Ποιός δήμαρχος κινδυνεύει να πέσει σε κατάθλιψη, γιατί μέχρι στιγμής ο δήμος του, του χρόνου δεν θα είναι πυρόπληκτος δήμος;
Ποιός δήμαρχος κινδυνεύει να πέσει σε κατάθλιψη, γιατί μέχρι στιγμής ο δήμος του, του χρόνου δεν θα είναι πυρόπληκτος δήμος;
Ποιός δήμαρχος κινδυνεύει να πέσει σε κατάθλιψη, γιατί μέχρι στιγμής ο δήμος του, του χρόνου δεν θα είναι πυρόπληκτος δήμος;
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μαραθώνα 2026, ο Δήμος Μαραθώνος, υποδέχεται τον μοναδικό και ανατρεπτικό Γιάννη Ζουγανέληγια μία ξεχωριστή, διαδραστική βραδιά στην Κεντρική Πλατεία Νέας Μάκρης, την Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026 στις 21:00, μεελεύθερη είσοδο.
Σας ενημερώνουμε ότι σήμερα Πέμπτη 30-07-2026 υπάρχει διακοπή υδροδότησης, στις περιοχές ΑΝΑΤΟΛΗ & ΕΡΥΘΡΟΣ της Νέας Μάκρης, λόγω σπασίματος κεντρικού αγωγού ύδρευσης στην Λ. Διονύσου.
Η διοίκηση του Στέργιου Τσίρκα κατάφερε ακόμη και το αυτονόητο να το μετατρέψει σε πρόβλημα: το Δημοτικό Κολυμβητήριο Μαραθώνα έκλεισε και, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχει δοθεί, θα παραμείνει κλειστό μέχρι τον Σεπτέμβριο. Μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, παιδιά, αθλητές, οικογένειες και εργαζόμενοι στερούνται μια βασική δημοτική υποδομή. Και όλα αυτά συνοδεύονται από μια εξήγηση που, αντί να απαντά, γεννά ακόμη περισσότερα ερωτήματα.
Η εκδοχή που παρουσιάζει η δημοτική αρχή αφορά, όπως αναφέρεται, πρόβλημα με τη χλωρίωση και την ασφαλή λειτουργία της πισίνας. Αν πράγματι πρόκειται για μια συνηθισμένη τεχνική βλάβη, γιατί απαιτούνται εβδομάδες ή ακόμη και μήνες για την αποκατάστασή της; Γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη συντήρηση; Πότε εντοπίστηκε το πρόβλημα, ποιος το πιστοποίησε και ποιο είναι το ακριβές χρονοδιάγραμμα επισκευής; Υπάρχει τεχνική έκθεση ή απόφαση αρμόδιας υπηρεσίας που να δικαιολογεί το κλείσιμο μέχρι τον Σεπτέμβριο;
Η σιωπή και οι αόριστες ανακοινώσεις δεν αποτελούν διοίκηση. Αποτελούν προσπάθεια αποφυγής ευθυνών. Ο κ. Τσίρκας δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από γενικόλογες αναφορές περί «τεχνικού προβλήματος». Είναι δήμαρχος και έχει υποχρέωση να ενημερώσει δημόσια, συγκεκριμένα και με έγγραφα.
Υπάρχει ενεργή σύμβαση για την προμήθεια χλωρίου και των απαραίτητων υλικών; Έχουν πληρωθεί οι προμηθευτές; Υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές ή προβλήματα στις διαδικασίες προμήθειας; Έγιναν εγκαίρως οι απαραίτητοι έλεγχοι ποιότητας του νερού; Δεν υιοθετούμε καμία ανεπιβεβαίωτη πληροφορία ως γεγονός. Απαιτούμε, όμως, καθαρές απαντήσεις, ακριβώς επειδή η δημοτική αρχή αφήνει χώρο στις υποψίες με την αδιαφάνειά της.
Αν υπάρχει σοβαρότερο ζήτημα, οι δημότες δικαιούνται να το γνωρίζουν τώρα — όχι όταν η διοίκηση αποφασίσει ότι τη βολεύει επικοινωνιακά. Αν, πάλι, πρόκειται απλώς για μια βλάβη, τότε το πολύμηνο κλείσιμο αποκαλύπτει τραγική ανεπάρκεια στον προγραμματισμό, τη συντήρηση και την αντιμετώπιση έκτακτων προβλημάτων.
Ο Στέργιος Τσίρκας οφείλει να δημοσιοποιήσει άμεσα την τεχνική γνωμάτευση, τις αναλύσεις του νερού, τις σχετικές συμβάσεις, την κατάσταση πληρωμών και το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα επαναλειτουργίας. Μέχρι τότε, το κλείσιμο του κολυμβητηρίου θα αποτελεί ακόμη ένα σύμβολο μιας δημοτικής αρχής που αποτυγχάνει στα στοιχειώδη και ζητά από τους δημότες να αρκεστούν σε μισές εξηγήσεις.
Το θέμα εξετάζεται. Τα στοιχεία αναζητούνται. Και αυτή τη φορά οι υπεύθυνοι δεν θα ξεφύγουν με μία αόριστη ανακοίνωση.
Πριν από περίπου ενάμιση μήνα γράφαμε ότι «το Καλέτζι διψά και ο Τσίρκας αδιαφορεί». Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να επανέλθουμε, διότι, σύμφωνα με τις καταγγελίες των κατοίκων, τίποτα ουσιαστικό δεν έχει αλλάξει. Το πρόβλημα παραμένει, οι διακοπές υδροδότησης συνεχίζονται και ένας ολόκληρος οικισμός εξακολουθεί να αγωνιά για το αυτονόητο: να έχει νερό.
Η αιτία είχε ήδη περιγραφεί αναλυτικά στο προηγούμενο δημοσίευμα: ένας καμένος αγωγός Φ100, μήκους περίπου 800 μέτρων, πρέπει να αντικατασταθεί και να συνδέσει το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ με το αντλιοστάσιο. Δεν μιλάμε για φράγμα, υδραγωγείο ή έργο εκατομμυρίων. Μιλάμε για μια στοιχειώδη τεχνική παρέμβαση, η οποία, εφόσον δεν υπάρχουν άγνωστα τεχνικά εμπόδια, θα μπορούσε με σωστή οργάνωση να ολοκληρωθεί μέσα σε μία ή δύο ημέρες.
Σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις που μεταφέρονται από την περιοχή, το κόστος αποκατάστασης μπορεί να είναι της τάξεως των 3.000 ευρώ. Ακόμη και αν το τελικό ποσό αποδειχθεί μεγαλύτερο, η ουσία δεν αλλάζει: ο Δήμος Μαραθώνα διαθέτει τεχνικές υπηρεσίες, συνεργεία και εργολάβους. Ο κ. Τσίρκας είχε κάθε δυνατότητα να κινητοποιήσει εγκαίρως έναν από τους διαθέσιμους μηχανισμούς και να δώσει λύση. Δεν το έκανε.
Αντί για μόνιμη αποκατάσταση, κάθε φορά που διακόπτεται η παροχή, κάποιος πρέπει να τρέχει στο αντλιοστάσιο, να προσπαθεί να επαναφέρει το νερό και να ελπίζει ότι θα τα καταφέρει. Αυτή δεν είναι λειτουργία οργανωμένου δήμου. Είναι αυτοσχεδιασμός, εγκατάλειψη και διοικητική ανικανότητα σε βάρος των κατοίκων.
Το νερό δεν είναι πολυτέλεια και οι κάτοικοι του Καλετζίου δεν ζητούν χάρη. Πληρώνουν δημοτικά τέλη και απαιτούν την ίδια στοιχειώδη φροντίδα που δικαιούται κάθε πολίτης. Όταν μια δημοτική αρχή δεν μπορεί να αντικαταστήσει εγκαίρως έναν αγωγό ύδρευσης, αποτυγχάνει στην πιο βασική της αποστολή.
Ο κ. Τσίρκας οφείλει να απαντήσει: ποιο ακριβώς είναι το εμπόδιο; Πότε θα αντικατασταθεί ο αγωγός; Ποιος έχει αναλάβει την εργασία και ποιο είναι το πραγματικό κόστος; Οι κάτοικοι δεν χρειάζονται άλλες αόριστες υποσχέσεις. Χρειάζονται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και νερό στις βρύσες τους.
Το χειρότερο είναι ότι η κατάσταση αυτή ενισχύει μια πικρή αίσθηση στους δημότες: ότι ο κ. Τσίρκας ενδιαφέρεται κυρίως για την Αγία Μαρίνα, άντε και για τη Νέα Μάκρη, ενώ ο Μαραθώνας, το Γραμματικό, ο Βαρνάβας και οι οικισμοί τους αντιμετωπίζονται σαν υποσημείωση. Αν αυτή η εικόνα δεν ισχύει, τότε ο δήμαρχος έχει μία υποχρέωση: να το αποδείξει με έργα, όχι με λόγια
Με τέτοιες επιδόσεις, ο δήμαρχος Μαραθώνα μοιάζει να διεκδικεί —ως πικρή πολιτική σάτιρα, φυσικά— μια θέση στο βιβλίο Γκίνες της δημοτικής ανικανότητας. Το Καλέτζι, όμως, δεν μπορεί να περιμένει την απονομή. Διψάει τώρα. Και η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο: διοίκηση Στέργιου Τσίρκα.
Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται από την φονική πυρκαγιά της 23 Ιουλίου 2018 που άφησε πίσω της 177 νεκρούς και εγκαυματίες και σημάδεψε για πάντα τον τόπο μας.
Ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα απαιτεί άμεσες και δημόσιες απαντήσεις από τη διοίκηση του Δήμου Μαραθώνος.
Σύμφωνα με καταγγελία κατοίκων, σε χωματόδρομο της Νέας Μάκρης και συγκεκριμένα στην οδό Φιλίας, ο οποίος φέρεται να βρίσκεται συνολικά σε άθλια κατάσταση, ασφαλτοστρώθηκε μόνο ένα συγκεκριμένο τμήμα: εκείνο μπροστά από την κατοικία της αντιδημάρχου Μαρίας Σπανού. Δεν πρόκειται για μια ασήμαντη τεχνική λεπτομέρεια. Πρόκειται για εικόνα επιλεκτικής μεταχείρισης, η οποία προσβάλλει κάθε δημότη που πληρώνει φόρους, υπομένει εγκαταλελειμμένους δρόμους και περιμένει στοιχειώδεις δημοτικές υπηρεσίες.
Κύριε Δήμαρχε Στέργιο Τσίρκα, ποιος επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο; Με ποια τεχνική μελέτη, ποια απόφαση, ποιο πρωτόκολλο ιεράρχησης και ποια χρηματοδότηση πραγματοποιήθηκε η παρέμβαση; Γιατί, σύμφωνα με την καταγγελία, η άσφαλτος σταμάτησε μπροστά στην κατοικία της αντιδημάρχου και δεν επεκτάθηκε για την εξυπηρέτηση των υπόλοιπων κατοίκων;
Κυρία Σπανού, γνωρίζατε εκ των προτέρων για την παρέμβαση; Ζητήσατε ή εισηγηθήκατε την εκτέλεσή της; Συμμετείχατε με οποιονδήποτε τρόπο στη διαδικασία λήψης της απόφασης; Η δημόσια θέση σας επιβάλλει καθαρές απαντήσεις και πλήρη δημοσιοποίηση όλων των σχετικών εγγράφων.
Οι δημότες δεν είναι πολίτες δύο κατηγοριών. Η δημοτική περιουσία και τα χρήματα των φορολογουμένων δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται με τρόπο που δημιουργεί έστω και την εντύπωση προσωπικής εξυπηρέτησης αιρετού. Η σιωπή, οι αόριστες δικαιολογίες και η μετάθεση ευθυνών δεν αρκούν.
Ζητούμε να δημοσιοποιηθούν άμεσα η απόφαση του αρμόδιου οργάνου, η τεχνική έκθεση, η εντολή εργασιών, το κόστος, ο ανάδοχος ή το συνεργείο που εκτέλεσε το έργο, καθώς και το συνολικό σχέδιο αποκατάστασης του δρόμου. Εάν υπάρχει αντικειμενικός τεχνικός λόγος, ο Δήμος οφείλει να τον αποδείξει με έγγραφα. Εάν δεν υπάρχει, τότε προκύπτει μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα.
Η διοίκηση Τσίρκα και η αντιδήμαρχος Σπανού οφείλουν να απαντήσουν τώρα. Ο δήμος Μαραθώνα δεν είναι προσωπικό φέουδο κανενός και η λογοδοσία δεν είναι προαιρετική. Οι κάτοικοι δικαιούνται ίση μεταχείριση, διαφάνεια και σεβασμό — όχι δρόμους που γεννούν εύλογες υποψίες προνομιακής εξυπηρέτησης.




