Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Η πολιτική αξιοπιστία δεν μετριέται με συνθήματα. Μετριέται με τη συνέπεια. Και στην περίπτωση δύο δημοτικών συμβούλων του Δήμου Παλλήνης προκύπτει ένα πολιτικό ζήτημα που απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις.
Η κυρία Μαρία Διακάκη και ο κύριος Γιώργος Μουρτζιάπης συμμετέχουν στη δημοτική παράταξη της αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον κύριο Κώστα Σμέρο0(ΠΑΣΟΚ), ο οποίος συνεργάζεται στον Δήμο Αθηναίων με τον δήμαρχο Χάρη Δούκα, πολιτικό που προέρχεται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και φημολογείται ότι μπορεί να μετακινηθεί εντός του επόμενου χρονικού διαστήματος στην παράταξη που δημιούργησε ο κύριος Τσίπρας.
Την ίδια στιγμή, η κυρία Διακάκη είναι συνεργάτης του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, κυρίου Βασίλη Οικονόμου, ενώ ο κύριος Μουρτζιάπης συνεργάζεται με τον υφυπουργό Υγείας, κύριο Μάριο Θεμιστοκλέους.
Εδώ γεννάται ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν δύο στενοί συνεργάτες κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας να επιλέγουν ταυτόχρονα να στηρίζουν πολιτικά μια δημοτική παράταξη της οποίας ο επικεφαλής συνδέεται πολιτικά με διαφορετικό κομματικό χώρο; Πρόκειται για μια επιλογή που χρειάζεται εξήγηση απέναντι στους πολίτες.
Δεν πρόκειται για προσωπική επίθεση. Πρόκειται για ζήτημα πολιτικής συνέπειας. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποια πολιτική εκπροσωπεί ο καθένας και αν οι δημόσιες επιλογές του συμβαδίζουν με τις πολιτικές του αναφορές.
Η σιωπή δεν αποτελεί απάντηση. Ούτε μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό να συνυπάρχουν τόσο διαφορετικές πολιτικές αναφορές χωρίς καμία δημόσια εξήγηση. Η διαφάνεια αποτελεί υποχρέωση όσων συμμετέχουν στην πολιτική ζωή.
Τόσο η κυρία Διακάκη όσο και ο κύριος Μουρτζιάπης καλούνται να ξεκαθαρίσουν δημόσια τη στάση τους. Αν θεωρούν ότι δεν υπάρχει καμία αντίφαση, ας εξηγήσουν στους δημότες γιατί.
Από την άλλη πλευρά, είναι εύλογο να τεθεί και ένα ακόμη πολιτικό ερώτημα προς τον κύριο Βασίλη Οικονόμου και τον κύριο Μάριο Θεμιστοκλέους: θεωρούν ότι οι στενοί συνεργάτες τους μπορούν να εκπροσωπούν δημόσια μια παράταξη με διαφορετική πολιτική αναφορά χωρίς αυτό να δημιουργεί πολιτικό ζήτημα; Αν ναι, οφείλουν να το πουν καθαρά. Αν όχι, οφείλουν επίσης να τοποθετηθούν.
Η κοινωνία απαιτεί καθαρές κουβέντες. Η πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν μπορεί να ζητείται η εμπιστοσύνη των πολιτών όταν εκπέμπονται αντικρουόμενα πολιτικά μηνύματα.
Η συνέπεια είναι βασική προϋπόθεση αξιοπιστίας. Και όταν αυτή αμφισβητείται, οι απαντήσεις δεν είναι προαιρετικές. Είναι πολιτική υποχρέωση.
Δύο είναι οι δρόμοι: ή ανεξαρτητοποιούνται από την παράταξη του κύριου Σμέρου ή αποχωρούν από το γραφείο του βουλευτή και του υφυπουργού. Αν τελικά παραμείνουν στην παράταξη χωρίς να ανεξαρτητοποιηθούν, τότε ο κύριος Οικονόμου και ο κύριος Θεμιστοκλέους θα πρέπει να τους διώξουν από το γραφείο τους. Αν δεν το κάνουν, θα είναι και αυτοί συνυπεύθυνοι.