Αττική συζητά για τη γυναίκα του σήμερα, στην  εκδήλωση του Βασίλη Οικονόμου.

Ο Δήμος Μαρκοπούλου σας προσκαλεί στη Γιορτή Λήξης των Τμημάτων Γυμναστικής του Προγράμματος «Αθλητισμός και Πολιτισμός για Όλους», για την περίοδο 2025-2026, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 και ώρα 19.00 στο Δημοτικό Στάδιο Μαρκοπούλου.

Για μια νέα αρχιτεκτονική της Ανατολικής Αττικής

Στην αυτοδιοίκηση, οι συμπτώσεις σπανίως είναι αθώες. Και όταν στο ίδιο κάδρο εμφανίζονται μια πρώην αντιπεριφερειάρχης, ένας πρώην δήμαρχος, ένα νησί όπως η Πάρος και στο βάθος ο νυν δήμαρχος, τότε κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι πρόκειται απλώς για μια ανέμελη πασχαλινή ιστορία.

 Σύμφωνα με πληροφορία η οποία μας ήρθε από θείο του σημερινού δημάρχου, ο οποίος φέρεται να τους αναγνώρισε και  τους είδε μαζί, χωρίς οι ίδιοι να αντιληφθούν ποιος ήταν., η πρώην αντιπεριφερειάρχης και ο πρώην δήμαρχος  εθεάθησαν μαζί στην Πάρο κατά την πασχαλινή περίοδο.

Στην πολιτική, και ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση, η ουσία  βρίσκεται στα μηνύματα που εκπέμπονται, στις κινήσεις που καταγράφονται, στις επαφές που προκαλούν συζητήσεις και στις συμπτώσεις που έρχονται πάντα στην “κατάλληλη” στιγμή.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για δύο άγνωστους ανθρώπους που τυχαία βρέθηκαν στο ίδιο νησί. Μιλάμε για πρόσωπα με πολιτικό παρελθόν, εμπειρία, διαδρομή, δίκτυο επαφών και σαφή γνώση του πώς στήνονται συσχετισμοί. Και όταν τέτοια πρόσωπα φέρονται να συναντώνται σε μια περίοδο όπου ο νυν δήμαρχος αποτελεί αντικείμενο έντονης πολιτικής συζήτησης, τότε η εικόνα δεν διαβάζεται ως κοινωνική. Διαβάζεται ως πολιτική.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν πήγαν στην Πάρο για  ξεκούραση ή για ένα πασχαλινό τραπέζι. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν πίσω από αυτή τη φημολογούμενη συνάντηση κρύβεται μια απόπειρα πολιτικής προσέγγισης, ένας δίαυλος συνεννόησης ή έστω μια πρώτη ζύμωση με κοινό παρονομαστή τον νυν δήμαρχο. Με απλά λόγια: μήπως κάποιοι άρχισαν από τώρα να “στήνουν σούβλα” πολιτικά, με στόχο να αρχίσει το ψήσιμο του σημερινού δημάρχου;

Όσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί το παρασκήνιο της αυτοδιοίκησης, ξέρουν καλά ότι οι μεγάλες συγκρούσεις δεν ξεκινούν πάντα με δημόσιες ανακοινώσεις, επίσημες δηλώσεις και ανοιχτές επιθέσεις. Συχνά ξεκινούν με χαμηλόφωνες επαφές, διακριτικές συναντήσεις, υπόγειες συνεννοήσεις και επανασύνδεση παλαιών προσώπων που μέχρι χθες έμοιαζαν να έχουν αποσυρθεί. Και όταν αυτά συμβαίνουν μακριά από το κέντρο της δημοσιότητας, τότε συνήθως κάποιοι θέλουν να δουλέψουν το έδαφος πριν βγουν στο προσκήνιο.

Σε μια τέτοια ανάγνωση, η Πάρος δεν είναι απλώς ένας πασχαλινός προορισμός. Μετατρέπεται σε φόντο πολιτικού συμβολισμού. Και η υποτιθέμενη κοινή παρουσία των δύο προσώπων αποκτά άλλο βάρος: όχι επειδή αποδεικνύει αυτομάτως σχέδιο, αλλά επειδή ενισχύει την αίσθηση ότι κάτι κινείται κάτω από την επιφάνεια.

Ο νυν δήμαρχος, είτε το θέλει είτε όχι, βρίσκεται στο κέντρο αυτής της συζήτησης. Γιατί όταν δύο πρόσωπα του χθες εμφανίζονται ξανά στο ίδιο πλάνο, η κουβέντα σχεδόν αναπόφευκτα πηγαίνει στο αύριο. Και στο αύριο της αυτοδιοίκησης, κανείς δεν κινείται τυχαία, κανείς δεν εμφανίζεται χωρίς λόγο και κανένα “αθώο” τετ α τετ δεν περνά απαρατήρητο.

Μπορεί όλα αυτά να είναι μια απλή σύμπτωση; Ναι, μπορεί. Μπορεί όμως και να είναι το πρώτο μικρό επεισόδιο ενός έργου που κάποιοι ετοιμάζουν προσεκτικά, μακριά από τα φώτα, με στόχο όταν έρθει η ώρα να βγουν μπροστά, ο νυν δήμαρχος να βρεθεί ήδη πολιτικά “ψημένος” στη σούβλα του παρασκηνίου.

Δείτε εικόνες και βίντεο από Ραφήνα, Διόνυσο και άλλες περιοχές που δέχθηκαν μεγάλα ύψη βροχής - Με το πρώτο φως της ημέρας αποκαλύφθηκαν οι ζημιές που άφησε πίσω της η κακοκαιρία - Λασπόνερα παντού και δεκάδες κλήσεις για αντλήσεις υδάτων στην Πυροσβεστική

Τελικά, υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που δεν βάζουν μυαλό. Όσο βαραίνει το κλίμα γύρω τους, όσο πληθαίνουν οι ψίθυροι, όσο τα ερωτήματα γίνονται όλο και πιο ασφυκτικά, εκείνοι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να είναι όλα καθαρά. Σαν να έχουν λευκή σελίδα μπροστά τους. Σαν να τους χρωστά η κοινωνία άλλη μία ευκαιρία.

Έτσι φαίνεται να κινείται και πρώην αντιπεριφερειάρχης, ο οποίος όχι μόνο δεν δείχνει να προβληματίζεται από τις πολύ σοβαρές σκιές που τον ακολουθούν, αλλά φέρεται να έχει ήδη βάλει μπροστά σχέδιο για να εμφανιστεί ως υποψήφιος δήμαρχος στον δήμο του. Επαφές, συναντήσεις, τραπέζια, τηλέφωνα, προσεγγίσεις, αναζήτηση στηρίξεων. Όλο το γνωστό σκηνικό ενός ανθρώπου που ονειρεύεται καρέκλα, τη στιγμή που θα έπρεπε πρώτα να δώσει εξηγήσεις.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για απλή πολιτική φημολογία. Μιλάμε για βαριά ερωτήματα που, αν επιβεβαιωθούν, δεν αφήνουν περιθώριο για προεκλογικά πανηγύρια και δημόσιες σχέσεις. Μιλάμε για μια κατάσταση που θα έπρεπε να τον έχει κάνει πολύ πιο προσεκτικό, πολύ πιο συγκρατημένο, πολύ πιο σιωπηλό. Αντί γι’ αυτό, εκείνος φέρεται να κινείται σαν να είναι ήδη στον δρόμο προς το δημαρχείο.

Μόνο που ίσως κάνει λάθος διαδρομή.

Γιατί πριν αρχίσει να μετρά υποψηφίους, σταυρούς και τραπέζια στήριξης, καλύτερα να σκεφτεί σοβαρά μήπως οι εξελίξεις τον οδηγήσουν αλλού. Και συγκεκριμένα προς τον δήμο… Κορυδαλλού. Όχι βέβαια για αυτοδιοικητική εξόρμηση, αλλά γιατί όταν οι σκιές γίνονται τόσο βαριές, κανείς δεν μπορεί να παριστάνει τον ανυποψίαστο πολιτικό που ετοιμάζει ανενόχλητος τη μεγάλη επιστροφή του.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι στις κινήσεις στήριξης που επιχειρεί, η εικόνα δεν είναι ακριβώς θριαμβευτική. Διοργανώνει, λέγεται, τραπέζια με βουλευτές που κατοικούν στον δήμο του, αναζητώντας πολιτική ομπρέλα και δημόσιες πλάτες. Όμως από τους βουλευτές της ίδιας του της περιφέρειας, η παρουσία είναι ισχνή έως αποκαρδιωτική, με εξαίρεση έναν μόνο. Και αυτό λέει πολλά. Γιατί στην πολιτική, όταν οι περισσότεροι κρατούν αποστάσεις, δεν το κάνουν τυχαία. Κάτι βλέπουν, κάτι γνωρίζουν, κάτι φοβούνται ότι έρχεται.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μεγάλα ερωτήματα προκαλούν και όσα ακούγονται για διαμέρισμα σε ουρανοξύστη στη Λεμεσό, το οποίο φέρεται να αποκτήθηκε κατά την περίοδο της θητείας του ως αντιπεριφερειάρχη( τα συμβόλαια λένε ότι  αγοράστηκε 300.000, ενώ στην πραγματικότητα στοιχίζει πάνω από 2,5 εκατομμύρια ευρώ.) Τα στοιχεία που συζητούνται, οι αριθμοί που ακούγονται, η τεράστια απόσταση ανάμεσα σε δηλωθείσα και εκτιμώμενη πραγματική αξία, δημιουργούν ένα σκηνικό που δεν σηκώνει υπεκφυγές. Αν όσα κυκλοφορούν έχουν βάση, τότε η υπόθεση δεν είναι απλώς πολιτικά τοξική. Είναι εκρηκτική και απαιτεί πλήρη διερεύνηση από κάθε αρμόδια αρχή.

Γι’ αυτό ας σταματήσει τις πρόβες εξουσίας. Ας αφήσει στην άκρη τα σχέδια για συνδυασμούς, τις φιλοδοξίες δημαρχίας και τα παρασκηνιακά παζάρια. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ακόμα έναν επίδοξο σωτήρα με βαλίτσα γεμάτη σκιές. Έχει ανάγκη από καθαρές απαντήσεις, διαφάνεια και λογοδοσία.

Και μέχρι να δοθούν αυτές οι απαντήσεις, ο συγκεκριμένος πρώην αντιπεριφερειάρχης καλά θα κάνει να σκέφτεται λιγότερο το δημαρχείο και περισσότερο το ενδεχόμενο να χρειαστεί να… μετακομίσει προς τον δήμο Κορυδαλλού.

Γιατί όταν κάποιος φλερτάρει με την πολιτική επιστροφή, ενώ από πάνω του μαζεύονται τόσο βαριά σύννεφα, το πρόβλημα δεν είναι η αλαζονεία του. Είναι ότι εξακολουθεί να πιστεύει πως οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν.