Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κοντός αλαζόνας δήμαρχος που ζητάει προμήθεια πιο πολλά από αυτά που θα βγάλει ο εργολάβος. Σε λίγο κανείς δεν θα πλησιάζει σε έργα του μη παραλιακού δήμου.
Ο κ. Γιάννης Καλαφατέλης μπορεί σήμερα να επιχειρεί να εμφανιστεί ως προστάτης των δημοτών, επειδή δήθεν έβαλε φρένο στην αύξηση του φόρου ηλεκτροδοτούμενων χώρων, όμως υπάρχει ένα ερώτημα που δεν σβήνει με πανηγυρισμούς, ανακοινώσεις και πολιτικά παιχνίδια εντυπώσεων: πόσες παροχές ρεύματος χρεώνονταν επί των ημερών του στον Δήμο χωρίς να ανήκουν σε αυτόν και γιατί το κόστος κατέληγε να το σηκώνουν οι δημότες;
Αυτό είναι το πραγματικό θέμα. Και είναι βαρύ. Πολύ βαρύ. Γιατί αυτές οι παροχές που δεν έπρεπε να επιβαρύνουν τον Δήμο πληρώνονταν για χρόνια από το δημοτικό ταμείο, τότε δεν μιλάμε για ένα απλό διοικητικό μπέρδεμα, ούτε για μια αθώα αβλεψία. Μιλάμε για μια υπόθεση που γεννά τεράστια πολιτικά, οικονομικά και, εφόσον επιβεβαιωθούν τα στοιχεία, πολύ σοβαρά νομικά ερωτήματα.
Οι δημότες δεν μπορούν να ακούνε τον κ. Καλαφατέλη να σηκώνει δήθεν σημαία υπεράσπισης της κοινωνίας, όταν υπάρχουν τόσο σοβαρές καταγγελίες ότι επί διοίκησής του ο Δήμος φέρεται να πλήρωνε παροχές που έπρεπε να χρεώνονται αλλού. Γιατί τα λεφτά του Δήμου δεν πέφτουν από τον ουρανό. Είναι λεφτά των πολιτών. Είναι χρήματα που βγαίνουν από τις τσέπες των δημοτών, από τα τέλη, από τις επιβαρύνσεις, από μια καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Και εδώ δεν χωρούν υπεκφυγές. Ο κ. Καλαφατέλης οφείλει να βγει και να απαντήσει καθαρά: πόσες ήταν αυτές οι παροχές; Από πότε χρεώνονταν στον Δήμο; Ποιος το γνώριζε; Ποιος το ενέκρινε; Ποιος το άφησε να συνεχίζεται; Γιατί δεν σταμάτησε νωρίτερα; Και κυρίως, γιατί σήμερα επιχειρείται πολιτική αξιοποίηση ενός ζητήματος φορολόγησης, όταν παραμένει ανοιχτή μια τόσο βαριά σκιά γύρω από τη διαχείριση παροχών ρεύματος;
Η συνολική επιβάρυνση ξεπερνά τις δεκάδες χιλιάδες ευρώ και η υπόθεση αποκτά εκρηκτικές διαστάσεις. Ένα τέτοιο ποσό δεν μπορεί να περάσει ως «λεπτομέρεια». Δεν μπορεί να κουκουλωθεί πίσω από δηλώσεις, συνθήματα και φτηνές πολιτικές παραστάσεις. Αντιθέτως, απαιτεί άμεσο και πλήρη έλεγχο σε βάθος, με όλα τα στοιχεία στο φως. Και αν προκύψουν ευθύνες, αυτές πρέπει να αναζητηθούν μέχρι τέλους.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από σωτήρες της τελευταίας στιγμής. Έχει ανάγκη από αλήθεια. Από διαφάνεια. Από λογοδοσία. Και όταν υπάρχει έστω και η υπόνοια ότι ο Δήμος φορτώθηκε παροχές που δεν του ανήκαν, το θέμα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό και ηθικό.
Ο κ. Καλαφατέλης, λοιπόν, ας αφήσει τους πανηγυρισμούς και ας δώσει απαντήσεις. Γιατί το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: ποιος χρέωνε στον Δήμο παροχές που δεν του ανήκαν και γιατί τον λογαριασμό τον πλήρωναν τελικά οι δημότες;
Υ.Γ Θα περιμένουμε τον κ. Καλαφατέλη να απαντήσει. Αν δεν το κάνει τότε οι απαντήσεις θα δοθούν από εμάς. Και για να σας βοηθήσουμε κ. Καλαφατέλη, θα σας πούμε να ξεκινήσετε από το Κρυονέρι.
Η Τακτική Γενική Συνέλευση του Εμπορικού Συλλόγου Διονύσου στις 23 Μαρτίου 2026 δεν ήταν ακριβώς η εικόνα κινητοποιημένου σώματος που θα περίμενε κανείς από έναν πρόεδρο που ετοιμάζεται, εξ όσων υποστηρίζουν οι συνεργάτες του, να διεκδικήσει τον δήμο. Τα ελάχιστα μέλη που εμφανίστηκαν στη φωτογραφία που αναρτήθηκε λένε από μόνα τους μια ιστορία, την οποία ο ίδιος ο κ. Πίλτσης προφανώς προτιμά να μην αφηγείται.
Ο Νεκτάριος Πίλτσης επέλεξε το δημοτικό συμβούλιο ως βήμα για να αναπτύξει την κριτική του απέναντι στη δημοτική αρχή, εστιάζοντας στην αύξηση των δημοτικών τελών. Η κίνηση από μόνη της γεννά ένα ηθικό ερώτημα που παρέμεινε αναπάντητο: μπορεί ο επικεφαλής ενός εμπορικού συλλόγου να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των δημοτών, όταν ο εμπορικός κόσμος που εκπροσωπεί μετακυλίει συστηματικά κάθε αύξηση κόστους στον τελικό καταναλωτή; Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωακείμ Αμπαρτζίδης το είπε χωρίς περιστροφές: καλό είναι ο κ. Πίλτσης να ασχολείται «με την ίδια ζέση και παρρησία με τα πλείστα όσα ζητήματα του εμπορικού κόσμου του δήμου». Του υπενθύμισε επίσης ότι ο Εμπορικός Σύλλογος δεν είναι «μονοπρόσωπος» και κατέληξε με μια φράση που ακούστηκε σαν κρύο ντους: ο ίδιος είναι «πολίτης πρώτης κατηγορίας απέναντι από έναν θεσμό».
Εξίσου αιχμηρή ήταν η απάντηση της αντιδημάρχου Οικονομικών Λ. Νούση, η οποία δεν αρκέστηκε σε γενικόλογες αντικρούσεις. Απαντώντας στις αιτιάσεις περί κακοδιαχείρισης και έλλειψης σχεδίου, του υπενθύμισε δηκτικά ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι την αλήθεια για τα οικονομικά μεγέθη του δήμου. Και αυτό γιατί ο ίδιος ο κ. Πίλτσης ήταν προσωπικά παρών όταν παρουσιάστηκε η εμπεριστατωμένη οικονομοτεχνική μελέτη ειδικού επιστήμονα. Με άλλα λόγια, η κριτική του δεν πηγάζει από άγνοια, αλλά από επιλεκτική λήθη. Πρόκειται για ουσιαστική διαφορά, που μετατρέπει την πολιτική αντιπολίτευση σε συνειδητή παραποίηση των δεδομένων.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η δήμαρχος Διονύσου Κ. Μαϊχόσογλου, η οποία απάντησε συνολικά με ψυχραιμία και τεκμηρίωση. Χαρακτήρισε την κριτική του κ. Πίλτση ως αφήγημα που αγνοεί επιδεικτικά τα συσσωρευμένα προβλήματα παρελθόντων ετών, τονίζοντας ότι η παρούσα κατάσταση είναι αποτέλεσμα χρόνιων παθογενειών, υποστελέχωσης και της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους. Δεν είναι δηλαδή η διοίκηση που δημιούργησε το πρόβλημα. Είναι αυτή που κλήθηκε να το διαχειριστεί, ενώ η βαλίτσα του παρελθόντος ήταν ήδη γεμάτη.
Και τα νούμερα είναι αμείλικτα. Από τα 11,5 εκατομμύρια ευρώ ανείσπρακτων οφειλών που κληροδότησαν οι προηγούμενες διοικήσεις, η σημερινή αρχή ανέκτησε 4 εκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Πίλτσης αναρωτήθηκε ρητορικά αν υπήρξε βούληση και σοβαρή προσπάθεια. Η απάντηση ήταν εκεί, σε μαύρο και άσπρο. Η ρητορική, όταν συναντά την πραγματικότητα, συνήθως υποχωρεί.
Εξίσου αβάσιμη είναι η κατηγορία περί «εύκολου δρόμου» στην αύξηση των τελών. Ο νόμος επιβάλλει αυστηρή ισοσκέλιση εσόδων και δαπανών στις ανταποδοτικές υπηρεσίες. Οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι δεν μπορούν εκ του νόμου να καλύψουν αυτές τις δαπάνες. Με δεσμεύσεις που υπερβαίνουν τα 19 εκατομμύρια ευρώ να κληροδοτούνται από το παρελθόν και αύξηση του κόστους προμήθειας νερού κατά 33,20%, τα περιθώρια δεν είναι πολιτική επιλογή. Είναι αριθμητική πραγματικότητα. Απλή και σκληρή. Ας ρωτήσει και τον πρώην δήμαρχο, με τον οποίο έχουν κάποια συγγένεια όπως μου μετέφεραν.
Ο κ. Πίλτσης έχει κάθε δικαίωμα να ονειρεύεται δημαρχιακή καρέκλα. Αλλά για να φτάσει εκεί, θα χρειαστεί κάτι πιο στέρεο από ρητορικές ερωτήσεις σε ένα δημοτικό συμβούλιο, επιλεκτική μνήμη απέναντι σε μελέτες που ο ίδιος παρακολούθησε και φωτογραφίες με άδεια καθίσματα από συνελεύσεις του συλλόγου που υποτίθεται εκπροσωπεί.
Σοβαρές καταγγελίες για υποθέσεις της περιόδου Πέππα, ενστάσεις νομιμότητας από την ταμειακή υπηρεσία και πληρωμές που, σύμφωνα με πληροφορίες, έφτασαν σε πολύ υψηλά ποσά. Η υπόθεση ζητά απαντήσεις, έγγραφα και θεσμική διερεύνηση.
Μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση πλανάται πάνω από τον Δήμο Διονύσου και δεν επιτρέπεται να μείνει άλλο στο σκοτάδι.
Σύμφωνα με καταγγελίες και πληροφορίες που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα, έχουν εκδοθεί 37 διαταγές πληρωμής από προμηθευτές, οι οποίες φέρονται να συνδέονται με την περίοδο κατά την οποία αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος ήταν η κυρία Πέππα. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με απευθείας αναθέσεις, οι οποίες αρχικά δεν εξοφλήθηκαν, καθώς η ταμειακή υπηρεσία φέρεται να είχε εντοπίσει ζητήματα μη νομιμότητας και να είχε αρνηθεί να προχωρήσει στην πληρωμή τους.
Και εδώ ακριβώς ξεκινούν τα κρίσιμα ερωτήματα.
Αν πράγματι υπήρξαν τέτοιες ενστάσεις από την αρμόδια υπηρεσία, τότε με ποια διαδικασία, με ποια αιτιολογία και με ποια νομική βάση κατέληξαν τελικά να πληρωθούν τα σχετικά ποσά; Ποιος εισηγήθηκε; Ποιος ενέκρινε; Ποιος ανέλαβε την ευθύνη; Και γιατί μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα πλήρη και καθαρά στοιχεία για το τι ακριβώς συνέβη;
Το ζήτημα γίνεται ακόμη βαρύτερο από το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πρόκειται για ποσά που φέρονται να ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Σε μια τέτοια περίπτωση, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι πολιτικό και διοικητικό πρόβλημα από μόνη της.
Η κοινωνία του Διονύσου δικαιούται να γνωρίζει αν οι 37 αυτές διαταγές πληρωμής αφορούσαν νόμιμες και απολύτως τεκμηριωμένες υποχρεώσεις του Δήμου ή αν υπήρχαν παρατυπίες, ελλείψεις ή ενέργειες που πρέπει να ελεγχθούν σε βάθος. Και αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με υπεκφυγές, γενικόλογες ανακοινώσεις ή εσωτερικές δικαιολογίες.
Απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις: ποιοι ήταν οι προμηθευτές, ποια ήταν τα ποσά, ποιες συμβάσεις ή αναθέσεις συνδέονταν με τις απαιτήσεις αυτές, ποια υπηρεσία είχε διατυπώσει αντιρρήσεις, ποιος αποφάσισε τελικά την πληρωμή και με ποιο ακριβώς σκεπτικό.
Η υπόθεση αυτή, εφόσον ισχύουν οι καταγγελίες, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί ως μια συνηθισμένη υπηρεσιακή εκκρεμότητα. Είναι υπόθεση που απαιτεί πλήρη θεσμικό, διοικητικό και οικονομικό έλεγχο. Γι’ αυτό και γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί δεν έχουν ήδη επιληφθεί οι αρμόδιες αρχές; Γιατί δεν έχει ζητηθεί η παρέμβαση του εισαγγελέα, των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, ώστε να ερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση και να αποδοθούν, αν προκύψουν, οι ευθύνες που αναλογούν;
Σε τέτοια ζητήματα δεν χωρούν ούτε πολιτικές ασπίδες ούτε διοικητικές σκιές. Αν όλα έγιναν νόμιμα, η δημοσιοποίηση των στοιχείων θα το αποδείξει. Αν όχι, τότε η υπόθεση πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς επιλεκτική σιωπή.
Γιατί όταν γίνεται λόγος για 37 διαταγές πληρωμής, για απευθείας αναθέσεις, για ενστάσεις νομιμότητας και για πολύ μεγάλα ποσά, τότε το θέμα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά θεσμικό. Και ο Δήμος Διονύσου οφείλει επιτέλους καθαρές απαντήσεις.
Σε μια ιδιαίτερα ζεστή και συγκινητική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε το Συμπόσιο Ποίησης του Δήμου Διονύσου «Ανδρέας Εμπειρίκος», μια βραδιά αφιερωμένη στη δημιουργία, τον λόγο και την έκφραση, που ανέδειξε τη δυναμική της τοπικής πολιτιστικής κοινότητας και τη σημασία της ποίησης στη σύγχρονη κοινωνία.
Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή πολιτών κάθε ηλικίας πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 22 Μαρτίου 2026, ο αγώνας δρόμου «Τρέχω για την Άνοιξη Ζωής 2026», που διοργάνωσε ο Δήμος Διονύσου σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων Παιδιών Νοητικά Υστερούντων, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής και με την υποστήριξη του Συλλόγου Φίλων της Π.Ε.Γ.Κ.Α.Π.-Ν.Υ. «Άνοιξη Ζωής».
Με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις στη 10η Τακτική Συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, στις 11 Μαρτίου 2026, αισθανόμαστε την ηθική και πολιτική υποχρέωση να ενημερώσουμε τους δημότες, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς για την πρωτοφανή και αναιτιολόγητη απόφαση καταψήφισης του διαγωνισμού για την προμήθεια απορρυπαντικών και ειδών καθαριότητας, ύψους 240.000 ευρώ (συμπ. ΦΠΑ και προαίρεσης).
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΙΛΟΥΝ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Η καταψήφιση αυτή δεν αποτελεί μια απλή γραφειοκρατική πράξη. Είναι μια πράξη που στερεί από τα σχολεία μας τα βασικά είδη καθαριότητας. Οι «πάγιες εντολές», δε, δεν μπορούν να καλύψουν την αγορά καθαριστικών. Η καταψήφιση του διαγωνισμού αφήνει τον Δήμο χωρίς δημοσιονομικό εργαλείο για την άμεση προμήθεια αυτών των ειδών.
Και τα ερωτήματα που τίθενται είναι ξεκάθαρα:
Δεσμευόμαστε ότι θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο και διοικητικό μέσο για να ανατρέψουμε αυτή την επικίνδυνη απόφαση. Η καθαριότητα των σχολικών μας μονάδων δεν είναι πεδίο για αντιπολιτευτικά καπρίτσια. Είναι αδιαπραγμάτευτο καθήκον.
Μία ακόμη δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τη σημασία της φιλοζωίας πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Φιλοζωίας του Δήμου.
Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια ζωή που δεν χωρούν υπεκφυγές, μισόλογα και βολικές καθυστερήσεις. Υπάρχουν ώρες που η ευθύνη προσωποποιείται και η επιλογή είναι απολύτως καθαρή: ή στέκεσαι με τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αλήθεια ή επιλέγεις να συγκαλύψεις, να σιωπήσεις και τελικά να γίνεις μέρος του προβλήματος. Μια τέτοια ώρα είναι τώρα. Και το βάρος πέφτει πλέον αποκλειστικά στην κυρία Μαιχόσογλου.
Το αίτημα είναι σαφές, θεσμικό και αυτονόητο: να ζητηθεί άμεσα οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος των διοικήσεων Ζαμάνη-Καλαφατέλη από το Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης. Όχι αύριο, όχι “όταν ωριμάσουν οι συνθήκες”, όχι όταν περάσει ο πολιτικός θόρυβος. Τώρα.
Γιατί όταν υπάρχουν σκιές, η απάντηση δεν είναι η αμηχανία. Είναι ο έλεγχος. Όταν υπάρχουν ερωτήματα, η απάντηση δεν είναι η πολιτική προστασία. Είναι η πλήρης διερεύνηση. Και όταν μια διοίκηση θέλει πραγματικά να πείσει ότι δεν φοβάται την αλήθεια, δεν κρύβεται πίσω από διαδικαστικά προσχήματα(και η κα Μαιχόσογλου το έχει αποδείξει αυτό). Καλεί η ίδια τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να ανοίξουν τα χαρτιά, να εξετάσουν αποφάσεις, διαχειρίσεις, οικονομικά στοιχεία, συμβάσεις, αναθέσεις και πρακτικές.
Η κοινωνία έχει κουραστεί από το ίδιο έργο. Από διοικήσεις που αφήνουν πίσω τους ερωτήματα και από διαδόχους που εμφανίζονται δήθεν άσπιλοι, αλλά διστάζουν να αγγίξουν το παρελθόν. Η σιωπή, όμως, δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και στην πολιτική, όπως και στη διοίκηση, όποιος αποφεύγει τον έλεγχο, ουσιαστικά στέλνει το μήνυμα ότι κάτι δεν θέλει να αποκαλυφθεί.
Η κυρία Μαιχόσογλου βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια κρίσιμη δοκιμασία. Δεν αρκούν οι γενικές αναφορές περί “νέας εποχής”, “νοικοκυρέματος” και “θεσμικής λειτουργίας”. Αυτά έχουν αξία μόνο όταν συνοδεύονται από πράξεις. Και η πιο καθαρή πράξη σήμερα είναι μία: να αναλάβει πρωτοβουλία και να ζητήσει επίσημα, δημόσια και χωρίς περιστροφές οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο για τις διοικήσεις Ζαμάνη-Καλαφατέλη.
Οτιδήποτε λιγότερο θα εκληφθεί ως πολιτική δειλία. Οτιδήποτε λιγότερο θα γεννήσει εύλογες υποψίες ότι προτιμά τη βολική συνύπαρξη με το χθες από τη σύγκρουση με όσα πρέπει να ελεγχθούν. Και οτιδήποτε λιγότερο θα τη φέρει αντιμέτωπη με μια βαριά πολιτική κατηγορία: ότι, ενώ είχε τη δυνατότητα να ρίξει φως, επέλεξε να αφήσει τη σκιά να παραμείνει.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο έλεγχος δεν είναι πράξη εκδίκησης. Δεν είναι πολιτική στοχοποίηση. Είναι δημοκρατική υποχρέωση. Είναι ο μόνος δρόμος για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών, να δοθούν απαντήσεις και να κλείσουν οριστικά τα στόματα είτε εκείνων που καταγγέλλουν είτε εκείνων που υπερασπίζονται το παρελθόν. Όποιος είναι καθαρός, δεν φοβάται τον έλεγχο. Τον επιζητεί.
Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αναμονή. Η κοινωνία δεν ζητά επικοινωνιακές παραστάσεις. Ζητά καθαρές απαντήσεις. Ζητά έλεγχο. Ζητά λογοδοσία. Και τις ζητά τώρα.
Η ώρα της αλήθειας έφτασε. Η κυρία Μαιχόσογλου είναι η μόνη που σήμερα έχει την ευθύνη να ανοίξει τον δρόμο της θεσμικής διερεύνησης. Αν το πράξει, θα έχει αποδείξει ότι εννοεί όσα λέει περί διαφάνειας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Υ.Γ Αν πράγματι θέλετε πλήρη διαφάνεια, κυρία Μαϊχόσογλου, δώστε στη δημοσιότητα και τις διαταγές πληρωμής που εξέδωσαν προμηθευτές επί αντιδημαρχίας Περιβάλλοντος της κυρίας Πέππα, γιατί σωστά δεν τις υπογράφουν οι υπηρεσίες.(Και αυτό συνεχίζετε)
Το Αυτοτελές τμήμα Διαβούλευση & Εθελοντισμός Δήμου Διονύσου του Δήμου Διονύσου συνεχίζει τις δράσεις ενημέρωσης και στήριξης της τοπικής κοινωνίας, με δύο ενδιαφέρουσες ομιλίες στο Πολιτιστικό Κέντρο Άνοιξης.