Βαρύ κλίμα επικρατεί στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής του Δημήτρη Λουκά, καθώς οι τελευταίοι χειρισμοί, οι απανωτές επικοινωνιακές γκάφες και η αυξανόμενη εσωστρέφεια έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι η άλλοτε πανίσχυρη παράταξη αρχίζει να χάνει την πολιτική της αυτοπεποίθηση. Το ερώτημα που ακούγεται πλέον όλο και συχνότερα, ακόμη και στο εσωτερικό της, είναι ένα: «πού πάμε;».
Η υπόθεση του γλυπτού στην προβλήτα του Λαυρίου λειτούργησε ως καταλύτης. Η παρέμβαση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος μετέτρεψε μια υπόθεση που αρχικά αντιμετωπίστηκε από τη δημοτική αρχή ως περιορισμένη αισθητική αντιπαράθεση σε θεσμικό και πολιτικό ζήτημα. Αντί όμως ο δήμαρχος να επιχειρήσει να εκτονώσει την κρίση με συγκεκριμένες απαντήσεις, επέλεξε επιθετική γραμμή, μιλώντας για «όψιμους», «ευκαιριακούς» και «ακροδεξιούς» επικριτές.
Η συγκεκριμένη αναφορά δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από όσα έλυσε. Όταν κριτική ασκείται και από τη Λαϊκή Συσπείρωση και όταν υπάρχει θεσμική παρέμβαση του ΕΕΤΕ, το ερώτημα είναι εύλογο: ποιοι είναι τελικά οι «ακροδεξιοί» στους οποίους αναφέρεται ο κ. Λουκάς; Η προσπάθεια να αποδοθεί συλλήβδην η κριτική σε πολιτικά άκρα μοιάζει περισσότερο με αμήχανη απόπειρα αποπροσανατολισμού παρά με σοβαρή απάντηση επί της ουσίας.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο γλυπτό. Στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο κυκλοφορεί έντονα το τελευταίο διάστημα η πληροφορία ότι έχουν πραγματοποιηθεί δημοσκοπικές μετρήσεις οι οποίες δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής δημόσια στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ούτε την ύπαρξή τους ούτε, πολύ περισσότερο, τα αποτελέσματα που τους αποδίδονται. Οι πληροφορίες, πάντως, θέλουν τα ευρήματα να καταγράφουν σημαντική φθορά για τον Δημήτρη Λουκά και την παράταξή του.
Εφόσον πράγματι υπάρχουν τέτοιες μετρήσεις, το ερώτημα είναι απλό: γιατί δεν δημοσιοποιούνται; Αν τα αποτελέσματα είναι θετικά για τη δημοτική αρχή, η δημοσιοποίησή τους θα μπορούσε να κλείσει αμέσως τη συζήτηση. Μέχρι τότε, οι «δημοσκοπήσεις στο συρτάρι» θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν τη φημολογία περί πολιτικής φθοράς και να ενισχύουν την εικόνα νευρικότητας που εκπέμπει το τελευταίο διάστημα η διοίκηση Λουκά.
Παράλληλα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση του Αντώνη Κωστάλα, ο οποίος έχει ήδη διαφοροποιηθεί από επιλογές της δημοτικής αρχής. Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο, ο κ. Κωστάλας βολιδοσκοπεί την κατάσταση και εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο ανεξαρτητοποίησής του από την παράταξη Λουκά.
Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν τον Αντώνη Κωστάλα να διερευνά όλα τα ενδεχόμενα. Αν όμως η ανεξαρτητοποίησή του αποκτήσει συγκεκριμένη πολιτική μορφή, θα πρόκειται για σοβαρό πλήγμα στη συνοχή της παράταξης Λουκά, καθώς η αμφισβήτηση θα προέρχεται πλέον από τα ίδια της τα σπλάχνα.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Δημήτρη Λουκά. Η παράταξή του επί χρόνια στηριζόταν όχι μόνο στον ισχυρό εκλογικό μηχανισμό, αλλά και στη βεβαιότητα ότι ο ίδιος παραμένει ο αδιαμφισβήτητος νικητής. Αν αυτή η βεβαιότητα αρχίζει να κλονίζεται, τότε οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις αποκτούν άλλο βάρος και τα στελέχη αρχίζουν αναπόφευκτα να σκέφτονται την επόμενη ημέρα.
Έπειτα από περίπου 25 χρόνια πολιτικής κυριαρχίας, η φθορά της εξουσίας είναι πλέον παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι απαιτήσεις της κοινωνίας αλλάζουν, οι ισορροπίες μεταβάλλονται και ένα μοντέλο διοίκησης που επί δεκαετίες εμφανιζόταν ως εγγύηση σταθερότητας μπορεί σταδιακά να εκλαμβάνεται ως κουρασμένο και εξαντλημένο. Οι τελευταίες γκάφες, η υπόθεση του γλυπτού, η φημολογία για δυσμενείς μετρήσεις και οι κινήσεις Κωστάλα συνθέτουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί πλέον να αποδοθεί σε μια απλή κακή συγκυρία.
Κανείς δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει με βεβαιότητα για κατάρρευση της παράταξης Λουκά. Μπορεί όμως να διαπιστώσει ότι η νευρικότητα μεγαλώνει, η εσωστρέφεια βαθαίνει και η αίσθηση της πολιτικής παντοδυναμίας δεν είναι πια η ίδια.
Και αν πράγματι υπάρχουν δημοσκοπήσεις κλειδωμένες σε κάποιο συρτάρι, υπάρχει ένας απλός τρόπος να τελειώσει η συζήτηση: να ανοίξει το συρτάρι.
Γιατί το ερώτημα στη Λαυρεωτική δεν είναι πλέον μόνο πόσο αντέχει ο Δημήτρης Λουκάς. Είναι πόσο ακόμη αντέχει η ίδια του η παράταξη.
