ΔΗΜΟΙ

Η επιλογή της διοίκησης Αηδόνη είναι να επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο Συνεργασίας με τη DIMAND και να ζητήσει μεγαλύτερο, συγκεκριμένο και μετρήσιμο όφελος για τους δημότες.

Μια επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που μπορεί να αλλάξει τον οικονομικό και πολεοδομικό χάρτη μιας ολόκληρης περιοχής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται από έναν Δήμο ως μια απλή υπόθεση αδειοδοτήσεων. Και ο Χρήστος Αηδόνης δείχνει ότι, τουλάχιστον στην περίπτωση του Κτήματος Καμπά, δεν σκοπεύει να αρκεστεί σε όσα βρήκε ήδη συμφωνημένα.

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου Παλλήνης ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα ανταποδοτικά οφέλη της μεγάλης επένδυσης, βάζοντας στο επίκεντρο ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα: τι ακριβώς κερδίζουν οι δημότες από μια ανάπτυξη τέτοιου μεγέθους;

Το υφιστάμενο Μνημόνιο Συνεργασίας, το οποίο διαμορφώθηκε επί προηγούμενης δημοτικής διοίκησης, προβλέπει οικονομική υποχρέωση 4,8 εκατ. ευρώ πλέον ΦΠΑ. Η σημερινή δημοτική αρχή κρίνει ότι το πλαίσιο αυτό δεν επαρκεί και επιδιώκει μια νέα, σαφώς διευρυμένη συμφωνία.

Και εδώ βρίσκεται η πολιτική σημασία της επιλογής Αηδόνη: δεν αντιμετωπίζει την παλιά συμφωνία ως τετελεσμένο.

Αντί να περιοριστεί στη διαχείριση όσων είχαν ήδη συμφωνηθεί, επιλέγει την επαναδιαπραγμάτευση, ζητώντας μεγαλύτερη οικονομική δέσμευση και, κυρίως, συγκεκριμένες και μετρήσιμες παρεμβάσεις με πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα των κατοίκων.

Τα μεγέθη της επένδυσης εξηγούν αυτή την επιλογή. Το project στο Κτήμα Καμπά αναπτύσσεται σε έκταση περίπου 319 στρεμμάτων, με δυνατότητα ανάπτυξης περίπου 90.000 τ.μ. μικτών χρήσεων, ενώ πρόσφατες εκτιμήσεις τοποθετούν τη συνολική ακαθάριστη αξία ανάπτυξης κοντά στα 410 εκατ. ευρώ.

Πρόκειται, επομένως, για μια παρέμβαση που δεν αφορά μόνο τον επενδυτή. Αφορά την Κάντζα, την Παλλήνη, τον Γέρακα και την Ανθούσα. Αφορά τους δρόμους, την κυκλοφορία, τις υποδομές και τελικά την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που κατοικούν καθημερινά στην περιοχή.

Ο Αηδόνης επιχειρεί ουσιαστικά να μεταφέρει το κέντρο βάρους της συζήτησης από το «πόσο μεγάλη είναι η επένδυση» στο «πόσο μεγάλο θα είναι το όφελος για την πόλη».

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να καθορίσει μονομερώς τι θα προσφέρει μια ιδιωτική εταιρεία πέρα από τις νόμιμες και συμβατικές υποχρεώσεις της. Μπορεί όμως να διαπραγματευτεί. Να απαιτήσει σαφείς δεσμεύσεις. Να βάλει ψηλότερα τον πήχη και να διεκδικήσει περισσότερα για την τοπική κοινωνία.

Αυτό ακριβώς επιχειρεί σήμερα η διοίκηση Αηδόνη.

Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα είναι εκείνο που τελικά θα κρίνει την επιτυχία της προσπάθειας. Ωστόσο, η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη: μια επένδυση τέτοιου μεγέθους πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχου μεγέθους όφελος για την πόλη που τη φιλοξενεί.

Και στην περίπτωση του Κτήματος Καμπά, ο Δήμος Παλλήνης δείχνει αποφασισμένος να μη μείνει απλός θεατής της επένδυσης, αλλά να διεκδικήσει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτυπώματος που αυτή θα αφήσει στους δημότες.

Στο σημείο σπεύδουν δυνάμεις της Πυροσβεστικής

Η Θεοδοσία Μάλλη εμφανίζεται σήμερα να καταγγέλλει με ιδιαίτερη ευαισθησία τον χλευασμό μιας γυναίκας για το σώμα και την εμφάνισή της, καθώς και τα σεξιστικά ή σεξουαλικά υπονοούμενα.

Πολύ σωστά. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό —και εξαιρετικά άβολο— πρόβλημα: το 2023.

Γιατί τον Ιούνιο του 2023 η ίδια κ. Μάλλη ήταν εκείνη που, σύμφωνα με τη δημόσια καταγγελία της Σοφίας Καλλέ, σχολίαζε φωτογραφία της με αναφορές στο ντύσιμο και στον τρόπο που καθόταν. Η κ. Καλλέ είχε απαντήσει τότε δημόσια, καταγγέλλοντας «σεξιστικά σχόλια και απρεπή υπονοούμενα» και κάνοντας λόγο για παραληρηματική αναφορά στην εξωτερική της εμφάνιση.

Τότε η κ. Μάλλη έλεγε αυτά. Σήμερα λέει τα ακριβώς αντίθετα.

Σήμερα μας εξηγεί ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο χλευασμού για το σώμα ή την εμφάνισή της. Συμφωνούμε απολύτως. Αυτό ακριβώς, όμως, θα έπρεπε να θυμόταν και το 2023, όταν επέλεγε να σχολιάζει δημόσια το ντύσιμο και το «κάθισμα» μιας άλλης γυναίκας.

Τελικά, ο σεξισμός είναι απαράδεκτος πάντοτε ή μόνο όταν συμφέρει να τον καταγγέλλουμε;

Διότι η αξιοπρέπεια των γυναικών δεν έχει κομματική ταυτότητα, παραταξιακή απόχρωση ούτε ημερομηνία λήξης. Δεν γίνεται το 2023 να θεωρείς θεμιτό να σχολιάζεις την εμφάνιση μιας γυναίκας και το 2026 να σηκώνεις τη σημαία κατά του ίδιου ακριβώς φαινομένου.

Και σαν να μην έφτανε αυτή η εντυπωσιακή πολιτική αμνησία, έχουμε και την πρόσφατη πυρκαγιά στην περιοχή Ανθούσας–Γέρακα.

Η επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Παλλήνης αναφέρει ότι η φωτιά εντοπίστηκε από τις θερμικές κάμερες και ότι υπήρξε άμεση συνδρομή της Πολιτικής Προστασίας προς την Πυροσβεστική. Η κ. Μάλλη παρουσιάζει διαφορετική εκδοχή και φτάνει μάλιστα στο σημείο να κατηγορεί δημόσια τον δήμαρχο ότι ψεύδεται.

Η αντιπολίτευση, όμως, δεν σημαίνει ότι κάθε γεγονός πρέπει υποχρεωτικά να παρουσιάζεται ως καταστροφή και κάθε ενέργεια του Δήμου ως αποτυχία. Όταν μια φωτιά αντιμετωπίζεται έγκαιρα, αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως τους πολίτες είναι ότι αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Όποιος αμφισβητεί την επίσημη καταγραφή έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει — αλλά έχει και την υποχρέωση να παρουσιάσει τα στοιχεία που αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς του.

Κάπως έτσι, η κ. Μάλλη επιχείρησε να καταγγείλει τους άλλους και τελικά άνοιξε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη δική της συνέπεια και αξιοπιστία.

Γιατί τα social media έχουν ένα ενοχλητικό χαρακτηριστικό: θυμούνται.

Και όταν το 2023 έλεγες άλλα και το 2026 εμφανίζεσαι να καταγγέλλεις ακριβώς εκείνο για το οποίο κατηγορήθηκες τότε, η πολιτική επίθεση κινδυνεύει να γυρίσει μπούμερανγκ.

Ή, όπως το λέει πολύ πιο απλά ο λαός:

Η κ. Μάλλη πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη.