ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η κυρία Σοφία Ζαχαράκη έχει κάθε δικαίωμα να έχει τις πολιτικές και κοινωνικές απόψεις της. Έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζει τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, να έχει ψηφίσει υπέρ της σχετικής νομοθεσίας και να υπερασπίζεται τις δικές της αντιλήψεις για την οικογένεια και τα δικαιώματα. Αυτό είναι δημοκρατία και δεν αμφισβητείται.

Το ίδιο όμως δημοκρατικά αυτονόητο είναι ότι οι γονείς έχουν δικαίωμα να ζητούν να γνωρίζουν τι ακριβώς διδάσκεται στα παιδιά τους και με ποια παιδαγωγικά κριτήρια.

Εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης με τα σχολικά βιβλία. Δεν είναι ζήτημα προσωπικών προτιμήσεων της υπουργού ούτε ζήτημα του τι πιστεύει ο κάθε γονιός. Είναι ζήτημα δημόσιας εκπαίδευσης και θεσμικής λογοδοσίας. Όταν ένα βιβλίο του Δημοτικού παρουσιάζει συγκεκριμένες αντιλήψεις για την οικογένεια, η αρμόδια πολιτική ηγεσία οφείλει να εξηγεί καθαρά γιατί το συγκεκριμένο περιεχόμενο κρίθηκε κατάλληλο για τη συγκεκριμένη ηλικία.

Και εδώ η κυρία Ζαχαράκη οφείλει να δώσει απαντήσεις.

Το Υπουργείο λέει ότι τα νέα βιβλία αξιολογήθηκαν με επιστημονικά, παιδαγωγικά και τεχνικά κριτήρια. Ωραία. Τότε ας δημοσιοποιηθούν τα κριτήρια και ας εξηγηθεί συγκεκριμένα η επίμαχη επιλογή. Ποιος την ενέκρινε; Γιατί κρίθηκε παιδαγωγικά αναγκαία; Υπήρξαν αντιρρήσεις; Θα υπάρξουν διορθώσεις;

Δεν αρκεί η επίκληση της «σύγχρονης εκπαίδευσης». Οι γονείς δεν είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα κάθε αλλαγή επειδή κάποιος την ονομάζει προοδευτική ή συμπεριληπτική.

Η κυρία Ζαχαράκη μπορεί να έχει τη δική της πολιτική ατζέντα. Αυτό είναι δικαίωμά της. Δεν μπορεί όμως η πολιτική της τοποθέτηση να υποκαθιστά την παιδαγωγική τεκμηρίωση. Τα παιδιά του Δημοτικού δεν είναι πεδίο άσκησης πολιτικής επικοινωνίας. Τα σχολικά βιβλία δεν είναι προεκλογικά φυλλάδια και η εκπαιδευτική πολιτική δεν μπορεί να προχωρά με τη λογική «εμείς αποφασίσαμε και εσείς απλώς θα το μάθετε».

Η κυρία Ζαχαράκη έχει σήμερα την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας. Συνεπώς, η απαίτηση είναι απολύτως συγκεκριμένη: λιγότερη πολιτική ασάφεια, περισσότερες απαντήσεις.

Αν τα βιβλία είναι παιδαγωγικά άρτια, ας το τεκμηριώσει δημόσια το Υπουργείο. Αν υπάρχουν σημεία που χρειάζονται αλλαγή, ας το ανακοινώσει χωρίς υπεκφυγές.

Γιατί όταν μιλάμε για τα παιδιά του Δημοτικού, η διαφάνεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.