Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Οι εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Παλλήνης δεν άφησαν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Η πλευρά του Χρήστου Αηδόνη επικράτησε με συντριπτικό τρόπο, εκλέγοντας –σύμφωνα με την εικόνα που καταγράφεται– περίπου το 80% των αντιπροσώπων και στέλνοντας ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.
Το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι μια απλή εσωκομματική νίκη. Είναι μια ευθεία πολιτική αποδοκιμασία για τον Κωστή Σμέρο. Και μάλιστα μια αποδοκιμασία που πονάει περισσότερο, γιατί καταγράφεται μέσα στον ίδιο τον κομματικό χώρο στον οποίο θα έπρεπε, θεωρητικά, να έχει ερείσματα, επιρροή και αποδοχή. Αντί γι’ αυτό, η κάλπη έδειξε το ακριβώς αντίθετο.
Η σαρωτική επικράτηση των στελεχών του Αηδόνη αποτυπώνει ποιος έχει σήμερα μηχανισμό, πολιτική διείσδυση και οργανωμένη παρουσία στον χώρο του ΠΑΣΟΚ στην Παλλήνη. Από την άλλη πλευρά, η εικόνα για τον Σμέρο είναι βαριά και δύσκολα αναστρέψιμη. Όταν σε μια τόσο κρίσιμη εσωκομματική μάχη δεν μπορείς να συσπειρώσεις ούτε τον πυρήνα του χώρου σου, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Στην πολιτική, οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα. Και όταν το 80% των αντιπροσώπων πηγαίνει προς τη μία πλευρά, τότε δεν μιλάμε απλώς για ήττα της άλλης. Μιλάμε για πανωλεθρία. Για μια συντριβή που γκρεμίζει αφηγήματα, διαλύει εντυπώσεις και αποκαλύπτει ποιος πραγματικά μετράει και ποιος απλώς προσπαθεί να εμφανίζεται ως υπολογίσιμη δύναμη.
Το πιο βαρύ στοιχείο για τον Κωστή Σμέρο δεν είναι μόνο η έκταση της ήττας. Είναι το πολιτικό συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα: δεν φαίνεται να είναι αποδεκτός ούτε στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ του Δήμου Παλλήνης. Και αυτό, για όποιον φιλοδοξεί να εμφανίζεται ως πολιτικός παράγοντας με επιρροή, συνιστά ηχηρό χαστούκι. Γιατί όταν δεν σε στηρίζει ο ίδιος σου ο κομματικός χώρος, πώς μπορείς να πείσεις την κοινωνία ότι διαθέτεις δυναμική, προοπτική και πολιτικό βάρος;
Αντίθετα, ο Χρήστος Αηδόνης βγαίνει από αυτή τη διαδικασία ενισχυμένος, δικαιωμένος και με σαφές προβάδισμα στο εσωτερικό του χώρου. Οι άνθρωποί του κυριάρχησαν, το δίκτυό του αποδείχθηκε ενεργό και αποτελεσματικό, και η πολιτική του επιρροή επιβεβαιώθηκε στην πράξη. Όχι με δηλώσεις, όχι με διαρροές, όχι με επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά με ψήφους.
Η κάλπη, άλλωστε, είναι πάντα ο πιο αμείλικτος κριτής. Δεν χαρίζεται σε κανέναν και δεν κρύβει τις αδυναμίες πίσω από ωραία λόγια. Στην περίπτωση αυτή, η ετυμηγορία ήταν σκληρή και καθαρή: ο Αηδόνης επικράτησε κατά κράτος, ενώ ο Σμέρος υπέστη μια ήττα που δύσκολα μπορεί να ωραιοποιηθεί ή να υποβαθμιστεί.
Στο τέλος της ημέρας, η πολιτική ουσία είναι μία. Στην Παλλήνη, το εσωκομματικό αποτέλεσμα του ΠΑΣΟΚ δεν κατέγραψε απλώς έναν νικητή. Κατέγραψε και έναν ηττημένο χωρίς αμφισβήτηση. Και αυτή τη φορά, το μήνυμα της βάσης ήταν εκκωφαντικό.