Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια ζωή που δεν χωρούν υπεκφυγές, μισόλογα και βολικές καθυστερήσεις. Υπάρχουν ώρες που η ευθύνη προσωποποιείται και η επιλογή είναι απολύτως καθαρή: ή στέκεσαι με τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αλήθεια ή επιλέγεις να συγκαλύψεις, να σιωπήσεις και τελικά να γίνεις μέρος του προβλήματος. Μια τέτοια ώρα είναι τώρα. Και το βάρος πέφτει πλέον αποκλειστικά στην κυρία Μαιχόσογλου.
Το αίτημα είναι σαφές, θεσμικό και αυτονόητο: να ζητηθεί άμεσα οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος των διοικήσεων Ζαμάνη-Καλαφατέλη από το Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης. Όχι αύριο, όχι “όταν ωριμάσουν οι συνθήκες”, όχι όταν περάσει ο πολιτικός θόρυβος. Τώρα.
Γιατί όταν υπάρχουν σκιές, η απάντηση δεν είναι η αμηχανία. Είναι ο έλεγχος. Όταν υπάρχουν ερωτήματα, η απάντηση δεν είναι η πολιτική προστασία. Είναι η πλήρης διερεύνηση. Και όταν μια διοίκηση θέλει πραγματικά να πείσει ότι δεν φοβάται την αλήθεια, δεν κρύβεται πίσω από διαδικαστικά προσχήματα(και η κα Μαιχόσογλου το έχει αποδείξει αυτό). Καλεί η ίδια τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να ανοίξουν τα χαρτιά, να εξετάσουν αποφάσεις, διαχειρίσεις, οικονομικά στοιχεία, συμβάσεις, αναθέσεις και πρακτικές.
Η κοινωνία έχει κουραστεί από το ίδιο έργο. Από διοικήσεις που αφήνουν πίσω τους ερωτήματα και από διαδόχους που εμφανίζονται δήθεν άσπιλοι, αλλά διστάζουν να αγγίξουν το παρελθόν. Η σιωπή, όμως, δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και στην πολιτική, όπως και στη διοίκηση, όποιος αποφεύγει τον έλεγχο, ουσιαστικά στέλνει το μήνυμα ότι κάτι δεν θέλει να αποκαλυφθεί.
Η κυρία Μαιχόσογλου βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια κρίσιμη δοκιμασία. Δεν αρκούν οι γενικές αναφορές περί “νέας εποχής”, “νοικοκυρέματος” και “θεσμικής λειτουργίας”. Αυτά έχουν αξία μόνο όταν συνοδεύονται από πράξεις. Και η πιο καθαρή πράξη σήμερα είναι μία: να αναλάβει πρωτοβουλία και να ζητήσει επίσημα, δημόσια και χωρίς περιστροφές οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο για τις διοικήσεις Ζαμάνη-Καλαφατέλη.
Οτιδήποτε λιγότερο θα εκληφθεί ως πολιτική δειλία. Οτιδήποτε λιγότερο θα γεννήσει εύλογες υποψίες ότι προτιμά τη βολική συνύπαρξη με το χθες από τη σύγκρουση με όσα πρέπει να ελεγχθούν. Και οτιδήποτε λιγότερο θα τη φέρει αντιμέτωπη με μια βαριά πολιτική κατηγορία: ότι, ενώ είχε τη δυνατότητα να ρίξει φως, επέλεξε να αφήσει τη σκιά να παραμείνει.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο έλεγχος δεν είναι πράξη εκδίκησης. Δεν είναι πολιτική στοχοποίηση. Είναι δημοκρατική υποχρέωση. Είναι ο μόνος δρόμος για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών, να δοθούν απαντήσεις και να κλείσουν οριστικά τα στόματα είτε εκείνων που καταγγέλλουν είτε εκείνων που υπερασπίζονται το παρελθόν. Όποιος είναι καθαρός, δεν φοβάται τον έλεγχο. Τον επιζητεί.
Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αναμονή. Η κοινωνία δεν ζητά επικοινωνιακές παραστάσεις. Ζητά καθαρές απαντήσεις. Ζητά έλεγχο. Ζητά λογοδοσία. Και τις ζητά τώρα.
Η ώρα της αλήθειας έφτασε. Η κυρία Μαιχόσογλου είναι η μόνη που σήμερα έχει την ευθύνη να ανοίξει τον δρόμο της θεσμικής διερεύνησης. Αν το πράξει, θα έχει αποδείξει ότι εννοεί όσα λέει περί διαφάνειας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Υ.Γ Αν πράγματι θέλετε πλήρη διαφάνεια, κυρία Μαϊχόσογλου, δώστε στη δημοσιότητα και τις διαταγές πληρωμής που εξέδωσαν προμηθευτές επί αντιδημαρχίας Περιβάλλοντος της κυρίας Πέππα, γιατί σωστά δεν τις υπογράφουν οι υπηρεσίες.(Και αυτό συνεχίζετε)