Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός-καραφλός δήμαρχος δήμαρχος ιστορικού δήμου θα περάσει το Πάσχα στο Λονδίνο(στο σπίτι που αγόρασε στην κόρη αξίας περίπου 2.500.000 ευρώ), την ώρα που στον δήμο του υπάρχουν αναξιοπαθούντες συμπολίτες που περιμένουν στήριξη. Δεν πρόκειται απλώς για μια προσωπική επιλογή. Πρόκειται για μια βαθιά πολιτική πράξη με βαρύ συμβολισμό.
Γιατί ο κοντός-καραφλός δήμαρχος δεν είναι ένας απλός παρατηρητής. Είναι ο άνθρωπος που οφείλει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, ειδικά τις ημέρες που η ανάγκη γίνεται πιο σκληρή και πιο ορατή. Το Πάσχα δεν είναι μόνο γιορτή. Είναι και στιγμή ευθύνης, αλληλεγγύης και παρουσίας. Είναι η ώρα που ένας δήμος οφείλει να δείξει το κοινωνικό του πρόσωπο. Και πρώτος απ’ όλους οφείλει να το δείξει ο ίδιος ο δήμαρχος.
Όταν, όμως, ο πρώτος πολίτης του δήμου επιλέγει να βρίσκεται μακριά, αφήνοντας πίσω του ανθρώπους που δοκιμάζονται, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σκληρό: άλλοι ζουν την αγωνία της καθημερινότητας και άλλοι την άνεση της απόστασης. Άλλοι αναζητούν βοήθεια για να κάνουν Ανάσταση με αξιοπρέπεια και άλλοι θεωρούν ότι η κοινωνική ευθύνη μπορεί να περιμένει.
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι δημόσιες σχέσεις, ούτε φωτογραφίες, ούτε ευχές από απόσταση. Είναι παρουσία, ευθύνη και πράξεις. Και στις κρίσιμες στιγμές φαίνεται ποιος αντιλαμβάνεται το αξίωμά του ως αποστολή και ποιος ως προνόμιο.
Οι δημότες έχουν δικαίωμα να κρίνουν. Να συγκρίνουν λόγια και πράξεις. Να δουν ποιος είναι παρών όταν οι ανάγκες πιέζουν και ποιος επιλέγει να λείπει. Γιατί τελικά η πολιτική ευθύνη δεν κρύβεται πίσω από ταξίδια, ούτε σβήνει με εορταστικές ευχές. Καταγράφεται καθαρά στη συνείδηση της κοινωνίας.
Καθαρό συμπέρασμα:
Όταν ο κοντός-καραφλός δήμαρχος επιλέγει το Λονδίνο αντί για τον δήμο του τις ημέρες του Πάσχα, δεν κάνει απλώς ένα ταξίδι. Κάνει μια πολιτική δήλωση. Και αυτή η δήλωση είναι προσβλητική για όσους περιμένουν στήριξη, παρουσία και στοιχειώδη σεβασμό.
Πάντως εμείς θα του προτείνουμε να αγοράσει και ένα σπίτι για τον εαυτό του στην Αργεντινή ή στη Βραζιλία (εκεί που δεν εκδίδουν τους ποινικά διωκόμενους), γιατί θα του χρειαστεί μετά τις επόμενες δημοτικές εκλογές που θα χάσει.
Έκαναν προσφυγή στο ΣτΕ - Σε απόγνωση οι δήμαρχοι προγραμματίζουν ενημερώσεις όλων των εμπλεκομένων υπουργών και υπηρεσιών αλλά και δυναμικές κινητοποιήσεις
Καταιγίδα αντιδράσεων για τα νέα τιμολόγια – Δήμοι καταγγέλλουν οικονομικό στραγγαλισμό των πολιτών και προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Το νερό, το πιο βασικό κοινωνικό αγαθό, μετατρέπεται σε νέο οικονομικό βάρος για χιλιάδες νοικοκυριά της Αττικής. Δώδεκα δήμοι καταγγέλλουν ότι η ΕΥΔΑΠ, με την έγκριση της ΡΑΑΕΥ και υπό τη διοίκηση Σαχίνη και Στεργίου, επιβάλλει αυξήσεις που οδηγούν σε οικονομική ασφυξία τους δημότες. Με αυξήσεις που φτάνουν πάνω από 33% στην τιμή προμήθειας και έως 100% στα πάγια, οι δήμοι μιλούν ανοιχτά για «οικονομικό στραγγαλισμό» και οδηγούν την υπόθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η αντιπαράθεση μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και της τοπικής αυτοδιοίκησης παίρνει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις. Δώδεκα δήμοι της Αττικής –Ωρωπού, Φυλής, Σπάτων–Αρτέμιδος, Σαρωνικού, Ραφήνας–Πικερμίου, Παλλήνης, Παιανίας, Μαρκοπούλου, Μαραθώνος, Κρωπίας, Διονύσου και Βριλησσίων– μαζί με τους δημάρχους τους προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση της απόφασης Υ-86/30-12-2025 (ΦΕΚ Β’ 7188) που εγκρίνει τα νέα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ για την περίοδο 2025–2029.
Στην καρδιά της σύγκρουσης βρίσκεται η εκτίναξη της τιμής του νερού που προμηθεύονται οι δήμοι από την ΕΥΔΑΠ για να τροφοδοτούν τα δημοτικά τους δίκτυα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της προσφυγής, η τιμή προμήθειας αυξάνεται από 0,488 ευρώ ανά κυβικό μέτρο σε 0,65 ευρώ – μια αύξηση που ξεπερνά το 33%. Την ίδια στιγμή, τα πάγια τέλη ύδρευσης ανεβαίνουν σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 100%, δημιουργώντας μια νέα οικονομική πραγματικότητα για τους δήμους αλλά κυρίως για τους πολίτες.
Οι δήμοι υποστηρίζουν ότι η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια τεχνική αναπροσαρμογή τιμών. Είναι μια επιλογή που μεταφέρει το κόστος των επενδύσεων της ΕΥΔΑΠ κατευθείαν στις πλάτες των δημοτών. Και αυτό γιατί οι δήμοι λειτουργούν ως ενδιάμεσοι πάροχοι: αγοράζουν το νερό από την εταιρεία και στη συνέχεια το διανέμουν στους πολίτες μέσω των δημοτικών δικτύων. Όταν αυξάνεται η τιμή προμήθειας, η αύξηση περνά αναπόφευκτα στους λογαριασμούς ύδρευσης των πολιτών.
Η προσφυγή περιγράφει μια κατάσταση που οι δήμοι χαρακτηρίζουν «παράλογη και άδικη». Οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τη λειτουργία και τη συντήρηση των δημοτικών δικτύων ύδρευσης, επενδύοντας κάθε χρόνο σημαντικά ποσά για έργα υποδομής, επισκευές και επεκτάσεις. Παρά ταύτα, καλούνται τώρα –όπως καταγγέλλουν– να πληρώσουν και το κόστος επενδύσεων της ΕΥΔΑΠ που αφορούν τα δικά της δίκτυα.
Με άλλα λόγια, οι δημότες καλούνται να πληρώσουν δύο φορές για το ίδιο αγαθό: μία μέσω των δημοτικών τελών που καλύπτουν το κόστος λειτουργίας των δημοτικών δικτύων και μία δεύτερη μέσω των αυξημένων τιμών προμήθειας που επιβάλλει η ΕΥΔΑΠ.
Οι δήμοι κάνουν λόγο για κατάφωρη παραβίαση της αρχής της ανταποδοτικότητας, υποστηρίζοντας ότι τους επιβάλλεται κόστος που δεν έχει καμία σχέση με τις υπηρεσίες που λαμβάνουν.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική των δήμων και για τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη η επίμαχη απόφαση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της προσφυγής, η δημόσια διαβούλευση για το χρηματοοικονομικό κόστος της ΕΥΔΑΠ διήρκεσε μόλις δέκα ημέρες – από τις 18 έως τις 28 Δεκεμβρίου 2025 – μέσα στην περίοδο των Χριστουγέννων.
Οι δήμοι κάνουν λόγο για διαδικασία «εξπρές», η οποία πρακτικά δεν έδωσε τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους φορείς να μελετήσουν τα δεδομένα και να καταθέσουν τεκμηριωμένες απόψεις. Στην πράξη, όπως υποστηρίζουν, επρόκειτο για μια τυπική διαδικασία που δεν είχε ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ένα ακόμη σημείο που προκαλεί έντονη αντίδραση είναι η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των καταναλωτών που εξυπηρετούνται απευθείας από την ΕΥΔΑΠ και εκείνων που υδροδοτούνται μέσω δημοτικών δικτύων.
Οι δήμοι υποστηρίζουν ότι οι κάτοικοι των περιοχών τους θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση, καθώς το κόστος νερού που πληρώνουν ξεκινά ήδη από υψηλότερη τιμή σε σχέση με ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών της ίδιας της ΕΥΔΑΠ. Το αποτέλεσμα, όπως τονίζουν, είναι να δημιουργείται ένα σύστημα άνισης μεταχείρισης μεταξύ πολιτών της ίδιας περιφέρειας.
Με την προσφυγή τους οι δήμοι ζητούν από το Συμβούλιο της Επικρατείας να ακυρώσει την απόφαση που εγκρίνει τα νέα τιμολόγια, τουλάχιστον στο μέρος που αφορά την προμήθεια νερού προς τους δήμους και τις αυξήσεις στα πάγια τέλη.
Η υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις, καθώς αφορά ένα αγαθό ζωτικής σημασίας για κάθε νοικοκυριό. Οι δήμοι προειδοποιούν ότι αν οι αυξήσεις παραμείνουν, οι συνέπειες θα φανούν άμεσα στους λογαριασμούς των πολιτών.
Και το ερώτημα που πλέον τίθεται με ένταση είναι ένα:
θα μετατραπεί το νερό σε ακόμη ένα δυσβάσταχτο κόστος για τους πολίτες ή θα μπει φρένο στις αυξήσεις που –όπως καταγγέλλουν οι δήμοι– απειλούν να «πνίξουν» οικονομικά χιλιάδες οικογένειες σε δώδεκα δήμους της Αττικής;


Όταν κάποιος ζητά την ψήφο των πολιτών επικαλούμενος «διαφάνεια», «νομιμότητα» και «ηθικό πλεονέκτημα», οφείλει πρώτα απ’ όλα να τα εφαρμόζει στην πράξη. Στην περίπτωση της αποτυχημένης υποψήφιας δημάρχου, όμως, τα μεγάλα λόγια φαίνεται πως συγκρούονται με την πραγματικότητα.
Σύμφωνα με πληροφορίες που προκαλούν σοβαρά ερωτήματα, σε νεόδμητο κτίριο που συνδέεται με το όνομά της καταγράφονται πολεοδομικές παραβάσεις. Και εδώ δεν μιλάμε για «τυπικές αστοχίες» ή γραφειοκρατικές λεπτομέρειες, αλλά για ζητήματα που αγγίζουν τον πυρήνα της νομιμότητας.
Διαπιστώθηκαν αποκλίσεις από την εγκεκριμένη οικοδομική άδεια, που αφορούν –μεταξύ άλλων– υπερβάσεις δόμησης και διαφοροποιήσεις στη χρήση χώρων. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι έχει ήδη κινηθεί η προβλεπόμενη διοικητική διαδικασία, ενώ αναμένονται τα πορίσματα των αρμόδιων υπηρεσιών.
Πώς είναι δυνατόν κάποια που φιλοδοξούσε να διοικήσει έναν δήμο, να εμφανίζεται εκτεθειμένη σε θέματα πολεοδομικής τάξης;
Πώς μπορεί να καταγγέλλει τους άλλους για «παρατυπίες» όταν ο ίδιος ο χώρος που την αφορά βρίσκεται στο μικροσκόπιο;
Και κυρίως: ποια αξιοπιστία μπορεί να έχει μια τέτοια πολιτική παρουσία;
Το ζήτημα αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω της δημόσιας παρουσίας της εμπλεκόμενης, η οποία κατά την προεκλογική περίοδο είχε επενδύσει στον λόγο περί «νομιμότητας παντού» και «διαφάνειας στη διοίκηση». Πολιτικοί της αντίπαλοι κάνουν λόγο για κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική και στην πράξη, ζητώντας ξεκάθαρες απαντήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό ζήτημα της ίσης εφαρμογής των κανόνων για όλους – ιδίως όταν πρόκειται για πρόσωπα που διεκδικούν δημόσια αξιώματα και ζητούν την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η τοπική κοινωνία δεν αντέχει άλλους αυτόκλητους τιμητές που εμφανίζονται ως θεματοφύλακες της νομιμότητας, αλλά όταν έρθει η ώρα της αυτοκριτικής κρύβονται πίσω από δικαιολογίες. Η πολιτική δεν είναι επικοινωνιακό παιχνίδι· είναι ευθύνη.
Και η ευθύνη μετριέται πρώτα απ’ όλα στο σπίτι σου.
Υ.Γ Θα περιμένουμε τις ενέργειες του δημάρχου και θα επανέλθουμε με ονοματεπώνυμα.
Ο νεαρός αντιδήμαρχος εμφανίστηκε αρχικά ως μια φρέσκια και ελπιδοφόρα παρουσία στη δημοτική αρχή. Με λόγο δυναμικό και προφίλ «ανθρώπου της νέας γενιάς», έδωσε την εντύπωση ότι θα φέρει διαφάνεια και αλλαγή. Ωστόσο, όσο περνά ο καιρός, πληθαίνουν οι συζητήσεις γύρω από τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του.
Δυστυχώς όμως ο νεαρός αντιδήμαρχος έχει μετατραπεί σε αδίστακτο αρπακτικό της εξουσίας. Μεθοδικά και προκλητικά μοιράζει απευθείας αναθέσεις σαν να πρόκειται για προσωπικό του ταμείο, υποδεικνύοντας ο ίδιος ποιοι θα τις λάβουν, ενώ ο δήμαρχος απλώς βάζει την υπογραφή του. Η συσσώρευση τέτοιων αποφάσεων δημιουργεί ερωτήματα για τα κριτήρια που ακολουθούνται και για το κατά πόσο διασφαλίζεται η ισονομία.
Εμφανίζεται ως τιμητής της διαφάνειας, την ίδια στιγμή που στήνει ένα κλειστό κύκλωμα εξυπηρετήσεων και πελατειακών σχέσεων. Η στάση του δεν δείχνει απλώς πολιτική ανωριμότητα· αποπνέει αλαζονεία, αδιαφάνεια και πλήρη περιφρόνηση προς τους πολίτες που υποτίθεται ότι υπηρετεί.
Η πολιτική ευθύνη, ιδιαίτερα για κάποιον που φιλοδοξεί να εκπροσωπεί τη νέα γενιά, δεν είναι μόνο θέμα νομιμότητας αλλά και ηθικής στάσης. Και αυτή κρίνεται καθημερινά.
Πάντως στους διαδρόμους του δημαρχείου τραγουδούν: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ....
Σε λίγες ημέρες αποκαλύψεις με ονοματεπώνυμα, αλλά μέχρι τότε να μας φυλάει από τέτοιους αντιδημάρχους, ο Άγιος Αθανάσιος.
Ο κοντός δήμαρχος έχει αλλάξει επάγγελμα και έχει γίνει πλέον εργολάβος.
Αφού δώσει στον “δημοτικό” για να μη πούμε “εθνικό εργολάβο, όλα τα έργα είτε με απευθείας αναθέσεις, είτε με φωτογραφικούς διαγωνισμούς, έρχεται στη συνέχεια ο ίδιος σαν υπεργολάβος και αναλαμβάνει να εκελέσει τα έργα.
Τώρα θα μου πείτε πως έμαθε τη δουλειά του εργολάβου; Πολύ απλά από τον “ταμία” αντιδήμαρχο, ο οποίος τη γνωρίζει πολύ καλά.
Τι έκανε λοιπόν ο κοντός δήμαρχος αγόρασε μία εταιρεία με μηχανήματα έργου από τον κύριο Λ……., στη συνέχεια έβαλε κάποιον μπροστινό(για να μην φαίνεται ο ίδιος) Και ξεκίνησε τις δουλειές υπό την επίβλεψη του ¨ταμία” αντιδήμαρχου.
Για να σας βοηθήσουμε λίγο ακόμα στο δύσκολο κουίζ, θα σας πούμε ότι ο αντιδήμαρχος στις εκλογές του 2019, που παρακαλούσε έξω από τη vodafone να μη του κόψουν το τηλέφωνο, σήμερα 7 χρόνια μετά έχει αγοράσει πολλά φορτηγά, μηχανήματα έργου, Ι.Χ αυτοκίνητα και έχει φτιάξει πολλά ακίνητα.
Τον αντιδήμαρχο τον βλέπουμε πίσω από τα κάγκελα της φυλακής…του ΣΩΤΗΡΙΟΥ έτους…
Όσο για τον κοντό δήμαρχο σίγουρα και αυτός θα έχει την ίδια τύχη αφού τα σκάνδαλα πλέον στο δήμο του ξεσκεπάζονται το ένα πίσω από το άλλο.
Τελικά ο κοντός δήμαρχος του ιστορικού δήμου αποδείχτηκε το μεγαλύτερο πολιτικό λαμόγιο που πέρασε ποτέ από το δήμο.
Σε ιδιαίτερα γόνιμο και συνεργατικό κλίμα πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας μεταξύ του Δημάρχου Παλλήνης Χρήστου Αηδόνη και του Δημάρχου Παιανίας Ισίδωρου Μάδη, με αντικείμενο κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση, την κατανομή του μαθητικού πληθυσμού και τις ανάγκες σχολικής στέγασης στις δύο όμορες περιοχές.
Το Δασαρχείο Καπανδριτίου, στο οποίο υπάγεται μεγάλη έκταση του Δήμου Μαραθώνος, εξέδωσε απαγόρευση χορήγησης τροφής και, γενικότερα, έκθεσης στο περιβάλλον υπολειμμάτων τροφής και απορριμμάτων σε ζώα άγριας πανίδας (λύκους, ημίαιμους μη δεσποζόμενους, χοίρους και αγριόχοιρους) σε όλον τον αστικό, ημιαστικό ή περιαστικό ιστό και στις περιοχές που θα δρουν τα συνεργεία δίωξης ημίαιμων μη δεσποζόμενων, χοίρων και αγριόχοιρων καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.
Μία παλιά παροιμία λέει ότι ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται.
Αυτό λοιπόν συμβαίνει τελευταία με κοντό δήμαρχο, ο οποίος έχει μια τάση στο να φτιάχνει ή να αγοράζει ακίνητα.
Μετά την αγορά οικοπέδου και το ακίνητο που χτίζει, αλλά και την αγορά παραθαλάσσιου οικοπέδου, φαίνεται ότι ήθελε και ένα ακίνητο στα χιόνια.
Για αυτό λοιπόν αποφάσισε και αγόρασε ΣΑΛΈ στο ΜΠΑΝΣΚΟ της ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ.
Δυστυχώς όμως για αυτόν όλες αυτές οι αγορές δεν δικαιολογούνται από το πόθεν έσχες.
Υπάρχει όμως ένα άλλο ερώτημα γιατί προτίμησε το Μπάνσκο της Βουλγαρίας και όχι ένα χιονοδρομικό κέντρο της Ελλάδος; Μάλλον γιατί δεν θέλει να τον δει κάποιο κακό μάτι, όχι ότι θα τον ματιάσει, αλλά γιατί μάλλον θα πηγαίνει στο χιονοδρομικό της Βουλγαρίας με το αίσθημα και όχι τη γυναίκα του.
Πάντως ο κοντός δήμαρχος χρειάζεται ΦΡΟΝΤΗΣΤΗΡΙΟ, γιατί με όλες αυτές τις αγορές που κάνει σίγουρα θα παίζει το δόκανο της εφορίας.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας να του βάλει μυαλό.