Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Είναι εύκολο να λαϊκίζεις πάνω από ένα σπασμένο υδρόμετρο, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμμαζέψεις ένα οικονομικό και λειτουργικό χάος που επί χρόνια «πότιζε» την αδράνεια. Στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας, η δημοτική αρχή παρουσίασε την ακτινογραφία μιας ολικής επαναφοράς στην κανονικότητα, απέναντι σε μια αντιπολίτευση που φαίνεται να ξεχνά γρήγορα τι άφησε πίσω της.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Η διοίκηση Καλαφατέλη παρέδωσε έναν δήμο όπου το 2023 δεν στάλθηκε ούτε ένας λογαριασμός ύδρευσης. Μια τρύπα εκατομμυρίων στα ταμεία, μια πρωτοφανής λογιστική παράλυση και χιλιάδες νοικοκυριά σε ομηρία. Η νυν δημοτική αρχή κλήθηκε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά»: να τιμολογήσει το παρελθόν, να καθαρίσει τις εκκρεμότητες και να βάλει ξανά το νερό στο αυλάκι της νομιμότητας.
Ενώ η προηγούμενη διοίκηση αναλωνόταν σε ημίμετρα, η σημερινή δημοτική αρχή προχωρά στην ουσία:
Συγκρότηση Επιτροπής Ενστάσεων: Με εντολή Δημάρχου, μια νέα επιτροπή πιάνει δουλειά για να ξεμπλοκάρει τις εκατοντάδες ενστάσεις που λίμναζαν για χρόνια. Στόχος; Η οριστική εκκαθάριση μέσα στο επόμενο δίμηνο.
Τέλος στις μετρήσεις «με το μάτι»: Η σταδιακή αντικατάσταση των παλαιών, προβληματικών μετρητών με σύγχρονα ψηφιακά υδρόμετρα βάζει τέλος στην αμφισβήτηση. Πλέον, η χρέωση θα αφορά την πραγματική κατανάλωση και όχι την «εκτίμηση» του παρελθόντος.
Νοικοκύρεμα των απαιτήσεων: Η αποστολή των καθυστερημένων λογαριασμών, αν και πολιτικά «δύσκολη», είναι η μοναδική υπεύθυνη στάση για να μην καταρρεύσει η υπηρεσία και να διασφαλιστούν τα έσοδα του Δήμου.
Η Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Λαμπρινή Νούση, ήταν ξεκάθαρη: Το να παραλαμβάνεις μια υπηρεσία με -3 τετράμηνα πίσω και να προσπαθείς να τη φέρεις σε ισορροπία χωρίς να πνίξεις τον δημότη, απαιτεί στρατηγική και όχι πυροτεχνήματα. Η δημοτική αρχή επιλέγει τον δρόμο της αλήθειας, ακόμα κι αν αυτός είναι ανηφορικός.
Το μήνυμα της συνεδρίασης ήταν σαφές: Το χάος που κληρονόμησε ο Δήμος από τη διοίκηση Καλαφατέλη αποτελεί πλέον παρελθόν. Ο Διόνυσος παύει να είναι ένας δήμος «υπό κατάρρευση» και μετατρέπεται σε έναν δήμο που μετράει, ελέγχει και λογοδοτεί.
Η πολιτική αντιπαράθεση σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο οφείλει να είναι σκληρή. Δεν μπορεί όμως να γίνεται χυδαία.
Και το τελευταίο διάστημα, αυτό ακριβώς συμβαίνει κατ’ επανάληψη στον Δήμο Διονύσου, με τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης να χάνει δημόσια την ψυχραιμία του και να κατεβάζει το επίπεδο του θεσμικού διαλόγου.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά έντασης. Αντιθέτως, καταγράφεται μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά εκτροχιασμού του πολιτικού λόγου.
Χαρακτηριστική ήταν η έντονη αντιπαράθεση με τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού κ. Κομνηνάκη για τα έξοδα των Διονυσίων, όταν από το βήμα του Δημοτικού Συμβουλίου ακούστηκαν οι λέξεις «ψεύτης» και η φράση «τις λαμογιές σου παρακαλώ», υπονοώντας αδιαφανείς πρακτικές. Σε άλλη περίπτωση, κατά την αποχώρηση από συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, σύμφωνα με δημόσια καταγγελία που επιβεβαιώθηκε από τον Αντιδήμαρχο κ. Κοκκαλά, επιτέθηκε φραστικά λέγοντας «ανάγωγοι και κυρίως βλάκα», αρνούμενος στη συνέχεια να ανακαλέσει.
Η εικόνα επαναλήφθηκε σε συζήτηση για έργα οδοποιίας και ζητήματα καθαριότητας στη Λεωφόρο Δημοκρατίας, όπου απευθύνθηκε προς τη διοίκηση λέγοντας «είστε για τα μπάζα» και «είστε θλιβεροί». Σε άλλη αντιπαράθεση, προχώρησε σε υποτιμητικό χαρακτηρισμό συναδέλφου ως «ερασιτέχνη γιαμπανά», ενώ δεν έλειψαν ειρωνείες προς άλλες παρατάξεις όπως «παίξτε με τα συντρόφια σας, με τα συνεταιράκια σας», αλλά και η χρήση του όρου «τσίρκο» για τη δημοτική αρχή.
Το ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι γιατί αυτή η κλιμάκωση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο παρασκήνιο διαμορφώνεται ένα εξαιρετικά πιεστικό πολιτικό περιβάλλον, καθώς η πιθανή υποψηφιότητα του Νεκτάριου Πίλτση για τον δημαρχιακό θώκο φαίνεται να ανατρέπει τις ισορροπίες. Στελέχη εκτιμούν ότι η προοπτική να μην καταφέρει να βρεθεί καν στις δύο πρώτες θέσεις λειτουργεί επιβαρυντικά για την πολιτική του στάση, με αποτέλεσμα η ένταση να μεταφέρεται εντός της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου.
Αίσθηση προκάλεσε και το κλίμα στην πρόσφατη κοπή πίτας της παράταξής του, που χαρακτηρίστηκε από αρκετούς ως υποτονικό, ενώ ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η απουσία του Μανώλη Κόκκαλη.
Σε κάθε περίπτωση, η μετατροπή της πολιτικής αντιπαράθεσης σε προσωπικές επιθέσεις και ύβρεις δεν πλήττει απλώς τους αποδέκτες τους. Υποβαθμίζει τον ίδιο τον θεσμό και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας του Δήμου. Και αυτό είναι κάτι που κανείς δημότης δεν αξίζει να παρακολουθεί.
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Γυναικών και Κοριτσιών στην Επιστήμη, η πολιτικός μηχανικός Αναστασία Μυστηλιάδη συμμετείχε στο podcast του Δήμος Διονύσου, καταθέτοντας τη δική της εμπειρία από τον χώρο των τεχνικών επιστημών.
Θέλω να ξεκινήσω με ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην κ. Κανακάρη. Ειλικρινά, συγκινήθηκα που με διαβάζει ανελλιπώς. Καταλαβαίνω ότι δεν χάνει άρθρο για άρθρο. Ίσως είμαι η αγαπημένη της πρωινή συνήθεια μαζί με τον καφέ!
Επειδή όμως η κ. Κανακάρη φαίνεται να ανησυχεί για τη συχνότητα των κειμένων μου, της έχω ευχάριστα νέα: Έρχονται κι άλλα. Πολλά περισσότερα. Και αυτή τη φορά, το μενού δεν θα έχει μόνο «ροκανίσματα», αλλά αποκαλύψεις –δικαστικές και μη– που θα κάνουν την ανάγνωση ακόμα πιο... συναρπαστική.
Τώρα, για το περίφημο «πληρώνονται για να γράφουν»: Προφανώς η κ. Κανακάρη, για να το εκστομίζει με τόση βεβαιότητα, κάτι παραπάνω θα ξέρει. Φαντάζομαι, λοιπόν, πως θα είναι εξίσου άνετη όταν κληθεί να το αποδείξει. Διότι, ξέρετε, η λάσπη στον αέρα έχει ένα κακό ιδίωμα: ανάλογα με τον άνεμο, επιστρέφει με φόρα στο πρόσωπο αυτού που την πετάει.
Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για το... «Ζαμανοχώρι» μας, όπου η πολιτική επιχειρηματολογία σταματά εκεί που αρχίζει η φαντασία (και τα ποντικοφάρμακα).
Ραντεβού στο επόμενο άρθρο. Μην το χάσετε, κ. Κανακάρη, οι αποκαλύψεις θα είναι... συλλεκτικές!
Υ.Γ Κυρία Κανακάρη τόσο εσείς, όσο και οι συνοδοιπόροι σας(σχολιαστές στο facebook), θα πρέπει να αποδείξετε πλέον στις δικαστικές αίθουσες, όσα λέτε και γράφετε. Ακόμη και αυτοί με τα ψεύτικα προφίλ θα αποκαλυφθούν.
Σε μια περίοδο όπου η διοικητική σταθερότητα και η επιχειρησιακή ετοιμότητα του Δήμου Διονύσου αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, παρατηρείται μια τακτική από την πλευρά της αντιπολίτευσης(εσωτερικής κυρίως) που γεννά σοβαρά ερωτήματα. Αντί να επιλέγεται η θεσμική αντιπαράθεση με προτάσεις, έλεγχο και τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο, φαίνεται να υιοθετείται μια στρατηγική παρεμπόδισης του έργου της δημοτικής αρχής, με άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργικότητα των υπηρεσιών και τελικά στην καθημερινότητα των δημοτών.
Δυστυχώς ο Δήμος Διονύσου βρίσκεται εγκλωβισμένος σε έναν ιδιότυπο «πολιτικό εμφύλιο». Αυτό που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες δεν είναι η συνήθης δημοκρατική αντιπαράθεση, αλλά μια συστηματική απόπειρα διοικητικής ασφυξίας, η οποία στρέφεται ευθέως κατά της Δημάρχου Κατερίνας Μαϊχόσογλου, πλήττοντας όμως, σε τελική ανάλυση, τον ίδιο τον δημότη.
Η «Πέμπτη Φάλαγγα» και η Θεσμική Υπονόμευση
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην παρούσα φάση δεν είναι η κριτική της μειοψηφίας, αλλά η στάση προσώπων που εκλέχθηκαν υπό τη σημαία της πλειοψηφίας για να υπηρετήσουν το όραμα της νέας διοίκησης. Οι περιπτώσεις των κυριών Πέππα και Κανακάρη αποτελούν το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τακτικής που στην πολιτική ορολογία περιγράφεται ως «εσωτερική παρεμπόδιση» και επέλεξαν μια διαφορετική πολιτική πορεία. Σε κάθε περίπτωση, όταν η διαφοροποίηση δεν συνοδεύεται από σαφές πρόγραμμα και εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η εντύπωση που δημιουργείται είναι εκείνη της αποσταθεροποίησης.
Η μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε εργαλείο διοικητικής κωλυσιεργίας δημιουργεί μια επικίνδυνη συνθήκη. Όταν στελέχη με εμπειρία επιλέγουν τον δρόμο της άρνησης σε κρίσιμα ψηφίσματα, δεν ασκούν απλώς αντιπολίτευση· ναρκοθετούν τη λειτουργία των υπηρεσιών. Η στάση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα: Είναι η πολιτική επιβίωση και η προσωπική πικρία υπεράνω της ασφάλειας των κατοίκων μιας περιοχής που δοκιμάζεται κάθε χειμώνα και καλοκαίρι από ακραία φαινόμενα;
Το Φάντασμα του Παρελθόντος και η Στρατηγική της Αποτυχίας.
Στο παρασκήνιο αυτής της έντασης, ο πρώην Δήμαρχος Γιάννης Καλαφατέλης φαίνεται να επενδύει σε μια παλαιοκομματική συνταγή: τη θεωρία του «ώριμου φρούτου». Η στρατηγική είναι σαφής: αν η διοίκηση Μαϊχόσογλου αποτύχει να παράξει έργο λόγω των διαρκών εμποδίων, στη δημοτική επιτροπή και στο Δημοτικό Συμβούλιο, τότε η επιστροφή του παλιού θα φαντάζει ως «αναπόφευκτη λύση» το 2028.
Ωστόσο, η πολιτική μνήμη των πολιτών του Διονύσου δεν είναι τόσο ασθενής. Η αποτυχία της προηγούμενης περιόδου, που οδήγησε στην αλλαγή σκυτάλης, παραμένει νωπή. Η προσπάθεια οικοδόμησης ενός μέλλοντος πάνω στα ερείπια του παρόντος είναι μια ριψοκίνδυνη κίνηση που συχνά οδηγεί στον οριστικό πολιτικό παραγκωνισμό. Η φράση που ακούγεται όλο και συχνότερα στα πηγαδάκια της πόλης είναι ότι το 2028 δεν θα είναι η χρονιά της επιστροφής, αλλά η χρονιά που θα σφραγιστεί το «χρονοντούλαπο της ιστορίας» για πρακτικές που κρίθηκαν και απέτυχαν.
Οι Επιπτώσεις στην Καθημερινότητα.
Η παρεμπόδιση της Δημάρχου δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Μεταφράζεται σε:
Καθυστερήσεις σε Διαγωνισμούς: Κρίσιμα έργα υποδομής μένουν στις καλένδες.(όπως πρόσφατα όπου Πέππα-Κανακάρη, δεν ψήσισαν το πρακτικό του οριστικού αναδόχου για τα ελαστικά, παίζοντας με τις ζωέες των εργαζομένων).
Δυσλειτουργία στην Πολιτική Προστασία: Σε έναν δήμο κατάφυτο όπως ο Διόνυσος, κάθε λεπτό καθυστέρησης στη λήψη αποφάσεων μπορεί να αποβεί μοιραίο.
Απώλεια Χρηματοδοτήσεων: Τα προγράμματα ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης δεν περιμένουν τις εσωτερικές έριδες των δημοτικών συμβουλίων και της δημοτικής επιτροπής
Την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στην καθαριότητα και το πράσινο.
Το Διακύβευμα της Επόμενης Μέρας.
Η Κατερίνα Μαϊχόσογλου καλείται πλέον να επιδείξει πυγμή και να απευθυνθεί απευθείας στην κοινωνία. Η «πολιτική επικινδυνότητα» όσων ναρκοθετούν τον Δήμο πρέπει να αναδειχθεί με ονόματα και διευθύνσεις(Αν δεν το κάνει η ίδια θα το πράξουμε εμείς). Η διοικητική σταθερότητα δεν είναι προνόμιο της δημάρχου, είναι δικαίωμα του πολίτη.
Σε τελική ανάλυση, οι δημότες αναμένουν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και συνεργασία όπου αυτό είναι εφικτό. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή και απαραίτητη σε μια δημοκρατία. Όταν όμως μετατρέπεται σε στρατηγική φθοράς με μοναδικό στόχο την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, τότε το κόστος μετακυλίεται στην κοινωνία. Το ζητούμενο για τον Δήμο Διονύσου δεν είναι η προσωπική δικαίωση κανενός, αλλά η διασφάλιση σταθερής πορείας, διοικητικής επάρκειας και ουσιαστικής προόδου για όλους τους κατοίκους του.
Ο Δήμος Διονύσου δεν αντέχει άλλη εσωστρέφεια. Όσοι επιλέγουν να γίνουν «τροχοπέδη» στην εξέλιξη της πόλης για να εξυπηρετήσουν προσωπικές φιλοδοξίες ή να προλειάνουν το έδαφος για παλιές ηγεσίες, σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη μοναδική αληθινή κρίση: την κοινωνική κατακραυγή.
Υ.Γ Στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο "δικαστής" είναι πάντα η καθημερινότητα. Αν η τωρινή διοίκηση καταφέρει να παράξει έργο παρά τα εμπόδια, η τακτική της παρεμπόδισης θα γυρίσει μπούμερανγκ για την αντιπολίτευση.
