Την είδηση μας έκανε γνωστή με ανάρτηση του στα social media o Γιώργος Βλάχος , Βουλευτής Ν.Δ Ανατ. Αττικής & Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου.
Συγκεκριμένα σημείωσε:
"Κατόπιν παρεμβάσεων των ιδιοκτητών ελαιουργείων Ανατολικής Αττικής, κατέθεσα με αναφορά -στους αρμόδιους Υπουργούς- πρόταση επιδότησης του ηλεκτρικού ρεύματος των ελαιοτριβείων στα πρότυπα των αρτοποιείων.
Σε μια δύσκολη συγκυρία για τον ελαιοκομικό κλάδο εξαιτίας της εκτίναξης του ενεργειακού κόστους, το αίτημά τους για στήριξη του κλάδου πρέπει να ληφθεί υπόψιν.
Δεν πρέπει να αφήσουμε τους παραγωγούς ελαιοκάρπου, καθώς και τους ιδιοκτήτες ελαιοτριβείων να οδηγηθούν σε αδιέξοδο, με άμεσα αποτελέσματα στην τιμή του ελαιολάδου για τους καταναλωτές."
"Ο ημιμαραθώνιος που διοργανώθηκε σήμερα με τη συνεργασία του Δήμου Διονύσου και του Δήμου Κηφισιάς ήταν μια ωραία ευκαιρία για τη συμμετοχή των συμπολιτών μας σε μία ακόμα αθλητική εκδήλωση με φιλανθρωπικό σκοπό, για την ενίσχυση του οργανισμού «Το χαμόγελο του παιδιού».
Στην πρόσκληση που έλαβα να απονείμω στους νικητές τα μετάλλια ανταποκρίθηκα με μεγάλη χαρά και ακόμα μεγαλύτερη ικανοποίηση που ο αγώνας είχε προβλέψει και τη συμμετοχή παιδιών ΑμεΑ με αμαξίδιο.
Μια ευκαιρία επίσης να συναντηθώ με φίλους και συμπολίτες μου από τον Διόνυσο."
Το γύρο του διαδικτύου κάνει η εικόνα με το μηχανάκι μέσα σε λεωφορείο.
Όσοι κινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς σε καθημερινή βάση, μπορούν να διηγηθούν ουκ ολίγες απίστευτες ιστορίες που έχουν ζήσει.
Μία από αυτές έχει γίνει viral στα social media τις τελευταίες ώρες και αφορά την εμπειρία ενός χρήστη του Twitter στο λεωφορείο.
Ο συγκεκριμένος λοιπόν μπαίνοντας το πρωί, περίπου στις 8:30 όπως αναφέρει στα σχόλια, αντίκρυσε μέσα ένα μηχανάκι. Ναι, ένα μηχανάκι μέσα στο λεωφορείο, το οποίο και φωτογράφισε κιόλας.
Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, στα σχόλια από κάτω γινόταν χαμός, με τους χρήστες και τρολάρουν για το Fuel Pass και την τιμή της βενζίνης.
Προ των πυλών βρίσκεται η επιστροφή στη χειμερινή ώρα η οποία και φέτος θα τεθεί σε ισχύ από την τελευταία Κυριακή τουΟκτωβρίου και συγκεκριμένα στις 30 του μηνός.
Στο ζήτημα της αλλαγής της ώρας αναφέρθηκε πρόσφατα και ο Κώστας Σκρέκας: «Τα έχουμε συζητήσει και σκεφτεί όλα. Έχουν γίνει και μελέτες και τώρα εκπονείται ακόμη μία. Όμως, αυτήν τη στιγμή δεν φαίνεται να έχει επίπτωση στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας η αλλαγή ή μη της ώρας», είπε ο Υπουργός Ενέργειας στο ΑΝΤ1.
Έτσι τα χαράματα της Κυριακής 30 Οκτωβρίου η ώρα θα αλλάξει από θερινή σε χειμερινή και θα πρέπει να γυρίσουμε τα ρολόγια μας (όσα δεν είναι ψηφιακά) μία ώρα πίσω.
Συγκεκριμένα όταν το ρολόι δείξει 4:00 θα ξαναδείξει 3:00. Δηλαδή κερδίζουμε μία ώρα ύπνου, όμως χάνουμε για τους επόμενους μήνες μία ώρα φωτός.
Τι είχε προτείνει η Κομισιόν
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για τον τερματισμό των εποχικών αλλαγών της ώρας το 2019 σε όλη την ΕΕ, ενώ παράλληλα άφησε τα κράτη μέλη ελεύθερα να αποφασίσουν την επίσημη ώρα τους.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η τελική απόφαση βρίσκεται επί του παρόντος στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Προκειμένου η πρόταση να αρχίσει να παράγει νομικά αποτελέσματα, θα πρέπει πρώτα να καταλήξουν σε συμφωνία. Στις 26 Μαρτίου 2019, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη θέση του σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής, τασσόμενο υπέρ της κατάργησης των εποχικών αλλαγών της ώρας έως το 2021. Το Συμβούλιο δεν έχει ακόμη οριστικοποιήσει τη θέση του.
Η Ε.Ε. σχεδίαζε να σταματήσει την αλλαγή της ώρας το 2021, αλλά την πρόλαβε το Brexit και η πανδημία και φτάσαμε πλέον στο 2022 με τις κυβερνήσεις να καλούνται να αντιμετωπίσουν πολύ πιο σημαντικά ζητήματα και το θέμα της αλλαγής της ώρας να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Άρθρο του Γιώργου Σταμάτη / Γενικού Γραμματέα Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Καταπολέμησης της Φτώχειας.
Υπάρχουν ορισμένες βαθιά ιστορικές στιγμές στην πορεία ενός έθνους, όπου οι άνθρωποι καλούνται να επιδείξουν ακατάβλητη μαχητικότητα και ηρωική αυτοθυσία. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 και η κατοχή από τις δυνάμεις του άξονα που ακολούθησε, ανέδειξαν το σύνολο σχεδόν του λαού μας σε υπόδειγμα αντοχής. Αλληλεγγύης και φιλοπατρίας και τον ελληνικό στρατό σε πρότυπο ηρωισμού και αυταπάρνησης.
Πίσω όμως από αυτόν τον εξαιρετικά μαχητικό στρατό, έδρασε με την ίδια μεγαλειώδη αυταπάρνηση ο άοπλος στρατός των εθελοντών και κυρίως των εθελοντριών του ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ενός κινήματος που μετρούσε τότε 63 χρόνια ζωής και ήδη είχε συμβάλει με την πολύτιμη αρωγή του στις πιο κρίσιμες στιγμές της πατρίδας μας.
Από την πρώτη στιγμή της έναρξης του πολέμου, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός κινητοποίησε άμεσα τις εθελόντριες αδελφές νοσοκόμες, τους εθελοντές Σαμαρείτες και ολόκληρο το πολυπληθές ανθρώπινο δυναμικό του, για να υποστηρίξει το μαχόμενο Έλληνα στρατιώτη, αλλά και να περιθάλψει τους άμαχους τραυματίες από τους εχθρικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, όπως προβλέπεται από τις Συμβάσεις της Γενεύης, την αποστολή του και τις αξίες που διαπνέουν το Κίνημα, στάθηκε πολύτιμος αρωγός του Κράτους, ενισχύοντας μεταξύ άλλων έμπρακτα τις υγειονομικές δυνατότητες του στρατεύματος. Έθεσε στη διάθεση του Στρατού Χειρουργεία Εκστρατείας, ένα Νοσοκομείο Διακομιδής, το Νοσοκομείο του στην Αθήνα και το τμήμα του στη Θεσσαλονίκη. Έγινε παράλληλα η γέφυρα επικοινωνίας και ο διαμεσολαβητής της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό προς τον άμαχο πληθυσμό της χώρας μας.
Οι άνδρες της πατρίδας μας έδιναν τη ζωή τους στα βουνά της Πίνδου, προσπαθώντας να αποτρέψουν την εισβολή του στρατού του Μουσολίνι. Αλλά και οι γυναίκες, πρακτικές, μεθοδικές, ακούραστες, με υποδειγματική σεμνότητα και απαράμιλλη γενναιότητα, οργανώνονταν, άφηναν την άνεση του σπιτιού τους και προσέτρεχαν να υποστηρίξουν τους στρατιώτες, να ανακουφίσουν τον πόνο τους, να σηκώσουν το βάρος που απαιτεί ο άνευ ορίων αγώνας για την ελευθερία. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τάξεις των εθελοντριών του ΕΕΣ ενισχύθηκαν σημαντικά, αφού πολλές Ελληνίδες, ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής θέσης και οικονομικού υπόβαθρου, παρακολούθησαν ταχύρυθμα μαθήματα νοσηλευτικής και προσέτρεξαν στην πρώτη γραμμή, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Διευθύνσεως Νοσοκόμων του ΕΕΣ, από τις 2.836 αδελφές νοσοκόμες που πλαισίωσαν τις γραμμές του μετώπου , οι 2.595 ήταν εθελόντριες. Παλιές και νέες εθελόντριες πιστές στον όρκο τους στις επτά θεμελιώδεις αρχές του Ερυθρού Σταυρού, ανθρωπισμός, αμεροληψία, ουδετερότητα, ανεξαρτησία, εθελοντισμός, ενότητα, παγκοσμιότητα, και με κινητήριο δύναμη το όραμα τους να ζουν σε μια πατρίδα ελεύθερη, παρείχαν ανεκτίμητη βοήθεια.
Το εθελοντικό αυτό σώμα νοσήλευσε 55.000 τραυματίες και ασθενείς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πολέμου σε 58 Στρατιωτικά Νοσοκομεία, σε πολυάριθμους Υγειονομικούς Σταθμούς, σε Ορεινά Χειρουργεία του Μετώπου, σε Νοσοκομεία Εκστρατείας, σε Νοσοκομεία Διακομιδής, σε Υγειονομικούς Σιδηροδρομικούς Συρμούς, σε πλωτά Νοσοκομεία, σε Κέντρα Διαλογής, σε Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών και Παθητικής Αεράμυνας. Ταυτόχρονα, οι γυναίκες οργάνωναν τη δράση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στα μετόπισθεν. Πιο συγκεκριμένα, Ο ΕΕΣ προσέφερε μεγάλη ποσότητα ιατροφαρμακευτικού υλικού, απέστειλε 20.000 δέματα στο μέτωπο, συγκρότησε Κέντρο Εθελοντικής Αιμοδοσίας και διανομής φιαλών αίματος για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών των στρατιωτικών νοσοκομείων και των χειρουργείων του μετώπου, ενώ πραγματοποίησε και εκατοντάδες μεταγγίσεις αίματος, πολύτιμες για τη διάσωση της ζωής πολλών τραυματιών.
Μετά τη ήττα των στρατευμάτων μας από τους Γερμανούς, οι κατοχικές δυνάμεις εισέβαλαν στη Χώρα και άρχισε η πιο επώδυνη περίοδος για την πατρίδα μας, ιδίως για τα μεγάλα αστικά κέντρα. Ο αγώνας διεξαγόταν πλέον για την κατάκτηση του ύψιστου αγαθού της ελευθερίας, αλλά και του ζωτικού αγαθού της επιβίωσης. Οι εθελόντριες νοσοκόμες του ΕΕΣ στελέχωσαν τα μεγάλα νοσοκομεία συνδράμοντας τις μόνιμες νοσοκόμες στην περίθαλψη των ασθενών, διοργάνωσαν συσσίτια και διένειμαν ήδη ρουχισμού στο δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Οι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού, άνδρες και γυναίκες, ενώ στερούνταν και εκείνοι τα απαραίτητα, παρακινούμενοι από αισθήματα αλτρουισμού και αυταπάρνησης, προσέτρεξαν όπου υπήρχε ανάγκη, για να προσφέρουν από το περίσσευμα της αγάπης και της ανθρωπιάς τους στους Έλληνες που δοκιμάζονταν από τις πιο σκληρές συνθήκες.
Η δράση των εθελοντριών και εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού κατά τα ταραγμένα χρόνια του Πολέμου και της Κατοχής υπήρξε πολυσχιδής και το έργο τους πολυδιάστατο, επιβεβαιώνοντας το ρόλο και την αποστολή του, στη βάση της αλληλεγγύης, της φιλλαληλίας και του ανθρωπισμού.
Η εποχή της Κατοχής της Ελλάδας από τους Ναζί αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της νεότερης ιστορίας. Εκτελέσεις, φυλακίσεις, βασανισμοί, στρατόπεδα συγκέντρωσης, πείνα, καταδότες. Η πλειοψηφία του κόσμου ζούσε κάτω από ένα συνεχή τρόμο. Σε ακόμα χειρότερη θέση όμως βρέθηκαν οι Έλληνες Εβραίοι, οι οποίοι ακολούθησαν την τύχη των ομόθρησκών τους στις κατακτημένες περιοχές της Ευρώπης από τους Ναζί.
Μέσα σε αυτό το ζόφο, πολλά είναι τα παραδείγματα ανθρώπων, που αψήφησαν τον κίνδυνο, πήραν μέρος στην αντίσταση και έσωσαν κόσμο από τη φονική μηχανή των Ναζί.
Μια περίπτωση, όχι και τόσο γνωστή, είναι αυτή του φαρμακοποιού Λάμπρου Καραμερτζάνη, συγγενή της αγωνίστριας Λέλας Καραγιάννη, ο οποίος βοήθησε σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής να σωθούν πολλοί Εβραίοι. Για την ηρωική του στάση συμπεριλήφθηκε το 1991 στο Πάνθεον των Δικαίων των Εθνών.
Από τους 77.377 Εβραίους που ζούσαν στην ελληνική επικράτεια πριν αρχίσει ο διωγμός, επέζησαν 10.226 (ποσοστό μείωσης πληθυσμού -86%). Σε κάποιες περιοχές συναντούμε υψηλά ποσοστά διάσωσης (Αθήνα, Βόλος, Λάρισα, Ζάκυνθος κά), ενώ σε άλλες σχεδόν ολοκληρωτικό αφανισμό (Θεσσαλονίκη, Βέροια, Κέρκυρα κά). «Τα κριτήρια που έπαιξαν ρόλο είχαν να κάνουν με τις σχέσεις μεταξύ Εβραίων και τοπικού πληθυσμού, το μέγεθος, τη γεωγραφική θέση, την οικονομική ισχύ και το βαθμό αφομοίωσης της κάθε κοινότητας, τη στάση των ελληνικών αρχών και την παρουσία αντιστασιακών ομάδων στην περιοχή».
Ο Καραμερτζάνης εκείνη την εποχή διατηρούσε φαρμακείο στην οδό Πατησίων 145, στάση Κεφαλληνίας, ενώ ήταν πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και διευθυντής της εφημερίδας «Εφημερίς των Φαρμακοποιών». Το φαρμακείο του «υπήρξε κοινωνικό κέντρο της εποχής» και «πολλοί διανοούμενοι ήταν τακτικοί θαμώνες του». Ένας επιφανής επιστήμονας, θα μπορούσε να επιδιώξει να απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια από τους κατακτητές, όμως ο ίδιος επέλεξε να ταχθεί με τη σωστή πλευρά της ιστορίας. Γι' αυτό και όταν πέθανε σε ηλικία 58 ετών, το 1950, η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Ήταν κεντρικό και ενεργό μέλος του ΕΑΜ, ενώ χαρακτηρίζεται «πολύ προσεχτικός και πολύ ικανός στη δράση του» έχοντας «διασυνδέσεις με όλους τους κύκλους».
Η διάσωση των Εβραίων της Αθήνας
Το Σεπτέμβριο του 1943 άρχισε ο διωγμός των Εβραίων της Αθήνας. «Στην αρχή της Γερμανικής Κατοχής ο εβραϊκός πληθυσμός της πρωτεύουσας, που αριθμούσε γύρω στις 3.000 ψυχές (περίπου το 3,3% του γενικού πληθυσμού) ξεπέρασε, με την άφιξη προσφύγων από τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, τα 10.000 άτομα». Κάποιοι απέδρασαν από την Ελλάδα με τη βοήθεια του δικτύου της ελληνικής αντίστασης, κυρίως του ΕΑΜ, των Βρετανών, της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου και του Εβραϊκού Πρακτορείου στην Παλαιστίνη. Χιλιάδες άλλοι σώθηκαν γιατί κρύφτηκαν, διέφυγαν προς Παλαιστίνη, Εύβοια, Τουρκία και αλλού, μπήκαν στο αντάρτικο, προμηθεύτηκαν πλαστές ταυτότητες, έγιναν κρυφά χριστιανοί μέσω γάμων και βαφτίσεων κλπ. Αρκετοί όμως δεν τα κατάφεραν, όπως στις 23 Μαρτίου 1944, όταν οι Γερμανοί παγίδευσαν 350 άτομα στη συναγωγή της οδού Μελιδώνη, αφού πρώτα είχαν ανακοινώσει πως θα τους μοίραζαν αλεύρι εν όψει του Πάσχα. Μάζεψαν και άλλους και φόρτωσαν περίπου 800 άτομα στο τρένο για το Άουσβιτς, «όπου ο δρ Μέγκελε επέλεξε 320 άνδρες και 328 γυναίκες για τα πειράματά του. Τους υπόλοιπους τους έστειλαν αμέσως στους θαλάμους αερίων».
Η απόδραση 2.000 Εβραίων από την Αθήνα στο βουνό
Μια πολύ σημαντική στιγμή ήταν το Σεπτέμβριο του 1943, όταν ο Καραμερτζάνης, ως σύνδεσμος του ΕΑΜ, οργάνωσε τη φυγή περίπου 2.000 Εβραίων από την Αθήνα στο βουνό, στην Ελεύθερη Ελλάδα. Σύμφωνα με το ραβίνο της ισραηλίτικης κοινότητας της Αθήνας, Ελιάου Μπαρζιλάι, περίπου 3.000 σώθηκαν με τη βοήθεια των Ελλήνων ανταρτών μέσα σε ενάμιση χρόνο, μέχρι το τέλος του πολέμου, τον Οκτώβριο του 1944.
Είχε προηγηθεί η διαταγή της Γκεστάπο στο ραβίνο Μπαρζιλάι, να παραδώσει όλες τις λίστες των Εβραίων, με τα ονόματά τους, τις διευθύνσεις των σπιτιών τους, τα περιουσιακά τους στοιχεία, τις τραπεζικές τους καταθέσεις κλπ. Ο Μπαρζιλάι καθυστέρησε ζητώντας πίστωση χρόνου, έκαψε τα βιβλία της κοινότητας και ειδοποίησε όσους περισσότερους Εβραίους μπορούσε να εγκαταλείψουν την Αθήνα. Ο Μπαρζιλάι ταυτόχρονα επικοινώνησε με το ΕΑΜ και η διαφυγή τους δρομολογήθηκε από τον Καραμερτζάνη. Και οι ίδιος ο Μπαρζιλάι με την οικογένειά του δραπέτευσαν στο βουνό με πλαστά ονόματα.
Ο Λάμπρος Καραμερτζάνης συνεργάστηκε επίσης με τη Λέλα Καραγιάννη, για τη φυγάδευση των Εβραίων της Αθήνας. «Στην προσπάθειά του αυτή, ευαισθητοποίησε και άλλους φαρμακοποιούς να συνάψουν εικονικούς γάμους με Εβραίες, προκειμένου να επισπευσθεί η διάσωσή τους».
Επίσης, στο υπόγειο του φαρμακείου του, υπάρχουν μαρτυρίες, ότι είχε κρύψει νεαρή Εβραία.
Η διάσωση του δικαστή Σιακή και της οικογένειάς του
«Όταν έμαθε [Ο Καραμερτζάνης] ότι στις 7 Οκτωβρίου 1943 οι Γερμανοί διέταξαν τους Εβραίους να καταγραφούν και ότι ο Χεζκία Σιακή (Hezkyia Siaki), δικαστής τότε στο Εφετείο Αθηνών, αρνήθηκε την καταγραφή, αποφάσισε να τους προσφέρει τη βοήθειά του. Ήξερε ήδη ότι η οικογένεια είχε χωριστεί για λόγους ασφαλείας, για αυτό του πρότεινε να τους φυγαδεύσει μέσω του δικηγόρου αδερφού του, Παναγιώτη Καραμετζάνη, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Λιβαδειά.
Φρόντισε η οικογένεια Σιακή να λάβει πλαστές ταυτότητες που έφεραν ελληνικά ονόματα- η σύζυγος Γιάννα, τα δυο δωδεκάχρονα δίδυμα αγοράκια Περέτζ και Ελιάχου και η 2 ετών Χάνα. Το ταξίδι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο στο μέσον του κρύου χειμώνα του 1943-44 μέσα σε ένα ανοιχτό φορτηγό, αλλά και επικίνδυνο, αφού προπορευόταν προς την ίδια κατεύθυνση ένα γερμανικό κομβόι. Η οικογένεια παρέμεινε στη Λιβαδειά σε ένα πατάρι ως το τέλος Σεπτεμβρίου 1944, όπου η πόλη απελευθερώθηκε».
Όλο αυτό αυτό το χρονικό διάστημα ο Λάμπρος Καραμετζάνης, με όποιες διασυνδέσεις διέθετε, συντηρούσε την οικογένεια Σιακή.
Τα παραπάνω στοιχεία τόσο για τη διάσωση των Ελλήνων Εβραίων, όσο και για τη δράση του Λάμπρου Καραμερτζάνη αντλούνται από το βιβλίο της Αντιγόνης Παυλίδη, «Τα Φαρμακεία των Αθηνών», και το βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών βιβλίο «Η Διάσωση» της Καρίνας Λάμψα και Ιακώβ Σίμπη.
Υπήρξαν οι αφανείς ήρωες του 1940, που στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους χάθηκαν, όχι μόνο στις μάχες, αλλά και στη διάρκεια των μετακινήσεων σε δύσβατες περιοχές. Ο λόγος για τα «ζώα του πολέμου», όπως αποκαλούνται μουλάρια και άλογα, τα οποία επιστρατεύτηκαν από την Κρήτη, μαζί με τους άνδρες που έφυγαν για τον πόλεμο.
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ιστορικός και Επιστημονικός Συνεργάτης του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης Κωστής Μαμαλάκης «η επιστράτευση το 1940 ήταν μία εξαιρετικά καλά οργανωμένη επιστράτευση, για τα ελληνικά δεδομένα. Έγινε κλιμακωτά, και με σύστημα. Στον τόπο μας, την Κρήτη, μαζί με την κλήτευση των παιδιών στον πόλεμο που προκάλεσε μια κοινωνική αναστάτωση, άρχισαν να μαζεύονται και τα ζώα των αγροτών. Τα μουλάρια και τα άλογα -δηλαδή- από όλη την ύπαιθρο. Μια επιστράτευση που επί της ουσίας, οδήγησε στο να αδειάσει το νησί από τα χρήσιμα για έναν άνθρωπο -για τη μετακίνηση του και για τις αγροτικές εργασίες- ζώα».
Όπως ανέφερε ο κ. Μαμαλάκης τα ζώα που διέθεταν στην ύπαιθρο οι αγρότες, ήταν καταγεγραμμένα από τις υπηρεσίες του κράτους και έτσι εστάλησαν ξεχωριστά φύλλα για την επιστράτευσή τους στους ιδιοκτήτες τους.
«Αν και δεν γνωρίζουμε πόσα ακριβώς ήταν τα ζώα που επιστρατεύτηκαν, η αλήθεια είναι ότι βγάζουμε συμπέρασμα ότι επρόκειτο για χιλιάδες, βλέποντας το φωτογραφικό υλικό από τη μετακίνηση των οπλικών συστημάτων. Τα μουλάρια μετέφεραν κανόνια και πυρομαχικά, και μάλιστα σε συνθήκες δύσκολες» τόνισε ο κ. Μαμαλάκης που πρόσθεσε ότι «η μεταφορά πολεμικού υλικού σε τέτοιου είδους πολέμους, που διαρκούν πολλές ημέρες και είναι σε δύσβατες περιοχές, γίνεται ακόμα και σήμερα μόνο με τις πλάτες των ανθρώπων και τις πλάτες των ζώων, αν δεν υπάρχει δυνατότητα ελικομεταφοράς» αναδεικνύοντας έτσι τον σπουδαίο ρόλο που διαδραμάτισαν. Ο ιστορικός και Επιστημονικός Συνεργάτης του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης αποκάλεσε αυτά τα ζώα αφανείς ήρωες «που δεν επέλεξαν αυτά να πεθάνουν, αλλά το επιλέξαμε εμείς γι' αυτά να χαθούν μέσα στα χιόνια ή ακόμα και να φαγωθούν σε περίπτωση πεινάς».
Εκείνη την εποχή τα άλογα και τα μουλάρια αντιστοιχούσαν με σημερινό όχημα. Ήταν τα μέσα μεταφοράς των ανθρώπων και πολύτιμα για τις αγροτικές εργασίες εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μαμαλάκης, και πρόσθεσε ότι το διάστημα που ακολούθησε στην Κρήτη, χωρίς τα ζώα, είχε επιπρόσθετες δυσκολίες κυρίως για τους αγρότες του νησιού.
Τα «ζώα του πολέμου» από την Κρήτη έφυγαν με μεταγωγικά πλοία και οι ιδιοκτήτες τους τα αποχαιρετούσαν γιατί γνώριζαν ότι δεν θα τα ξαναδούν ποτέ.
«Μου προκάλεσε μεγάλη αίσθηση όταν έμαθα από έναν κτηνίατρο, ότι στο Λασίθι, ένα από τα ζώα που είχαν επιστρατευτεί, ένα άλογο, επέστρεψε στον ιδιοκτήτη του. Είναι μια σπάνια περίπτωση αυτή, που έχει ένα συναισθηματικό φορτίο» ανέφερε ο κ. Μαμαλάκης που πρόσθεσε ότι «ενώ στο εξωτερικό υπάρχουν μνημεία για τα ζώα του πολέμου εμείς δεν έχουμε φτιάξει ούτε ένα».
Οικονομία, ακρίβεια αλλά και η υπόθεση του διαγραφέντος βουλευτή Γρεβενών της Νέας Δημοκρατίας, Ανδρέα Πάτση, μονοπωλούν το ενδιαφέρον των εφημερίδων, σήμερα Παρασκευή 28 Οκτωβρίου.
Συνοπτικά τα πρωτοσέλιδα:
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Εώς 9 υπαλλήλους το 96% των εταιρειών. Η ακτινογραφία των ελληνικών επιχειρήσεων σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ».
Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Στο «μάτι του κυκλώνα» ο λαός από την επικίνδυνη ελληνική εμπλοκή»
Η ΑΥΓΗ: «Κάθε πλάτη και γίδα»
Ο ΛΟΓΟΣ: «Ο Ερντογάν βαδίζει σε αδιέξοδο»
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: «Μικρότερη κατανάλωση, μεγαλύτερη επιδότηση»
Η υπόθεση του διαγραφέντος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτή Γρεβενών Ανδρέα Πάτση και οι προεκτάσεις της, αλλά και η ακρίβεια μαζί με το «καλάθι του νοικοκυριού» κυριαρχούν στα πρωτοσέλιδα του Τύπου, σήμερα Πέμπτη 27 Οκτωβρίου.
Συνοπτικά τα πρωτοσέλιδα:
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Μπλέκει και ο Τσιάρας στο σκάνδαλο Πάτση»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Καλάθι 50 προϊόντων με 124 ευρώ»
ΕΣΤΙΑ: «Παράδειγμα προς αποφυγήν»
Η ΑΥΓΗ: «Λερναία Υδρα η υπόθεση Πάτση»
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «Γνώριζαν, κάλυπταν, ξεσκεπάστηκαν»
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Πληρώσαμε περισσότερα και ψωνίσαμε λιγότερα»
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «"Μαύρη τρύπα" για το λαϊκό εισόδημα η ακρίβεια και οι τσακισμένοι μισθοί»
ΤΑ ΝΕΑ: «Αμφισβήτηση κυριαρχίας απο εταίρο του ΝΑΤΟ δεν είναι αποδεκτή»
Το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων και τα ΚΕΠ Υγείας σε συνεργασία με το Σύλλογο Σκελετικής Υγείας Πεταλούδα δίνει την ευκαιρία σε 200 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπενία να συμμετάσχουν σε μία σημαντική μελέτη που αφορά την παραγωγή ενός καινοτόμου συμπληρώματος ασβεστίου.
Εάν ανήκετε στην κατηγορία αυτή, σας καλούμε να δηλώσετε συμμετοχή στην μελέτη και να επωφεληθείτε των εξειδικευμένων εξετάσεων που προσφέρονται από το πρόγραμμα εντελώς δωρεάν!
