ΟΙ ΚΥΒΟΛΙΘΟΙ, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ
Η κριτική στα δημόσια έργα είναι απολύτως θεμιτή. Αρκεί να στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε προσωπικές επιθέσεις, ειρωνείες και εύκολους εντυπωσιασμούς.
Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, ορισμένα πράγματα.
Πρώτον: Η χρήση κυβόλιθων σε ιστορικά και παραδοσιακά κέντρα πόλεων δεν αποτελεί ούτε ελληνική πρωτοτυπία ούτε πολεοδομική αποτυχία. Αντιθέτως, αποτελεί διαδεδομένη πρακτική σε πολλές σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις, όπου η αισθητική αναβάθμιση, η ανάδειξη της τοπικής ταυτότητας και η δημιουργία ποιοτικών δημόσιων χώρων αποτελούν βασικές προτεραιότητες.
Η Ραφήνα δεν είναι υποχρεωμένη να παραμείνει μια πόλη αποκλειστικά από άσφαλτο και τσιμέντο. Έχει ιστορία, χαρακτήρα και δικαίωμα σε ένα όμορφο, λειτουργικό και αναβαθμισμένο κέντρο.
Δεύτερον: Οι κυβόλιθοι αποτελούν διεθνώς αναγνωρισμένη επιλογή αστικής οδοποιίας και, όταν χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις κατάλληλες προδιαγραφές, μπορούν να εξυπηρετούν ακόμη και δρόμους με σημαντική κυκλοφοριακή επιβάρυνση.
Επομένως, η άποψη ότι η παρουσία βαρέων οχημάτων καθιστά αυτομάτως λανθασμένη τη χρήση κυβόλιθων δεν ευσταθεί ως γενικός τεχνικός κανόνας.
Η επιλογή των κυβόλιθων στο κέντρο της Ραφήνας εντάχθηκε σε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία αισθητικής και λειτουργικής αναβάθμισης του δημόσιου χώρου. Μια φιλοσοφία που δεν μπορεί να απαξιώνεται συλλήβδην επειδή, με την πάροδο των ετών, παρουσιάζονται ανάγκες συντήρησης.
Τρίτον: Κάθε δημόσιο έργο, ανεξαρτήτως υλικών και τεχνικών χαρακτηριστικών, απαιτεί συντήρηση. Η άσφαλτος φθείρεται, τα πεζοδρόμια καταπονούνται και οι πλακοστρώσεις χρειάζονται κατά καιρούς αποκατάσταση.
Η ύπαρξη φθορών δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι η αρχική επιλογή ήταν λανθασμένη.
Ιδιαίτερα σε μια πόλη όπως η Ραφήνα, με αυξημένες κυκλοφοριακές πιέσεις λόγω της λειτουργίας του λιμανιού, η διαχείριση της κυκλοφορίας και η συστηματική συντήρηση των υποδομών αποτελούν διαρκείς προκλήσεις.
Τέταρτον: Η αναγνώριση των σημερινών προβλημάτων από τη Δήμαρχο είναι θεμιτή. Δεν σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να ακυρώνεται η συνολική αξία ενός έργου αστικής ανάπλασης, ούτε μπορεί να αποποιείται το δικό της μερίδιο ευθύνης κατά τη διάρκεια κατασκευαστικών αστοχιών αυτού του έργου.
Αντί να αναζητεί λοιπόν η δήμαρχος αφορμές για πολιτική αντιπαράθεση και να αποποιείται την διοικητική της ευθύνη και αντικατάσκευή ενός έργο προγραμματίστηκε από μία προηγούμενη διοίκηση θα ήταν προτιμότερο να αναζητήσει πλατφόρμες συζήτησης για το πώς θα διατηρήσουμε και θα βελτιώσουμε όσα έχουν ήδη δημιουργηθεί.
Η εύκολη και ανέφικτη πρόταση «να ξηλωθούν όλα» δεν αποτελεί κατ' ανάγκην ούτε την οικονομικότερη ούτε την ορθότερη λύση.
Και κάτι ακόμη.
Η πολιτική κριτική αποκτά αξία όταν συνοδεύεται από τεκμηριωμένες εναλλακτικές προτάσεις. Οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί και η διαρκής αναφορά στο παρελθόν δεν επισκευάζουν δρόμους ούτε βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών.
Η Ραφήνα χρειάζεται συνέχεια, συνέπεια και σεβασμό στα έργα που έχουν πραγματοποιηθεί, ανεξάρτητα από το ποια δημοτική αρχή τα υλοποίησε.
Το ζητούμενο δεν είναι να ξηλώνουμε ό,τι κατασκεύασαν οι προηγούμενοι, αλλά να συντηρούμε, να βελτιώνουμε και να εξελίσσουμε τις υποδομές της πόλης.
Γιατί η πρόοδος μιας πόλης δεν μετριέται με το πόσα έργα του παρελθόντος απαξιώνουμε, αλλά με το πόσο αποτελεσματικά αξιοποιούμε όσα έχουν ήδη δημιουργηθεί.
Και τελικά, οι κυβόλιθοι δεν αποτελούν το πρόβλημα της Ραφήνας. Η μετατροπή κάθε ζητήματος της καθημερινότητας σε πεδίο προσωπικής και πολιτικής αντιπαράθεσης είναι ένα πρόβλημα που αξίζει να μας απασχολήσει περισσότερο. Και είναι σίγουρο ότι αυτό πλέον απασχολεί την τοπική κοινωνία αφού αντιλαμβάνεται την παντελή έλλειψη διοικητικής επάρκειας της σημερινής δημοτικής αρχής.
