Διονύσου

Η δημόσια τοποθέτηση του δημοτικού συμβούλου Διονύσου, Σταύρου Ουσταμπασίδη, με αφορμή τη φημολογούμενη αποχώρηση του Γενικού Γραμματέα Κώστα Βαφειάδη, αντί να λειτουργήσει ως ένα συνεκτικό μανιφέστο αντιπολίτευσης, αποκάλυψε σοβαρά τρωτά σημεία που αποδομούν το πολιτικό του αφήγημα.

 

Πρώτο και κυριότερο σημείο αποτελεί η ευθεία παραδοχή για παρασκηνιακό «παζάρι» θέσεων. Ο Στ. Ουσταμπασίδης ομολογεί ανοιχτά ότι από την πρώτη στιγμή ζήτησε από τη Δήμαρχο να τοποθετήσει τον πρώην Δήμαρχο Διονύση Ζαμάνη στη θέση του Γενικού Γραμματέα ή του Ειδικού Συνεργάτη. Με την παραδοχή αυτή, επιβεβαιώνει ότι η σημερινή του στάση όπως και των υπολοίπων επτά, απέναντι στη δημοτική αρχή δεν πηγάζει από προγραμματικές διαφωνίες, αλλά από το γεγονός ότι η Δήμαρχος αρνήθηκε να εκχωρήσει τον έλεγχο του Δήμου σε στελέχη που απέρριψε η κάλπη. 

 

Το δεύτερο τρωτό σημείο αφορά τη θεσμική αντίφαση. Η πρόταση για τοποθέτηση ενός αποτυχημένου πρώην δημάρχου στη θέση του κορυφαίου διοικητικού παράγοντα του Δήμου υπονομεύει την ίδια τη δημοκρατική βούληση των δημοτών. Είναι δυνατό ένας δήμαρχος που απέτυχε να εκλεγεί να προσλαμβάνεται γενικός γραμματέας στον ίδιο δήμο; Και για να είμαστε σοβαροί, ένας Γενικός Γραμματέας οφείλει να υλοποιεί το πρόγραμμα της εκλεγμένης διοίκησης και όχι να λειτουργεί ως «σκιώδης δήμαρχος» με δική του πολιτική ατζέντα.

 

Τρίτον, η κριτική του πάσχει από έντονο ετεροχρονισμό. Ενώ καταγγέλλει στασιμότητα 2,5 ετών, προβλήματα στην καθημερινότητα και «σκιές», όλα αυτά τα ζητήματα αναδεικνύονται εκ των υστέρων, λειτουργώντας ως πρόσχημα πίεσης επειδή δεν εισακούστηκαν οι υποδείξεις του.