Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Σοβαρά ερωτήματα για την κατάσταση των υποδομών στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου στο Πόρτο Ράφτη προκαλεί το περιστατικό με τον 32χρονο άνδρα που έπεσε στη θάλασσα, όταν, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, αποκολλήθηκε μικρό τμήμα μπετού της προβλήτας. Ο άνδρας τραυματίστηκε στα πλευρά, βγήκε από τη θάλασσα με τη συνδρομή πληρώματος ιδιωτικού σκάφους και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο ΚΑΤ για ιατρική περίθαλψη.
Το περιστατικό δεν μπορεί να περάσει ως ένα «ατυχές συμβάν». Όταν σε λιμενική εγκατάσταση, σε σημείο όπου κινούνται καθημερινά πολίτες, επισκέπτες, επαγγελματίες και ιδιοκτήτες σκαφών, αποκολλάται τμήμα μπετού και ένας άνθρωπος καταλήγει τραυματισμένος στη θάλασσα, τότε υπάρχει ζήτημα ασφάλειας, συντήρησης και διοικητικής ευθύνης.
Οι ευθύνες του αρμόδιου προέδρου, κ. Νικολακόπουλου, είναι προφανείς σε επίπεδο εποπτείας και διαχείρισης. Το ερώτημα είναι αν είχε γίνει έγκαιρος έλεγχος της προβλήτας, αν υπήρχαν προηγούμενες επισημάνσεις για φθορές, αν είχαν καταγραφεί επικίνδυνα σημεία και αν είχαν ληφθεί μέτρα προστασίας πριν συμβεί το ατύχημα.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη πολιτική ευθύνη βαραίνει τον δήμαρχο Μαρκοπούλου, κ. Αλαγιάννη. Διότι ο δήμαρχος δεν μπορεί να εμφανίζεται απλός παρατηρητής όταν μια κρίσιμη υποδομή του Πόρτο Ράφτη δείχνει τέτοια εικόνα εγκατάλειψης. Δεν αρκούν οι διαπιστώσεις μετά το ατύχημα. Η διοίκηση κρίνεται από την πρόληψη, όχι από τις δικαιολογίες εκ των υστέρων.
Ο κ. Αλαγιάννης οφείλει άμεσα να ζητήσει πλήρη τεχνικό έλεγχο της προβλήτας, να ενημερώσει δημόσια τους πολίτες για την πραγματική κατάσταση του λιμανιού και να εξηγήσει ποιος είχε την ευθύνη συντήρησης του σημείου. Και, κυρίως, οφείλει να ξεκαθαρίσει αν προτίθεται να ζητήσει την παραίτηση του κ. Νικολακόπουλου.
Γιατί όταν τραυματίζεται άνθρωπος από φθορά δημόσιας υποδομής, δεν μιλάμε πλέον για εικόνα. Μιλάμε για ασφάλεια. Και στην ασφάλεια των πολιτών δεν χωρούν ούτε αμέλεια ούτε σιωπή.