Ραφήνας-Πικερμίου

Γιορτινή ήταν χθες η Ραφήνα, με τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Παντοβασιλίσσης να πραγματοποιείται με τη δέουσα επισημότητα και τη Φιλαρμονική του Λιμενικού Σώματος να δίνει τον τόνο στην πομπή.

 

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Μόνο που η πομπή, κάποια στιγμή, βρήκε μπροστά της ένα «τείχος». Όχι από ανθρώπους, ούτε από κάποιο απρόοπτο της τελευταίας στιγμής. Από σταθμευμένα οχήματα. Ο δρόμος είχε κλείσει εντελώς και η λιτάνευση δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Έτσι, για αρκετά λεπτά, η πομπή παρέμεινε καθηλωμένη, ενώ η Φιλαρμονική συνέχιζε στο σημείο, σε μια εικόνα που μάλλον δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί ότι θα αντίκριζε σε μια οργανωμένη δημοτική εκδήλωση.

 

Και εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα.

Η διαδρομή της λιτάνευσης δεν ήταν άγνωστη. Η εκδήλωση δεν ήταν αιφνιδιαστική. Η ανάγκη να παραμείνει ελεύθερη η διαδρομή ήταν αυτονόητη. Κι όμως, όταν ήρθε η ώρα να περάσει η πομπή, ο δρόμος ήταν κλειστός. Η λύση, μάλιστα, δεν προέκυψε από κάποια οργανωμένη παρέμβαση της δημοτικής αρχής. Προέκυψε από έναν οδηγό, ο οποίος μετακίνησε τη μηχανή του και δημιούργησε έναν στενό διάδρομο, έναν μικρό «στενωπό», από τον οποίο κατάφερε τελικά να περάσει η πομπή. Κάπως έτσι, η λιτάνευση συνεχίστηκε.

 

Η δήμαρχος, από την πλευρά της, ανέφερε ότι είχαν τοποθετηθεί ταινίες για την αποτροπή της στάθμευσης. Μόνο που, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, άλλο η ταινία και άλλο η πραγματική επιτήρηση του χώρου Γιατί η δουλειά μιας δημοτικής αρχής δεν είναι απλώς να προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να παρκάρουν κάποιοι σε ένα σημείο. Είναι να φροντίζει ώστε, όταν έρθει η ώρα, ο δρόμος να είναι πράγματι ελεύθερος.

 

Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό ζήτημα.

Δεν είναι η μηχανή. Δεν είναι τα λίγα λεπτά της καθυστέρησης. Είναι η νοοτροπία της διοίκησης απέναντι σε όσα είναι προβλέψιμα και μπορούν να οργανωθούν εγκαίρως.

Γιατί αν ακόμη και μια καθιερωμένη λιτάνευση μπορεί να βρει μπροστά της έναν αποκλεισμένο δρόμο, τότε εύλογα ο δημότης αναρωτιέται τι γίνεται με τα πολύ πιο σύνθετα προβλήματα της καθημερινότητας. Χθες, πάντως, η λύση βρέθηκε από έναν πολίτη που… ξύπνησε πρώτος.

 

Η πομπή προχώρησε.

Το ερώτημα είναι αν θα προχωρήσει κάποτε και η δημοτική διοίκηση από την πολιτική της αδράνειας στην πραγματική οργάνωση.

Γιατί η Ραφήνα δεν χρειάζεται μια δημοτική αρχή που απλώς τοποθετεί ταινίες και περιμένει. Χρειάζεται μια διοίκηση που βλέπει το εμπόδιο πριν σταματήσει πάνω του η πόλη.

Και, κυρίως, μια διοίκηση που θα βγει επιτέλους από τον δικό της πολιτικό… ληθαργο.