Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Πρωτόγνωρες εικόνες φαίνεται πως ζει ο Δήμος Ραφήνας–Πικερμίου, με τη δημοτική αρχή της κυρίας Δήμητρας Τσεβά να απευθύνεται πλέον σε επιχειρήσεις της περιοχής, και όχι μόνο, ζητώντας οικονομική ενίσχυση υπό τη μορφή χορηγίας. Και το αντάλλαγμα; Προβολή σε δημοτικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία —ας είμαστε ειλικρινείς— δεν αποτελούν και κανένα σοβαρό επικοινωνιακό υπερόπλο.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό και διοικητικό.
Διότι όταν ένας Δήμος φτάνει στο σημείο να ζητά χρήματα από επαγγελματίες και επιχειρηματίες για να ενισχύσει τον δημοτικό προϋπολογισμό ή να καλύψει ανάγκες που σχετίζονται με δράσεις διαχείρισης αδέσποτων ζώων, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ένα: κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Η δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου, κυρία Δήμητρα Τσεβά, εμφανίζεται πλέον να έχει βγει σχεδόν στη ζητιανιά, ζητώντας από τους επαγγελματίες της πόλης να βάλουν πλάτη για υποχρεώσεις που ο Δήμος οφείλει να καλύπτει θεσμικά, οργανωμένα και μέσα από τον προϋπολογισμό του. Δεν μιλάμε για μια γιορτή, μια πολιτιστική εκδήλωση ή μια προαιρετική δράση προβολής της πόλης. Μιλάμε για ανάγκες που αφορούν τη λειτουργία του Δήμου και την ευθύνη του απέναντι στην κοινωνία.
Και εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.
Πώς γίνεται την προηγούμενη δημοτική περίοδο να μην εμφανιζόταν αντίστοιχο πρόβλημα χρηματοδότησης για τέτοιες δράσεις και σήμερα να παρουσιάζεται η χορηγία περίπου ως μονόδρομος; Πού πήγαν οι δυνατότητες του Δήμου; Γιατί ο δημοτικός προϋπολογισμός δείχνει εικόνα κατάρρευσης και ελλειμμάτων; Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη για αυτή την κατάσταση;
Γιατί άλλο πράγμα είναι η αξιοποίηση χορηγιών ως συμπληρωματικό εργαλείο και άλλο πράγμα να δίνεται η εντύπωση ότι ο Δήμος δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του χωρίς να απλώσει το χέρι στις επιχειρήσεις.
Η εικόνα είναι βαριά. Ένας Δήμος που θα έπρεπε να στηρίζει την τοπική αγορά, να οργανώνει υπηρεσίες, να καλύπτει υποχρεώσεις και να διαχειρίζεται με σοβαρότητα τα οικονομικά του, εμφανίζεται σήμερα να ζητά από τους επαγγελματίες να χρηματοδοτήσουν ανάγκες που κανονικά θα έπρεπε να είναι ήδη εξασφαλισμένες.
Ακόμη πιο προβληματικό είναι το «αντάλλαγμα» της προβολής. Δηλαδή τι ακριβώς προσφέρεται στους επιχειρηματίες; Μερικές αναρτήσεις σε δημοτικά social media περιορισμένης απήχησης; Αυτό είναι το σχέδιο οικονομικής ενίσχυσης του Δήμου; Να μετατραπούν οι υποχρεώσεις της διοίκησης σε πακέτα χορηγικής προβολής;
Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Διότι αν ο Δήμος Ραφήνας–Πικερμίου έχει πράγματι φτάσει σε τέτοιο σημείο οικονομικής δυσκολίας, τότε η δημοτική αρχή οφείλει να ενημερώσει καθαρά τους πολίτες. Να πει ποια είναι η πραγματική κατάσταση του ταμείου. Να εξηγήσει ποια ελλείμματα υπάρχουν. Να παρουσιάσει πού κατευθύνονται τα χρήματα και γιατί βασικές ανάγκες εμφανίζονται σήμερα να εξαρτώνται από χορηγίες.
Οι δημότες δεν εξέλεξαν διοίκηση για να διαχειρίζεται τον Δήμο με επιστολές οικονομικής παράκλησης. Εξέλεξαν διοίκηση για να οργανώνει, να προβλέπει, να χρηματοδοτεί, να διεκδικεί και να λύνει προβλήματα.
Αντί γι’ αυτό, βλέπουν μια δημοτική αρχή που δίνει την εικόνα Δήμου σε οικονομική ασφυξία. Και αυτή η εικόνα, είτε αρέσει είτε όχι στην κυρία Τσεβά, είναι πολιτικά καταστροφική. Γιατί όταν ένας Δήμος αρχίζει να ψάχνει χορηγούς για να καλύψει τα αυτονόητα, τότε το ερώτημα δεν είναι ποιος θα πληρώσει. Το ερώτημα είναι ποιος ευθύνεται που φτάσαμε μέχρι εδώ.