Θεματολογία

Για μια νέα αρχιτεκτονική της Ανατολικής Αττικής

Στην αυτοδιοίκηση, οι συμπτώσεις σπανίως είναι αθώες. Και όταν στο ίδιο κάδρο εμφανίζονται μια πρώην αντιπεριφερειάρχης, ένας πρώην δήμαρχος, ένα νησί όπως η Πάρος και στο βάθος ο νυν δήμαρχος, τότε κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι πρόκειται απλώς για μια ανέμελη πασχαλινή ιστορία.

 Σύμφωνα με πληροφορία η οποία μας ήρθε από θείο του σημερινού δημάρχου, ο οποίος φέρεται να τους αναγνώρισε και  τους είδε μαζί, χωρίς οι ίδιοι να αντιληφθούν ποιος ήταν., η πρώην αντιπεριφερειάρχης και ο πρώην δήμαρχος  εθεάθησαν μαζί στην Πάρο κατά την πασχαλινή περίοδο.

Στην πολιτική, και ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση, η ουσία  βρίσκεται στα μηνύματα που εκπέμπονται, στις κινήσεις που καταγράφονται, στις επαφές που προκαλούν συζητήσεις και στις συμπτώσεις που έρχονται πάντα στην “κατάλληλη” στιγμή.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για δύο άγνωστους ανθρώπους που τυχαία βρέθηκαν στο ίδιο νησί. Μιλάμε για πρόσωπα με πολιτικό παρελθόν, εμπειρία, διαδρομή, δίκτυο επαφών και σαφή γνώση του πώς στήνονται συσχετισμοί. Και όταν τέτοια πρόσωπα φέρονται να συναντώνται σε μια περίοδο όπου ο νυν δήμαρχος αποτελεί αντικείμενο έντονης πολιτικής συζήτησης, τότε η εικόνα δεν διαβάζεται ως κοινωνική. Διαβάζεται ως πολιτική.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν πήγαν στην Πάρο για  ξεκούραση ή για ένα πασχαλινό τραπέζι. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν πίσω από αυτή τη φημολογούμενη συνάντηση κρύβεται μια απόπειρα πολιτικής προσέγγισης, ένας δίαυλος συνεννόησης ή έστω μια πρώτη ζύμωση με κοινό παρονομαστή τον νυν δήμαρχο. Με απλά λόγια: μήπως κάποιοι άρχισαν από τώρα να “στήνουν σούβλα” πολιτικά, με στόχο να αρχίσει το ψήσιμο του σημερινού δημάρχου;

Όσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί το παρασκήνιο της αυτοδιοίκησης, ξέρουν καλά ότι οι μεγάλες συγκρούσεις δεν ξεκινούν πάντα με δημόσιες ανακοινώσεις, επίσημες δηλώσεις και ανοιχτές επιθέσεις. Συχνά ξεκινούν με χαμηλόφωνες επαφές, διακριτικές συναντήσεις, υπόγειες συνεννοήσεις και επανασύνδεση παλαιών προσώπων που μέχρι χθες έμοιαζαν να έχουν αποσυρθεί. Και όταν αυτά συμβαίνουν μακριά από το κέντρο της δημοσιότητας, τότε συνήθως κάποιοι θέλουν να δουλέψουν το έδαφος πριν βγουν στο προσκήνιο.

Σε μια τέτοια ανάγνωση, η Πάρος δεν είναι απλώς ένας πασχαλινός προορισμός. Μετατρέπεται σε φόντο πολιτικού συμβολισμού. Και η υποτιθέμενη κοινή παρουσία των δύο προσώπων αποκτά άλλο βάρος: όχι επειδή αποδεικνύει αυτομάτως σχέδιο, αλλά επειδή ενισχύει την αίσθηση ότι κάτι κινείται κάτω από την επιφάνεια.

Ο νυν δήμαρχος, είτε το θέλει είτε όχι, βρίσκεται στο κέντρο αυτής της συζήτησης. Γιατί όταν δύο πρόσωπα του χθες εμφανίζονται ξανά στο ίδιο πλάνο, η κουβέντα σχεδόν αναπόφευκτα πηγαίνει στο αύριο. Και στο αύριο της αυτοδιοίκησης, κανείς δεν κινείται τυχαία, κανείς δεν εμφανίζεται χωρίς λόγο και κανένα “αθώο” τετ α τετ δεν περνά απαρατήρητο.

Μπορεί όλα αυτά να είναι μια απλή σύμπτωση; Ναι, μπορεί. Μπορεί όμως και να είναι το πρώτο μικρό επεισόδιο ενός έργου που κάποιοι ετοιμάζουν προσεκτικά, μακριά από τα φώτα, με στόχο όταν έρθει η ώρα να βγουν μπροστά, ο νυν δήμαρχος να βρεθεί ήδη πολιτικά “ψημένος” στη σούβλα του παρασκηνίου.

Δείτε εικόνες και βίντεο από Ραφήνα, Διόνυσο και άλλες περιοχές που δέχθηκαν μεγάλα ύψη βροχής - Με το πρώτο φως της ημέρας αποκαλύφθηκαν οι ζημιές που άφησε πίσω της η κακοκαιρία - Λασπόνερα παντού και δεκάδες κλήσεις για αντλήσεις υδάτων στην Πυροσβεστική

Τελικά, υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που δεν βάζουν μυαλό. Όσο βαραίνει το κλίμα γύρω τους, όσο πληθαίνουν οι ψίθυροι, όσο τα ερωτήματα γίνονται όλο και πιο ασφυκτικά, εκείνοι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να είναι όλα καθαρά. Σαν να έχουν λευκή σελίδα μπροστά τους. Σαν να τους χρωστά η κοινωνία άλλη μία ευκαιρία.

Έτσι φαίνεται να κινείται και πρώην αντιπεριφερειάρχης, ο οποίος όχι μόνο δεν δείχνει να προβληματίζεται από τις πολύ σοβαρές σκιές που τον ακολουθούν, αλλά φέρεται να έχει ήδη βάλει μπροστά σχέδιο για να εμφανιστεί ως υποψήφιος δήμαρχος στον δήμο του. Επαφές, συναντήσεις, τραπέζια, τηλέφωνα, προσεγγίσεις, αναζήτηση στηρίξεων. Όλο το γνωστό σκηνικό ενός ανθρώπου που ονειρεύεται καρέκλα, τη στιγμή που θα έπρεπε πρώτα να δώσει εξηγήσεις.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για απλή πολιτική φημολογία. Μιλάμε για βαριά ερωτήματα που, αν επιβεβαιωθούν, δεν αφήνουν περιθώριο για προεκλογικά πανηγύρια και δημόσιες σχέσεις. Μιλάμε για μια κατάσταση που θα έπρεπε να τον έχει κάνει πολύ πιο προσεκτικό, πολύ πιο συγκρατημένο, πολύ πιο σιωπηλό. Αντί γι’ αυτό, εκείνος φέρεται να κινείται σαν να είναι ήδη στον δρόμο προς το δημαρχείο.

Μόνο που ίσως κάνει λάθος διαδρομή.

Γιατί πριν αρχίσει να μετρά υποψηφίους, σταυρούς και τραπέζια στήριξης, καλύτερα να σκεφτεί σοβαρά μήπως οι εξελίξεις τον οδηγήσουν αλλού. Και συγκεκριμένα προς τον δήμο… Κορυδαλλού. Όχι βέβαια για αυτοδιοικητική εξόρμηση, αλλά γιατί όταν οι σκιές γίνονται τόσο βαριές, κανείς δεν μπορεί να παριστάνει τον ανυποψίαστο πολιτικό που ετοιμάζει ανενόχλητος τη μεγάλη επιστροφή του.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι στις κινήσεις στήριξης που επιχειρεί, η εικόνα δεν είναι ακριβώς θριαμβευτική. Διοργανώνει, λέγεται, τραπέζια με βουλευτές που κατοικούν στον δήμο του, αναζητώντας πολιτική ομπρέλα και δημόσιες πλάτες. Όμως από τους βουλευτές της ίδιας του της περιφέρειας, η παρουσία είναι ισχνή έως αποκαρδιωτική, με εξαίρεση έναν μόνο. Και αυτό λέει πολλά. Γιατί στην πολιτική, όταν οι περισσότεροι κρατούν αποστάσεις, δεν το κάνουν τυχαία. Κάτι βλέπουν, κάτι γνωρίζουν, κάτι φοβούνται ότι έρχεται.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μεγάλα ερωτήματα προκαλούν και όσα ακούγονται για διαμέρισμα σε ουρανοξύστη στη Λεμεσό, το οποίο φέρεται να αποκτήθηκε κατά την περίοδο της θητείας του ως αντιπεριφερειάρχη( τα συμβόλαια λένε ότι  αγοράστηκε 300.000, ενώ στην πραγματικότητα στοιχίζει πάνω από 2,5 εκατομμύρια ευρώ.) Τα στοιχεία που συζητούνται, οι αριθμοί που ακούγονται, η τεράστια απόσταση ανάμεσα σε δηλωθείσα και εκτιμώμενη πραγματική αξία, δημιουργούν ένα σκηνικό που δεν σηκώνει υπεκφυγές. Αν όσα κυκλοφορούν έχουν βάση, τότε η υπόθεση δεν είναι απλώς πολιτικά τοξική. Είναι εκρηκτική και απαιτεί πλήρη διερεύνηση από κάθε αρμόδια αρχή.

Γι’ αυτό ας σταματήσει τις πρόβες εξουσίας. Ας αφήσει στην άκρη τα σχέδια για συνδυασμούς, τις φιλοδοξίες δημαρχίας και τα παρασκηνιακά παζάρια. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ακόμα έναν επίδοξο σωτήρα με βαλίτσα γεμάτη σκιές. Έχει ανάγκη από καθαρές απαντήσεις, διαφάνεια και λογοδοσία.

Και μέχρι να δοθούν αυτές οι απαντήσεις, ο συγκεκριμένος πρώην αντιπεριφερειάρχης καλά θα κάνει να σκέφτεται λιγότερο το δημαρχείο και περισσότερο το ενδεχόμενο να χρειαστεί να… μετακομίσει προς τον δήμο Κορυδαλλού.

Γιατί όταν κάποιος φλερτάρει με την πολιτική επιστροφή, ενώ από πάνω του μαζεύονται τόσο βαριά σύννεφα, το πρόβλημα δεν είναι η αλαζονεία του. Είναι ότι εξακολουθεί να πιστεύει πως οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν.

Ο κοντός-καραφλός δήμαρχος δήμαρχος ιστορικού δήμου θα περάσει το Πάσχα στο Λονδίνο(στο σπίτι που αγόρασε στην κόρη αξίας περίπου 2.500.000 ευρώ), την ώρα που στον δήμο του υπάρχουν αναξιοπαθούντες συμπολίτες που περιμένουν στήριξη.  Δεν πρόκειται απλώς για μια προσωπική επιλογή. Πρόκειται για μια βαθιά πολιτική πράξη με βαρύ συμβολισμό.

Γιατί ο κοντός-καραφλός δήμαρχος δεν είναι ένας απλός παρατηρητής. Είναι ο άνθρωπος που οφείλει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, ειδικά τις ημέρες που η ανάγκη γίνεται πιο σκληρή και πιο ορατή. Το Πάσχα δεν είναι μόνο γιορτή. Είναι και στιγμή ευθύνης, αλληλεγγύης και παρουσίας. Είναι η ώρα που ένας δήμος οφείλει να δείξει το κοινωνικό του πρόσωπο. Και πρώτος απ’ όλους οφείλει να το δείξει ο ίδιος ο δήμαρχος.

Όταν, όμως, ο πρώτος πολίτης του δήμου επιλέγει να βρίσκεται μακριά, αφήνοντας πίσω του ανθρώπους που δοκιμάζονται, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σκληρό: άλλοι ζουν την αγωνία της καθημερινότητας και άλλοι την άνεση της απόστασης. Άλλοι αναζητούν βοήθεια για να κάνουν Ανάσταση με αξιοπρέπεια και άλλοι θεωρούν ότι η κοινωνική ευθύνη μπορεί να περιμένει.

Η αυτοδιοίκηση δεν είναι δημόσιες σχέσεις, ούτε φωτογραφίες, ούτε ευχές από απόσταση. Είναι παρουσία, ευθύνη και πράξεις. Και στις κρίσιμες στιγμές φαίνεται ποιος αντιλαμβάνεται το αξίωμά του ως αποστολή και ποιος ως προνόμιο.

Οι δημότες έχουν δικαίωμα να κρίνουν. Να συγκρίνουν λόγια και πράξεις. Να δουν ποιος είναι παρών όταν οι ανάγκες πιέζουν και ποιος επιλέγει να λείπει. Γιατί τελικά η πολιτική ευθύνη δεν κρύβεται πίσω από ταξίδια, ούτε σβήνει με εορταστικές ευχές. Καταγράφεται καθαρά στη συνείδηση της κοινωνίας.

Καθαρό συμπέρασμα:
Όταν ο κοντός-καραφλός δήμαρχος  επιλέγει το Λονδίνο αντί για τον δήμο του τις ημέρες του Πάσχα, δεν κάνει απλώς ένα ταξίδι. Κάνει μια πολιτική δήλωση. Και αυτή η δήλωση είναι προσβλητική για όσους περιμένουν στήριξη, παρουσία και στοιχειώδη σεβασμό.

Πάντως εμείς θα του προτείνουμε να αγοράσει και ένα σπίτι για τον εαυτό του στην Αργεντινή ή στη Βραζιλία (εκεί που δεν εκδίδουν τους ποινικά διωκόμενους), γιατί θα του χρειαστεί μετά τις επόμενες δημοτικές εκλογές που θα χάσει.

Έκαναν προσφυγή στο ΣτΕ - Σε απόγνωση οι δήμαρχοι προγραμματίζουν ενημερώσεις όλων των εμπλεκομένων υπουργών και υπηρεσιών αλλά και δυναμικές κινητοποιήσεις

Καταιγίδα αντιδράσεων για τα νέα τιμολόγια – Δήμοι καταγγέλλουν οικονομικό στραγγαλισμό των πολιτών και προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Το νερό, το πιο βασικό κοινωνικό αγαθό, μετατρέπεται σε νέο οικονομικό βάρος για χιλιάδες νοικοκυριά της Αττικής. Δώδεκα δήμοι καταγγέλλουν ότι η ΕΥΔΑΠ, με την έγκριση της ΡΑΑΕΥ και υπό τη διοίκηση Σαχίνη και Στεργίου, επιβάλλει αυξήσεις που οδηγούν σε οικονομική ασφυξία τους δημότες. Με αυξήσεις που φτάνουν πάνω από 33% στην τιμή προμήθειας και έως 100% στα πάγια, οι δήμοι μιλούν ανοιχτά για «οικονομικό στραγγαλισμό» και οδηγούν την υπόθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η αντιπαράθεση μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και της τοπικής αυτοδιοίκησης παίρνει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις. Δώδεκα δήμοι της Αττικής –Ωρωπού, Φυλής, Σπάτων–Αρτέμιδος, Σαρωνικού, Ραφήνας–Πικερμίου, Παλλήνης, Παιανίας, Μαρκοπούλου, Μαραθώνος, Κρωπίας, Διονύσου και Βριλησσίων– μαζί με τους δημάρχους τους προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση της απόφασης Υ-86/30-12-2025 (ΦΕΚ Β’ 7188) που εγκρίνει τα νέα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ για την περίοδο 2025–2029.

Στην καρδιά της σύγκρουσης βρίσκεται η εκτίναξη της τιμής του νερού που προμηθεύονται οι δήμοι από την ΕΥΔΑΠ για να τροφοδοτούν τα δημοτικά τους δίκτυα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της προσφυγής, η τιμή προμήθειας αυξάνεται από 0,488 ευρώ ανά κυβικό μέτρο σε 0,65 ευρώ – μια αύξηση που ξεπερνά το 33%. Την ίδια στιγμή, τα πάγια τέλη ύδρευσης ανεβαίνουν σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 100%, δημιουργώντας μια νέα οικονομική πραγματικότητα για τους δήμους αλλά κυρίως για τους πολίτες.

Οι δήμοι υποστηρίζουν ότι η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια τεχνική αναπροσαρμογή τιμών. Είναι μια επιλογή που μεταφέρει το κόστος των επενδύσεων της ΕΥΔΑΠ κατευθείαν στις πλάτες των δημοτών. Και αυτό γιατί οι δήμοι λειτουργούν ως ενδιάμεσοι πάροχοι: αγοράζουν το νερό από την εταιρεία και στη συνέχεια το διανέμουν στους πολίτες μέσω των δημοτικών δικτύων. Όταν αυξάνεται η τιμή προμήθειας, η αύξηση περνά αναπόφευκτα στους λογαριασμούς ύδρευσης των πολιτών.

Δήμοι: «Πληρώνουμε δύο φορές»

Η προσφυγή περιγράφει μια κατάσταση που οι δήμοι χαρακτηρίζουν «παράλογη και άδικη». Οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τη λειτουργία και τη συντήρηση των δημοτικών δικτύων ύδρευσης, επενδύοντας κάθε χρόνο σημαντικά ποσά για έργα υποδομής, επισκευές και επεκτάσεις. Παρά ταύτα, καλούνται τώρα –όπως καταγγέλλουν– να πληρώσουν και το κόστος επενδύσεων της ΕΥΔΑΠ που αφορούν τα δικά της δίκτυα.

Με άλλα λόγια, οι δημότες καλούνται να πληρώσουν δύο φορές για το ίδιο αγαθό: μία μέσω των δημοτικών τελών που καλύπτουν το κόστος λειτουργίας των δημοτικών δικτύων και μία δεύτερη μέσω των αυξημένων τιμών προμήθειας που επιβάλλει η ΕΥΔΑΠ.

Οι δήμοι κάνουν λόγο για κατάφωρη παραβίαση της αρχής της ανταποδοτικότητας, υποστηρίζοντας ότι τους επιβάλλεται κόστος που δεν έχει καμία σχέση με τις υπηρεσίες που λαμβάνουν.

«Διαβούλευση – παρωδία»

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική των δήμων και για τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη η επίμαχη απόφαση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της προσφυγής, η δημόσια διαβούλευση για το χρηματοοικονομικό κόστος της ΕΥΔΑΠ διήρκεσε μόλις δέκα ημέρες – από τις 18 έως τις 28 Δεκεμβρίου 2025 – μέσα στην περίοδο των Χριστουγέννων.

Οι δήμοι κάνουν λόγο για διαδικασία «εξπρές», η οποία πρακτικά δεν έδωσε τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους φορείς να μελετήσουν τα δεδομένα και να καταθέσουν τεκμηριωμένες απόψεις. Στην πράξη, όπως υποστηρίζουν, επρόκειτο για μια τυπική διαδικασία που δεν είχε ουσιαστικό περιεχόμενο.

«Αδικία και άνιση μεταχείριση»

Ένα ακόμη σημείο που προκαλεί έντονη αντίδραση είναι η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των καταναλωτών που εξυπηρετούνται απευθείας από την ΕΥΔΑΠ και εκείνων που υδροδοτούνται μέσω δημοτικών δικτύων.

Οι δήμοι υποστηρίζουν ότι οι κάτοικοι των περιοχών τους θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση, καθώς το κόστος νερού που πληρώνουν ξεκινά ήδη από υψηλότερη τιμή σε σχέση με ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών της ίδιας της ΕΥΔΑΠ. Το αποτέλεσμα, όπως τονίζουν, είναι να δημιουργείται ένα σύστημα άνισης μεταχείρισης μεταξύ πολιτών της ίδιας περιφέρειας.

Η μάχη περνά στο ΣτΕ

Με την προσφυγή τους οι δήμοι ζητούν από το Συμβούλιο της Επικρατείας να ακυρώσει την απόφαση που εγκρίνει τα νέα τιμολόγια, τουλάχιστον στο μέρος που αφορά την προμήθεια νερού προς τους δήμους και τις αυξήσεις στα πάγια τέλη.

Η υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις, καθώς αφορά ένα αγαθό ζωτικής σημασίας για κάθε νοικοκυριό. Οι δήμοι προειδοποιούν ότι αν οι αυξήσεις παραμείνουν, οι συνέπειες θα φανούν άμεσα στους λογαριασμούς των πολιτών.

Και το ερώτημα που πλέον τίθεται με ένταση είναι ένα:
θα μετατραπεί το νερό σε ακόμη ένα δυσβάσταχτο κόστος για τους πολίτες ή θα μπει φρένο στις αυξήσεις που –όπως καταγγέλλουν οι δήμοι– απειλούν να «πνίξουν» οικονομικά χιλιάδες οικογένειες σε δώδεκα δήμους της Αττικής;

Όταν κάποιος ζητά την ψήφο των πολιτών επικαλούμενος «διαφάνεια», «νομιμότητα» και «ηθικό πλεονέκτημα», οφείλει πρώτα απ’ όλα να τα εφαρμόζει στην πράξη. Στην περίπτωση της αποτυχημένης υποψήφιας δημάρχου, όμως, τα μεγάλα λόγια φαίνεται πως συγκρούονται με την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες που προκαλούν σοβαρά ερωτήματα, σε νεόδμητο κτίριο που συνδέεται με το όνομά της καταγράφονται πολεοδομικές παραβάσεις. Και εδώ δεν μιλάμε για «τυπικές αστοχίες» ή γραφειοκρατικές λεπτομέρειες, αλλά για ζητήματα που αγγίζουν τον πυρήνα της νομιμότητας.

Διαπιστώθηκαν αποκλίσεις από την εγκεκριμένη οικοδομική άδεια, που αφορούν –μεταξύ άλλων– υπερβάσεις δόμησης και διαφοροποιήσεις στη χρήση χώρων. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι έχει ήδη κινηθεί η προβλεπόμενη διοικητική διαδικασία, ενώ αναμένονται τα πορίσματα των αρμόδιων υπηρεσιών.

Πώς είναι δυνατόν κάποια που φιλοδοξούσε να διοικήσει έναν δήμο, να εμφανίζεται εκτεθειμένη σε θέματα πολεοδομικής τάξης;
Πώς μπορεί να καταγγέλλει τους άλλους για «παρατυπίες» όταν ο ίδιος ο χώρος που την αφορά βρίσκεται στο μικροσκόπιο;
Και κυρίως: ποια αξιοπιστία μπορεί να έχει μια τέτοια πολιτική παρουσία;

Το ζήτημα αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω της δημόσιας παρουσίας της εμπλεκόμενης, η οποία κατά την προεκλογική περίοδο είχε επενδύσει στον λόγο περί «νομιμότητας παντού» και «διαφάνειας στη διοίκηση». Πολιτικοί της αντίπαλοι κάνουν λόγο για κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική και στην πράξη, ζητώντας ξεκάθαρες απαντήσεις.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό ζήτημα της ίσης εφαρμογής των κανόνων για όλους – ιδίως όταν πρόκειται για πρόσωπα που διεκδικούν δημόσια αξιώματα και ζητούν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η τοπική κοινωνία δεν αντέχει άλλους αυτόκλητους τιμητές που εμφανίζονται ως θεματοφύλακες της νομιμότητας, αλλά όταν έρθει η ώρα της αυτοκριτικής κρύβονται πίσω από δικαιολογίες. Η πολιτική δεν είναι επικοινωνιακό παιχνίδι· είναι ευθύνη.

Και η ευθύνη μετριέται πρώτα απ’ όλα στο σπίτι σου.

Υ.Γ Θα περιμένουμε τις ενέργειες του δημάρχου και θα επανέλθουμε με ονοματεπώνυμα.

Ο νεαρός αντιδήμαρχος εμφανίστηκε αρχικά ως μια φρέσκια και ελπιδοφόρα παρουσία στη δημοτική αρχή. Με λόγο δυναμικό και προφίλ «ανθρώπου της νέας γενιάς», έδωσε την εντύπωση ότι θα φέρει διαφάνεια και αλλαγή. Ωστόσο, όσο περνά ο καιρός, πληθαίνουν οι συζητήσεις γύρω από τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του.

Δυστυχώς όμως ο  νεαρός αντιδήμαρχος έχει μετατραπεί σε αδίστακτο αρπακτικό της εξουσίας. Μεθοδικά και προκλητικά μοιράζει απευθείας αναθέσεις σαν να πρόκειται για προσωπικό του ταμείο, υποδεικνύοντας ο ίδιος ποιοι θα τις λάβουν, ενώ ο δήμαρχος απλώς βάζει την υπογραφή του. Η συσσώρευση τέτοιων αποφάσεων δημιουργεί ερωτήματα για τα κριτήρια που ακολουθούνται και για το κατά πόσο διασφαλίζεται η ισονομία.

Εμφανίζεται ως τιμητής της διαφάνειας, την ίδια στιγμή που στήνει ένα κλειστό κύκλωμα εξυπηρετήσεων και πελατειακών σχέσεων. Η στάση του δεν δείχνει απλώς πολιτική ανωριμότητα· αποπνέει αλαζονεία, αδιαφάνεια και πλήρη περιφρόνηση προς τους πολίτες που υποτίθεται ότι υπηρετεί.

Η πολιτική ευθύνη, ιδιαίτερα για κάποιον που φιλοδοξεί να εκπροσωπεί τη νέα γενιά, δεν είναι μόνο θέμα νομιμότητας αλλά και ηθικής στάσης. Και αυτή κρίνεται καθημερινά.

Πάντως στους διαδρόμους του δημαρχείου τραγουδούν: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ....

Σε λίγες ημέρες αποκαλύψεις με ονοματεπώνυμα, αλλά μέχρι τότε να μας φυλάει από τέτοιους αντιδημάρχους,  ο Άγιος Αθανάσιος.