Η αντιπολίτευση αποχώρησε σύσσωμη καταγγέλλοντας αυταρχισμό, αλαζονεία και πλήρη περιφρόνηση απέναντι στους πολίτες και τις υπογραφές τους
Μια ακόμα θλιβερή παράσταση θεσμικής εκτροπής εκτυλίχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο Μαραθώνα, με τη διοίκηση του Δήμου να παραδίδει, για άλλη μία φορά, μαθήματα αυταρχισμού βαφτισμένα ως… «δημοκρατική λειτουργία».
Η χθεσινή συνεδρίαση δεν είχε ούτε διάλογο, ούτε σεβασμό, ούτε στοιχειώδη διάθεση να ακουστεί η άλλη άποψη. Είχε μόνο προειλημμένες αποφάσεις, ειρωνείες, αλαζονικές συμπεριφορές και μια ξεκάθαρη αντίληψη εξουσίας που δεν θυμίζει Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά καθεστώς πολιτικής επιβολής.
Δεν είναι τυχαίο ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση, όλες οι παρατάξεις χωρίς καμία εξαίρεση, σηκώθηκαν και αποχώρησαν από τη συνεδρίαση. Και μόνο αυτό αρκεί για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της θεσμικής παρακμής που επικρατεί στη διοίκηση του Δήμου Μαραθώνα.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η απαξιωτική αντιμετώπιση ενός αιτήματος πολιτών με εκατοντάδες υπογραφές για την επαναλειτουργία του Αστυνομικού Τμήματος Μαραθώνα. Ένα αίτημα σοβαρό, κοινωνικά κρίσιμο και απολύτως δικαιολογημένο, το οποίο η διοίκηση αντιμετώπισε σαν ενοχλητική λεπτομέρεια, πετώντας το ουσιαστικά στο καλάθι των αχρήστων με συνοπτικές διαδικασίες και νομικές αλχημείες.
Η στάση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Τσίρκα, με τη θερμή (και οικογενειακή) στήριξη του Δημάρχου Στέργιου Τσίρκα, επιβεβαίωσε ότι στο σημερινό Μαραθώνα η δημοκρατία λειτουργεί μόνο όταν δεν ενοχλεί την εξουσία. Όταν οι πολίτες ζητούν το αυτονόητο, όταν η αντιπολίτευση επιμένει να τοποθετείται και να διεκδικεί, τότε η απάντηση δεν είναι ο διάλογος αλλά η απαξίωση, η υπεροψία και η διοικητική αλαζονεία.
Η αίθουσα, μετά την αποχώρηση της αντιπολίτευσης, έμοιαζε περισσότερο με σκηνή κακοστημένης παράστασης παρά με κορυφαίο συλλογικό όργανο ενός Δήμου. Οι πρόθυμοι της συμπολίτευσης έμειναν πίσω για να συνεχίσουν μόνοι τους, δίνοντας την εικόνα μιας διοίκησης που δεν θέλει αντίλογο, δεν αντέχει τον έλεγχο και θεωρεί τη διαφωνία περίπου θεσμική ενόχληση.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: δεν πρόκειται απλώς για μια «ένταση» σε μια συνεδρίαση. Πρόκειται για μια σταθερή πολιτική αντίληψη που θεωρεί ότι ο Δήμος είναι ιδιοκτησία της διοίκησης και όχι πεδίο δημοκρατικής λογοδοσίας. Πρόκειται για μια νοοτροπία που πιστεύει ότι οι πολίτες υπογράφουν, ζητούν, διαμαρτύρονται, αλλά στο τέλος αποφασίζουν πάντα οι ίδιοι, μόνοι τους, για όλους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η αντιπολίτευση είναι αποφασισμένη να απαντήσει με νέες αποχωρήσεις σε κάθε συνεδρίαση όπου θα επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό αυταρχισμού, ειρωνείας και προσβολής των θεσμών. Και πώς να κάνει αλλιώς, όταν καλείται να συμμετέχει όχι σε δημοκρατική διαδικασία, αλλά σε μια προσχηματική συνεδρίαση με προαποφασισμένο τέλος;
Στον Δήμο Μαραθώνα, κάποιοι φαίνεται πως έχουν πειστεί ότι η εξουσία δεν ελέγχεται, δεν αμφισβητείται και δεν υποχρεούται να ακούει. Έχουν πειστεί, ίσως, ότι το πολιτικό τους μπόι έχει ξεπεράσει τα δύο μέτρα.
Μόνο που η αλαζονεία ήταν πάντοτε κακός σύμβουλος. Και η δημοκρατία δεν λειτουργεί με όρους «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να τη μετατρέπουν σε προσωπικό τους φέουδο.
