Αχαρνών

Ο πρόεδρος που φίμωσε το Δημοτικό Συμβούλιο και έγινε το πιο βολικό δεκανίκι του δημάρχου.

Υπάρχουν πολιτικοί που εκπροσωπούν ιδέες.
Υπάρχουν πολιτικοί που εκπροσωπούν συμφέροντα.
Και υπάρχουν κι εκείνοι που δεν εκπροσωπούν τίποτα απολύτως, παρά μόνο την προσωπική τους επιβίωση.

Αυτοί δεν είναι πολιτικοί, είναι πολιτικά μορφώματα.

Και ο Θέμης Οικονόμου δεν είναι απλώς ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι η πιο καθαρή, πιο ωμή εκδοχή του φαινομένου στον δήμο Αχαρνών.

Η παρουσία του στα αυτοδιοικητικά πράγματα δεν συνοδεύεται από όραμα, σχέδιο ή πολιτική συγκρότηση.

Συνοδεύεται από μια εμμονική προσκόλληση στην καρέκλα και από μια σχεδόν κυνική ικανότητα να γλιστρά από ρόλο σε ρόλο, ανάλογα με το ποιος κρατά την εξουσία.

Χθες φανατικός καταγγέλλων, σήμερα πιστός θεσμικός υπάλληλος, αύριο -αν χρειαστεί- σιωπηλός συνεταίρος.

Όχι από πολιτική ωριμότητα, αλλά από καθαρό ένστικτο αυτοσυντήρησης.

Μέχρι πρόσφατα, ο κ. Οικονόμου εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης ως αμείλικτος κατήγορος του σημερινού δημάρχου.

Με ύφος αυτόκλητου τιμητή, μοίραζε ευθύνες, καταγγελίες και ηθικά πιστοποιητικά. Ο δήμος δεν λειτουργούσε, η διοίκηση ήταν ανίκανη, τα πάντα ήταν λάθος.
Μέχρι τη στιγμή που ο ίδιος άνθρωπος που κατήγγελλε, του χάρισε την καρέκλα του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Και τότε ήρθε η απόλυτη αποκάλυψη του χαρακτήρα του.

Η φωνή σώπασε.
Οι καταγγελίες εξαφανίστηκαν.
Η οργή εξατμίστηκε.
Η «αγωνία για τον δήμο» κλειδώθηκε στο συρτάρι.

Όχι επειδή λύθηκαν τα προβλήματα, αλλά επειδή λύθηκε το προσωπικό πρόβλημα του Θέμη Οικονόμου.

Ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, δεν λειτουργεί ως εγγυητής της δημοκρατικής διαδικασίας.

Λειτουργεί ως πολιτικός λογοκριτής. Ως διαχειριστής σιωπής. Το δόγμα είναι σαφές και αδιαπραγμάτευτο: «αποφασίζω και διατάσσω».

Οι ακροατές αντιμετωπίζονται ως ενόχληση.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι ως αριθμοί.

Η άποψη επιτρέπεται μόνο όταν δεν ενοχλεί.

Το Δημοτικό Συμβούλιο έχει μετατραπεί σε σκηνικό προειλημμένων αποφάσεων, με πρόεδρο όχι ρυθμιστή, αλλά κομματάρχη.

Έναν πρόεδρο που δεν σέβεται τον θεσμό γιατί δεν τον κατανοεί ως θεσμό, αλλά ως προέκταση της προσωπικής του ισχύος.

Και μέσα σε αυτό το απολύτως ελεγχόμενο περιβάλλον, έρχεται και η υπόθεση της παραχώρησης δημοτικού οικοπέδου στους Θρακομακεδόνες.

Ένα ζήτημα που, αντί να συζητηθεί ανοιχτά, με επιχειρήματα και διαφάνεια, εμφανίζεται να προωθείται με ασφυκτικές πολιτικές πιέσεις προς τον δήμαρχο Σπύρο Βρεττό. Σπουδή, επιμονή, βιασύνη. Όλα εκτός από δημόσιο διάλογο.

Γιατί τόση βιασύνη;
Γιατί τόση πίεση;
Και γιατί η πολιτική εξήγηση έπεται της διαδικασίας;

Όταν ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου πιέζει για τη διάθεση δημοτικής περιουσίας και ταυτόχρονα φιμώνει κάθε αντίθετη φωνή, τότε δεν μιλάμε απλώς για κακή άσκηση καθηκόντων. Μιλάμε για θεσμική εκτροπή.

Και εδώ η ευθύνη του δημάρχου δεν κρύβεται. Ο Σπύρος Βρεττός δεν είναι παρατηρητής. Είναι πολιτικός προϊστάμενος. Και όταν ανέχεται έναν πρόεδρο που απαξιώνει το Δημοτικό Συμβούλιο, τότε δεν είναι ουδέτερος.

Είναι συνένοχος διά της σιωπής. Ο Θέμης Οικονόμου δεν λειτουργεί μόνος του. Λειτουργεί ως στενός συνεργάτης και χρήσιμο εργαλείο μιας διοίκησης που προτιμά τη σιωπή από τη σύγκρουση.

Ας θυμηθούμε όμως πολλά από το παρελθόν του κ. Θέμη Οικονόμου:

1.Ότι πρέπει να είχε λιώσει πάνω από 10 ζευγάρια για παπούτσια, κάνοντας τη διαδρομή Συγγρού-Πειραιώς και ξανά Συγγρού, αφού ανεβοκατέβαινε συνέχεια διεκδικώντας να είναι υποψήφιος βουλευτής, είτε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, είτε με τη Νέα Δημοκρατία, είτε με το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη. Ευτυχώς δεν τον πήρε κανένα από τα τρία κόμματα, γιατί μάλλον γνώριζαν καλύτερα τον χαρακτήρα του.

2.Είχε καταθέσει στεφάνι για τους Ανεξάρτητους Έλληνες σε εθνική επέτειο.

3.Το 2010 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αχαρνών, με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και πήρε ποσοστό 5,14% και 1.891 ψήφους, όταν η Νέα Δημοκρατία,πανελλαδικά είχε 34% και στο δήμο Αχαρνών(Μαζί με τους Θρακομακεδόνες) πάνω από 22%.

Θα απευθύνουμε όμως και κάποια ερωτήματα στον κ. Οικονόμου και από τη εφημερίδα, στα οποία δεν απαντάει εδώ και πολλούς μήνες, παρότι του τα έχουμε απευθύνει από το site Attica today.

1. Όταν ήσασταν δήμαρχος έψαχναν κάποιοι να βρουν κάποια ορφανά οικόπεδα που είχαν ξαφνικά εξαφανιστεί από το χάρτη( λέγοντας ότι Λεωφόρος Θρακομακεδόνων ήταν κλειστή), στα χαρτιά βέβαια, γιατί στην πραγματικότητα περνούσε το λεωφορείο.

2, Γιατί σταμάτησαν τη χρηματοδότηση του Δημαρχείου Θρακομακεδόνων οι εφοπλιστές(που ενώ έπρεπε να έχει φτάσει η κατασκευή γύρω στο 50% ήταν μόνο 37%)

3.Πώς πήρε το έργο της ύδρευσης ο τέταρτος μειοδότης;

4. Πόσο στοίχισε η δενδροφύτευση στην οδό Μακεδονίας κύριε πρόεδρε, γιατί κάποιοι μιλούν για 1.000.000 ευρώ.

5. Γιατί η πυροπροστασία στην οδό Μακεδονίας έμεινε στη μέση και δεν συνεχίστηκε;

6. Όταν φτιάξετε το συντριβάνι είναι αλήθεια ότι συζητάγατε με τον εργολάβο και σας άκουσε κάποιος να μιλάτε και του λέγατε για κάτι 15; Τώρα για τετραγωνικά μιλάγατε για πόσα μπεκ θα έχει το συντριβάνι, τα κυβικά νερού στο συντριβάνι; Τώρα τι ήταν αυτά τα 15 μόνο εσείς ξέρετε και ο εργολάβος.

7. Γιατί σας είχαν πιάσει μαύρες πλερέζες μετά τις δημοτικές εκλογές του 2014 που δεν καταφέρατε να εκλεγείτε δημοτικός σύμβουλος και μάλιστα αυτός που εκλέχθηκε αντί για σας, ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να σας συμβεί.

Το πρόβλημα, τελικά, δεν είναι μόνο το πολιτικό μόρφωμα.

Είναι η επιλογή να αναβαθμιστεί.
Να προστατευτεί.
Να χρησιμοποιηθεί.

Τέλος, οι δημότες Αχαρνών πρέπει να γνωρίζουν ποιοι υπονομεύουν τη δημοκρατία στον δήμο τους και ποιοι μπλοκάρουν ακόμα και την ελάχιστη πρόοδο.
Ο Θέμης Οικονόμου, με αλαζονεία και εμμονή στην καρέκλα, έχει μετατρέψει το Δημοτικό Συμβούλιο σε όργανο φίμωσης, επιβολής και προσωπικών συμφερόντων.
Και ο δήμαρχος Σπύρος Βρεττός, αντί να προστατεύει το θεσμό, παρακολουθεί, καλύπτει και συναινεί -προφανώς για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει-αφήνοντας τη θεσμική κατάρρευση να εξελίσσεται.
Οι πολίτες Αχαρνών δεν βλέπουν πια θεσμούς, βλέπουν ανθρώπους που τους χρησιμοποιούν ως λάφυρο και αφήνουν τη δημοκρατία να σαπίζει κάτω από προσωπικές φιλοδοξίες.

Υ.Γ Κύριε Οικονόμου πήρατε το μάθημά σας στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, όπου δεν καταφέρατε να εκλεγείτε σύνεδρος , γιατί πήρατε 180 ψήφους σε 950 ψηφίσαντες. Οι ψηφοφόροι σας είπαν με τον τρόπο τους απλά να αποσυρθείτε και να πάτε σπίτι σας, γιατί ούτε για πρόεδρο στα ΚΑΠΗ δεν σας θέλουν.