Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Αποφάσισα πριν 2 ημέρες να πάω να δω ένα φίλο μου, ο οποίος μου είχε πει να πιούμε έναν καφέ και να τα πούμε. Στο δρόμο όπως πήγαινα κάπου στο κέντρο της Αθήνας, συνάντησα έναν φίλο γνωστό από τα επιμελητηριακά θέματα και ειδικότερα από το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών.
Αφού είπαμε ο ένας στον άλλον τα δικά μας, κάποια στιγμή μου λέει: “Ακου Γιώργο να σου πω τι έγινε στο αεροπλάνο όταν επιστρέφαμε από τη Θεσσαλονίκη και το περιστατικό αυτό έχει να κάνει σχετικά με τον πρόεδρο Γιάννη Χατζηθεοδοσίου”
Και άρχισε λοιπόν να μου εξιστορεί την ιστορία.
“Όπως γνωρίζεις ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου θέλει να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής στις εκλογές του 2028 για αυτό λοιπόν πήγε στις ομιλίες σχεδόν όλων των πολιτικών αρχηγών, αφού ξεκίνησε από το Μητσοτάκη, πήγε στο Φάμελλο, στον Ανδρουλάκη και μίλησε και με άλλους πολιτικούς αρχηγούς στη Θεσσαλονίκη.
Από τα πολλά ταξίδια με το αεροπλάνο και την κούραση των ημερών, κάποια στιγμή τον πήρε ο ύπνος στο κάθισμα του αεροπλάνου.
Έτσι λοιπόν και ενώ καθόμουν παραδίπλα άκουσα κάποια στιγμή να λέει: “Είμαι Περιφερειάρχης και κάθομαι στην καρέκλα του Χαρδαλιά. Εγώ σας είπα θα κερδίσω και κέρδισα. Είχα δίκιο όταν επέμενα ότι πρέπει να έχω αντίπαλο το Χαρδαλιά και όχι κάποιον άλλον. Είμαι πλέον πρωθυπουργός στην Αττική θα τα κάνω όλα. Είμαι ο ηγέτης πλέον της κεντροαριστεράς. Είμαι περιφερειάρχης, είμαι περιφερειάρχης…”
Επειδή λοιπόν τον άκουγε όλο το αεροπλάνο και άρχισαν και γύρνανε να δουν ποιος είναι αυτός που τα λέει ένας συνεργάτης του τον ξύπνησε, λέγοντάς του: “Ξύπνα Γιάννη γίναμε ρεζίλι σε όλο το αεροπλάνο” και ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου του απάντησε “ Όνειρο ζω μη με ξυπνάτε αφήστε με να το ζήσω και αυτό, στην καρέκλα του Χαρδαλιά κάθομαι και εσείς μου το στερείτε”
Παίρνοντας το λόγο εγώ του είπα: “ Αφήστε τον άνθρωπό να ζήσει το όνειρό του, γιατί είναι όνειρο καλοκαιρινής νυχτός. που δυστυχώς για αυτόν δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ”.
Αφού χαιρετηθήκαμε συνέχισα το δρόμο μου να πάω να βρω το φίλο μου, σκεφτόμενος ότι πραγματικά μερικοί άνθρωποι δεν σκέφτονται μέχρι που μπορούν να φτάσουν.
Κι όπως λέει ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος: “Όνειρα και όνειρα που πήγανε χαμένα..”