ΔΗΜΟΙ

Σε κατάσταση πολιτικής αποσύνθεσης φαίνεται να βρίσκεται πλέον η παράταξη του Κώστα Σμέρου, την ώρα που ο πρώην δήμαρχος Παλλήνης, Αθανάσιος Ζούτσος, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται μόνο ευχάριστη δεν μπορεί να είναι για τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η παράταξή του δείχνει να χάνει τη συνοχή της και, σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν στην τοπική πολιτική σκηνή, βρίσκονται προ των πυλών ακόμη δύο ανεξαρτητοποιήσεις. Όταν αυτές επιβεβαιωθούν, το πολιτικό πλήγμα θα είναι δύσκολο να υποβαθμιστεί.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Κώστα Σμέρο, όμως, ενδέχεται να βρίσκεται μπροστά του.

Ο Αθανάσιος Ζούτσος όχι μόνο δεν έχει αποσυρθεί πολιτικά, αλλά με τις δημόσιες παρουσίες του δίνει την εικόνα ανθρώπου που διατηρεί ενεργές τις παλιές του συμμαχίες. Σε εκδηλώσεις του Δήμου και στα πανηγύρια της περιοχής επιλέγει συχνά να βρίσκεται δίπλα σε ανθρώπους που συμμετείχαν στον δικό του συνδυασμό το 2023, αγνοώντας επιδεικτικά τον Σμέρο. Οι παλιές επαφές φαίνεται ότι παραμένουν ζωντανές.

Και ο Σμέρος;

Μοιάζει όλο και περισσότερο πολιτικά απομονωμένος.

Όταν ο πρώην δήμαρχος ανακοινώσει τελικά νέα υποψηφιότητα, τότε θα φανεί ποιοι πραγματικά βρίσκονται στο πλευρό του σημερινού επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ποιοι απλώς περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αλλάξουν στρατόπεδο.

Γιατί στην πολιτική οι φωτογραφίες, τα τραπέζια και οι παρέες μπορεί να μη βγάζουν δήμαρχο, αποκαλύπτουν όμως συχνά προς τα πού φυσάει ο άνεμος.

Και αυτή τη στιγμή ο άνεμος δεν φαίνεται να φυσάει υπέρ του Κώστα Σμέρου.

Μόλις γίνουν οι αποχωρήσεις και παράλληλα ο Αθανάσιος Ζούτσος καταφέρει να επανασυσπειρώσει πρόσωπα και στελέχη γύρω του, τότε το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν η παράταξη Σμέρου αντιμετωπίζει κρίση.

Το ερώτημα θα είναι τι ακριβώς θα έχει απομείνει από αυτήν.

Ο Κώστας Σμέρος επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος της σημερινής δημοτικής αρχής. Σήμερα, όμως, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα πολύ πιο δυσάρεστο πολιτικό σενάριο: να βλέπει την ίδια του την παράταξη να φυλλορροεί και τον πρώην δήμαρχο να συγκεντρώνει ξανά γύρω του ανθρώπους με τους οποίους ο ίδιος υπολόγιζε ότι θα πορευτεί.

Και όταν έρθει η ανακοίνωση της υποψηφιότητας Ζούτσου, τότε θα γίνει το πραγματικό ταμείο.

Μέχρι τότε, ένα πράγμα είναι βέβαιο: η πολιτική μοναξιά του Κώστα Σμέρου γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Και η εικόνα μιας παράταξης που διαλύεται δύσκολα κρύβεται.

Όταν η αντιπολίτευση στερείται ουσιαστικού πολιτικού λόγου, προτάσεων και οράματος για τον τόπο, το μόνο που της απομένει είναι ο θεσμικός σαμποταρισμός. Αυτή ακριβώς την τακτική παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα από τον κ. Κωστή Σμέρο, ο οποίος επιχειρεί απεγνωσμένα να εμφανιστεί ως δήθεν «τιμητής» και καταγγέλλων της σημερινής Δημοτικής Αρχής. Το αντικείμενο της πολιτικής του υστερίας; Ο βρεφονηπιακός σταθμός της οδού Κυκλαμίνων. Μια υπόθεση που αποδεικνύει περίτρανα ότι το μόνο που ενδιαφέρει την παράταξή του είναι να βάζει τρικλοποδιές στο έργο του Δημάρχου, Χρήστου Αηδόνη, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά των δημοτών θα μείνουν έξω από τις δομές προσχολικής αγωγής.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να καταλάβουν όλοι οι δημότες της Παλλήνης το μέγεθος της πολιτικής ανικανότητας και της υποκρισίας. Όταν η νέα Δημοτική Αρχή ανέλαβε τα καθήκοντά της, ο Δήμαρχος κ. Αηδόνης επισκέφθηκε αμέσως τον σταθμό της οδού Κυκλαμίνων με σκοπό να δρομολογήσει το άνοιγμά του. Εκεί όμως αποκαλύφθηκε το απόλυτο μπάχαλο του παρελθόντος: Ένας βρεφονηπιακός σταθμός που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2018, ο οποίος κόστισε στους πολίτες περίπου 800.000 ευρώ, κατασκευάστηκε με τις ξεπερασμένες προδιαγραφές του 2012 και όχι με τις αναβαθμισμένες και υποχρεωτικές προδιαγραφές ασφαλείας του 2017!

Όπως ήταν φυσικό, η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου, σεβόμενη τη νομοθεσία και πάνω απ’ όλα την ασφάλεια των βρεφών, αρνήθηκε να υπογράψει για την αδειοδότηση και το άνοιγμα του κτιρίου. Η Τεχνική Υπηρεσία δεν υπάρχει για να καλύπτει εγκληματικές παραλείψεις του παρελθόντος ούτε για να χαρίζεται στις επιθυμίες της αντιπολίτευσης. Η αποστολή της είναι να προστατεύει ανθρώπινες ζωές.

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο που κληρονόμησε, ο Δήμαρχος κ. Αηδόνης δεν σήκωσε τα χέρια ψηλά. Αναζήτησε άμεση, πρακτική και νόμιμη λύση. Καθώς υπήρχε ήδη ανακηρυγμένος προσωρινός ανάδοχος για τις εργασίες κατασκευών στο Δήμο Παλλήνης —για τον οποίο δεν εκκρεμούσαν ενστάσεις και η οριστικοποίηση της σύμβασης ήταν ζήτημα τυπικών διαδικασιών— ζητήθηκε από τον εργολάβο να ξεκινήσει άμεσα τις προπαρασκευαστικές εργασίες. Στόχος ήταν ένας και μοναδικός: να μην χαθεί ούτε μία ημέρα και να παραδοθεί ο σταθμός στα παιδιά και στους γονείς το συντομότερο δυνατόν.

Και τι έκανε ο κ. Σμέρος μπροστά σε αυτή την προσπάθεια να δοθεί λύση; Αντί να στηρίξει την επιτάχυνση των εργασιών για το καλό των οικογενειών της πόλης μας, έτρεξε να κάνει καταγγελία στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας! Κατήγγειλε δηλαδή το γεγονός ότι ο εργολάβος μπήκε να δουλέψει λίγες εβδομάδες πριν την τυπική υπογραφή της σύμβασης, προκειμένου να κερδηθεί χρόνος.

Το αποτέλεσμα της «κατόρθωσης» του κ. Σμέρου; Να καθυστερήσει η έναρξη λειτουργίας του παιδικού σταθμού κατά έναν με δύο μήνες. Αντί τα παιδιά να μπουν στις αίθουσες στα τέλη Σεπτεμβρίου, θα μπουν στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου. Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του κ. Σμέρου στους δημότες! Σταμάτησε προσωρινά το έργο για να ικανοποιήσει την πολιτική του ματαιοδοξία.

Το ερώτημα λοιπόν τίθεται ευθέως προς τον κ. Σμέρο: Αυτή είναι η διοίκηση και η αντιπολίτευση που οραματίζεστε; Να μπλοκάρετε τα έργα του Δήμου μόνο και μόνο για να δείξετε ότι «κάτι κάνετε»; Πόσο περήφανος νιώθετε που εξαιτίας της καταγγελίας σας δεκάδες γονείς βρίσκονται σε απόγνωση, μη γνωρίζοντας πού να αφήσουν τα παιδιά τους τις πρώτες εβδομάδες της σχολικής χρονιάς;

Και το θράσος δεν σταματά εδώ. Για να διορθωθούν τα αδικαιολόγητα λάθη της κατασκευής των 800.000 ευρώ, ο Δήμος Παλλήνης υποχρεώνεται τώρα να δαπανήσει από ιδίους πόρους επιπλέον 300.000 ευρώ —δηλαδή το 38% του αρχικού κόστους! Ουσιαστικά, ο σταθμός ανακατασκευάζεται εκ νέου: γκρεμίζονται τοίχοι, ανοίγονται νέες πόρτες διαφυγής, ξηλώνεται η κουζίνα και φτιάχνονται καινούργια μπάνια για να πληρούνται οι προδιαγραφές του 2017.

Πριν λοιπόν ο κ. Σμέρος κουνήσει το δάχτυλο στη Δημοτική Αρχή, οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις στους πολίτες. Και οφείλει να απαντήσει θεσμικά για τον διοικητικό ρόλο που είχε τότε η μητέρα του, ως διευθύντρια των βρεφονηπιακών σταθμών. Η συγγενική σχέση από μόνη της δεν αποδίδει ευθύνη και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για φθηνές προσωπικές επιθέσεις. Όμως, εφόσον κατείχε μια τόσο κρίσιμη διευθυντική θέση, πρέπει να αποσαφηνιστεί δημόσια: Ποια ήταν ακριβώς τα καθήκοντά της; Τι γνώριζε για τις προδιαγραφές του κτιρίου της οδού Κυκλαμίνων; Ποιες έγγραφες ενέργειες ή επισημάνσεις είχε πραγματοποιήσει τότε για να αποτρέψει αυτή την κακοτεχνία;

Το ίδιο ακριβώς ισχύει για την κ. Μαρία Διακάκη και για κάθε άλλο πρόσωπο που κατείχε τότε πολιτική ή διοικητική αρμοδιότητα. Οι ευθύνες για τη σπατάλη 800.000 ευρώ σε ένα κτίριο που κρίθηκε ακατάλληλο δεν αποδίδονται με ασαφείς υπαινιγμούς, αλλά ούτε εξαφανίζονται επειδή τυγχάνει να είναι πολιτικά ή προσωπικά άβολες.

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να εγκαλείται η σημερινή Δημοτική Αρχή επειδή αρνήθηκε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των παιδιών. Ο κ. Αηδόνης και η ομάδα του επέλεξαν τον δύσκολο αλλά υπεύθυνο δρόμο: να φτιάξουν από την αρχή έναν σταθμό ασφαλή, σύγχρονο και νόμιμο.

Ο κ. Σμέρος επέλεξε τον εύκολο δρόμο της υπονόμευσης. Οι δημότες της Παλλήνης έχουν βλέποντα μάτια, κρίνουν, συγκρίνουν και καταλαβαίνουν πλέον πολύ καλά ποιος εργάζεται για το συμφέρον της πόλης και ποιος παλεύει αποκλειστικά για την προσωπική του πολιτική επιβίωση.

Η υπόθεση της παραίτησης της κυρίας Κακαμπούκη φαίνεται πως εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά από ό,τι αρχικά παρουσιάστηκε. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, ο δήμαρχος όχι μόνο δεν είχε αποφασίσει να την απομακρύνει από το νέο σχήμα της δημοτικής αρχής, αλλά την είχε ήδη συμπεριλάβει στη σύνθεση των νέων αντιδημάρχων, αναθέτοντάς της την Αντιδημαρχία Πολιτισμού.

Μάλιστα, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο δήμαρχος είχε ήδη παραδώσει προς δημοσίευση τη λίστα με τα νέα ονόματα των αντιδημάρχων, στην οποία περιλαμβανόταν και η κυρία Κακαμπούκη. Ωστόσο, πριν ακόμη ανακοινωθεί επισήμως ο ανασχηματισμός, φαίνεται πως επικράτησε σύγχυση. Η πληροφορία που έφτασε στην ίδια, σύμφωνα με την οποία είχε τεθεί εκτός του νέου σχήματος, αποδείχθηκε λανθασμένη, αλλά ήταν αρκετή για να την οδηγήσει σε μια βεβιασμένη απόφαση.

Χωρίς να αναζητήσει επίσημη ενημέρωση ή να επικοινωνήσει απευθείας με τον δήμαρχο, η κυρία Κακαμπούκη επέλεξε να υποβάλει την παραίτησή της. Μια κίνηση που, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, έγινε χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί τα πραγματικά δεδομένα και ενώ η θέση της στη νέα διοικητική δομή είχε ήδη διασφαλιστεί.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει πόσο σημαντική είναι η διασταύρωση των πληροφοριών, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις. Οι φήμες και οι ανεπιβεβαίωτες διαρροές μπορούν να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις και να οδηγήσουν σε ενέργειες που δύσκολα ανατρέπονται.

Στην προκειμένη περίπτωση, η βιασύνη φαίνεται πως κόστισε πολιτικά στην κυρία Κακαμπούκη. Αντί να περιμένει τις επίσημες ανακοινώσεις ή να επιδιώξει μια άμεση επικοινωνία με τον δήμαρχο, επέλεξε να κινηθεί με βάση πληροφορίες που τελικά δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Έτσι, μια θέση που είχε ήδη προβλεφθεί για εκείνη στο νέο σχήμα δεν πρόλαβε ποτέ να ανακοινωθεί, καθώς η παραίτησή της προηγήθηκε των επίσημων εξελίξεων. Το περιστατικό αφήνει εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διακινήθηκαν οι πληροφορίες, αλλά και για το κατά πόσο η ψυχραιμία και η θεσμική επικοινωνία θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει μια εξέλιξη που σήμερα προκαλεί έντονο πολιτικό σχολιασμό.

Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι είναι το πεδίο των πιο εντυπωσιακών πολιτικών ελιγμών, όμως τα όσα εκτυλίσσονται το τελευταίο διάστημα στον Δήμο Παλλήνης ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. Η αποχώρηση τριών στελεχών από την παράταξη του Δημάρχου, Χρήστου Αηδόνη, δεν είναι απλώς μια εσωτερική αναταραχή· είναι το αποκορύφωμα μιας πολιτικής διαδρομής που βασίστηκε σε καιροσκοπικές συμμαχίες και εύθραυστες ισορροπίες.

Αρκεί μια ματιά στα πρόσωπα που κούνησαν το μαντήλι στον κ. Αηδόνη για να καταλάβει κανείς το κοινό τους σημείο: την πολιτική τους μήτρα. Η κυρία Τζιτζικάκη, η κυρία Κακαμπούκη και ο κ. Κούτρας δεν βρέθηκαν τυχαία στην ίδια τροχιά. Και οι τρεις προέρχονται από το «θερμοκήπιο» της παράταξης του πρώην δημάρχου, Θανάση Ζούτσου.

Η πορεία και των τριών, ωστόσο, αφήνει πίσω της περισσότερα ερωτηματικά και σκιές παρά έργο.

Η κυρία Τζιτζικάκη, αφού εξάντλησε κάθε περιθώριο προβολής ως αντιδήμαρχος του κ. Ζούτσου, φρόντισε να ολοκληρώσει και την τελευταία της εκδήλωση πριν θυμηθεί τις «διαφωνίες» της. Δύο με τρεις μέρες μετά, δήλωσε την ανεξαρτητοποίησή της και προσχώρησε στο άρμα του κ. Αηδόνη. Σήμερα, επικαλούμενη τη διαφωνία της με τη νοοτροπία της νυν δημοτικής αρχής, βρίσκεται πάλι εκτός.

Ακόμα πιο ηχηρή είναι η περίπτωση της κυρίας Κακαμπούκη. Αφού απέτυχε δύο φορές να εκλεγεί με τον κ. Ζούτσο, μεταπήδησε το 2023 στον κ. Αηδόνη για να ανταμειφθεί με ένα πόστο ευθύνης, αυτό της καθαριότητας. Το αποτέλεσμα; Μια παταγώδης αποτυχία που βύθισε τον Δήμο Παλλήνης στα σκουπίδια και τα ανεξέλεγκτα χόρτα. Η πολιτική της ανικανότητα να διαχειριστεί την καθημερινότητα των πολιτών άφησε την πόλη στο έλεος της βρωμιάς, πριν δηλώσει και εκείνη πρόσφατα την ανεξαρτητοποίησή της.

Όσο για τον κ. Κούτρα, η θητεία του ως προέδρου τοπικού συμβουλίου επί ημέρων Ζούτσου χαρακτηρίστηκε από πλήρη απουσία έργου — σε τέτοιο βαθμό που ο ίδιος ο πρώην δήμαρχος τον θεωρούσε ουσιαστικά «ανύπαρκτο». Ο κ. Κούτρας ακολούθησε την ίδια συνταγή: αποχώρηση, μεταπήδηση στον κ. Αηδόνη το 2023 και, πριν από λίγες μόλις ημέρες, νέα ανεξαρτητοποίηση.

Το πολιτικό παρασκήνιο και το βλέμμα στο μέλλον

Οι φτηνές δικαιολογίες για τη στάση των «τριών» έχουν πλέον ξεσκεπαστεί. Δεν υπάρχει κανένα ιδεολογικό ή αυτοδιοικητικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα. Η πραγματική αιτία πίσω από τις μετακινήσεις τους φαίνεται πως είναι άλλη: η προετοιμασία του εδάφους για την επιστροφή στο μαντρί του Θανάση Ζούτσου.

Με τις φήμες και τις κινήσεις του πρώην δημάρχου να δείχνουν ότι ετοιμάζεται να είναι ξανά υποψήφιος —βλέποντας και την αδυναμία του Κώστα Σμέρου να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υποπίπτοντας σε διαδοχικά σφάλματα— οι «παλιννοστούντες» αναζητούν ξανά πολιτική στέγη.

Η προσπάθειά τους να παρουσιαστούν ως «ανεξάρτητες φωνές» καταρρέει κάτω από το βάρος των πράξεών τους. Η ιστορία γράφεται με έργα και όχι με τακτικισμούς, και στην περίπτωση της Τζιτζικάκη, της Κακαμπούκη και του Κούτρα, οι πολίτες της Παλλήνης γνωρίζουν πλέον πολύ καλά τι να περιμένουν.

Η χθεσινή επίσημη παρουσίαση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου στο ξενοδοχείο King George σηματοδότησε μια ιστορική στιγμή για την Παλλήνη και αποτέλεσε την πιο ηχηρή επιβεβαίωση ότι ένα μεγάλο αναπτυξιακό όραμα μετατρέπεται πλέον σε πραγματικότητα. Εκεί όπου κάποιοι επέλεξαν την αμφισβήτηση, την ειρωνεία και την απαξίωση, τα γεγονότα έδωσαν τη δική τους ξεκάθαρη απάντηση. Από τον Οκτώβριο του 2026, το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου θα λειτουργεί στην Παλλήνη, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο για την περιοχή.

Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του δημάρχου Χρήστου Αηδόνη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή πίστεψε στην προοπτική αυτού του εγχειρήματος και εργάστηκε με συνέπεια, επιμονή και στρατηγική σκέψη για την υλοποίησή του. Παρά τις αντιδράσεις, τις επιφυλάξεις και την έντονη κριτική που δέχθηκε κατά καιρούς, δεν εγκατέλειψε ποτέ τον στόχο του. Αντίθετα, συνέχισε να εργάζεται αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά, έχοντας ως μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της πόλης και των κατοίκων της.

Η εγκατάσταση ενός διεθνούς πανεπιστημιακού ιδρύματος δεν αποτελεί απλώς μια σημαντική εκπαιδευτική επένδυση. Πρόκειται για μια συνολική αναπτυξιακή παρέμβαση που αναμένεται να αλλάξει την οικονομική και κοινωνική φυσιογνωμία της Παλλήνης. Με περισσότερους από 4.000 φοιτητές στην πλήρη ανάπτυξή του, το πανεπιστήμιο θα δημιουργήσει μια νέα καθημερινότητα γεμάτη ζωντάνια, εξωστρέφεια και νέες ευκαιρίες.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ίδιων των ανθρώπων του πανεπιστημίου, η συνολική οικονομική επίδραση στην τοπική κοινωνία υπολογίζεται μεταξύ 80 και 100 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Τα οφέλη αυτά θα διαχυθούν σε πολλούς τομείς της οικονομίας. Η αγορά κατοικίας θα ενισχυθεί μέσα από τη ζήτηση για ενοικιάσεις από φοιτητές και προσωπικό, ενώ σημαντική ώθηση θα δοθεί στην εστίαση, το λιανικό εμπόριο, τις υπηρεσίες, την ψυχαγωγία και συνολικά στην τοπική επιχειρηματικότητα. Παράλληλα, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και θα ενισχυθεί η επισκεψιμότητα της περιοχής.

Η επιτυχία αυτή αποδεικνύει ότι τα μεγάλα έργα απαιτούν σχέδιο, υπομονή και αποφασιστικότητα. Όσοι στο παρελθόν επέλεξαν να αντιμετωπίσουν την προσπάθεια αυτή με ειρωνεία ή να την παρουσιάσουν ως ανέφικτη, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Η λειτουργία του πανεπιστημίου αποτελεί μια χειροπιαστή εξέλιξη που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση και επιβεβαιώνει ότι η επιμονή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά αποτελέσματα.

Η Παλλήνη εισέρχεται πλέον σε μια νέα εποχή. Η παρουσία ενός μεγάλου πανεπιστημιακού ιδρύματος αναβαθμίζει το κύρος της πόλης, ενισχύει την αναπτυξιακή της δυναμική και δημιουργεί προοπτικές που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν μακρινές. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για τον δήμο και μια δικαίωση όσων εργάστηκαν με συνέπεια για να μετατρέψουν ένα φιλόδοξο σχέδιο σε πραγματικότητα.

Η επιτυχία αυτή αποτελεί μια σημαντική πολιτική δικαίωση για τον Χρήστο Αηδόνη και τη δημοτική αρχή. Αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει σχέδιο, επιμονή και αποφασιστικότητα, ακόμη και οι πιο φιλόδοξοι στόχοι μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Η Παλλήνη δεν κέρδισε απλώς ένα πανεπιστήμιο. Κέρδισε ένα νέο μέλλον.