Εδώ δεν μιλάμε για ψιλά. Μιλάμε για δημόσιο χρήμα και για χιλιάδες ευρώ που εξακολουθούν να διατίθενται για την Παιδική Εξοχή Κερατέας, ακόμη και μετά το τέλος της κατασκηνωτικής περιόδου.
Τα ερωτήματα προς τη δημοτική αρχή Λαυρεωτικής δεν είναι πλέον γενικά. Είναι συγκεκριμένα και απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
Για ποιον λόγο, ενώ η κατασκήνωση έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία της, προχωρούν στα τέλη Σεπτεμβρίου νέες απευθείας αναθέσεις;
Καταγράφεται προμήθεια αθλητικών ειδών ύψους 5.456 ευρώ με ΦΠΑ. Αθλητικό υλικό για ποια άμεση ανάγκη; Ποια δραστηριότητα της κατασκήνωσης εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή; Πότε θα χρησιμοποιηθεί; Πού θα αποθηκευτεί; Και ποιος είναι ο συγκεκριμένος προγραμματισμός για την αξιοποίησή του;
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Υπάρχει και προμήθεια χρωμάτων και υλικών συντήρησης ύψους 5.488,24 ευρώ με ΦΠΑ.
Εδώ προκύπτει ένα ακόμη πιο απλό ερώτημα: τι ακριβώς θα βαφτεί και πότε;
Θα πραγματοποιηθούν τώρα εργασίες συντήρησης; Ποιοι χώροι θα συντηρηθούν; Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; Γιατί η προμήθεια γίνεται μετά το τέλος της κατασκηνωτικής περιόδου και όχι στο πλαίσιο ενός έγκαιρου σχεδιασμού για την επόμενη;
Κανείς δεν λέει ότι μια δημοτική εγκατάσταση δεν χρειάζεται συντήρηση ή εξοπλισμό. Το αντίθετο. Αυτό που ζητούν οι πολίτες είναι να γνωρίζουν γιατί ξοδεύονται τα χρήματά τους, πότε και για ποιον ακριβώς σκοπό.
Ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς και ο πρόεδρος της Παιδικής Εξοχής Γιώργος Αδάμης δεν μπορούν να περιορίζονται στην τυπική ανάρτηση αποφάσεων.
Η «Διαύγεια» μπορεί να δείχνει ότι μια απόφαση εκδόθηκε. Δεν απαντά όμως στο αυτονόητο ερώτημα του δημότη: γιατί τώρα;
Οι πολίτες δεν ζητούν χάρη. Ζητούν λογοδοσία.
Ζητούν να μάθουν τι αγοράστηκε, γιατί αγοράστηκε, ποιος το παρέλαβε, πού βρίσκεται, πότε θα χρησιμοποιηθεί και ποιο ακριβώς όφελος θα έχει για την Παιδική Εξοχή και τα παιδιά της Κερατέας.
Και κυρίως ζητούν να σταματήσει η λογική του «αναρτήθηκε, άρα τελειώσαμε».
Δεν τελειώνει εκεί η υποχρέωση της δημοτικής αρχής. Εκεί αρχίζει η λογοδοσία.
Ο κ. Λουκάς και ο κ. Αδάμης έχουν τον λόγο.
Οι δημότες περιμένουν καθαρές απαντήσεις. Όχι γενικόλογες δικαιολογίες.
Σε κατάσταση απελπισίας έχει περιέλθει ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς. Μετά από σχεδόν 25 χρόνια στο τιμόνι του δήμου, βλέπει τα έργα που «υλοποιεί» να προκαλούν οργή στους δημότες, την δημοτικότητά του να εξαϋλώνεται και τους κατοίκους να βρίσκονται στα κάγκελα. Και τότε τι κάνει; Επιδίδεται σε μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια καπήλευσης έργων της Κυβέρνησης και της Περιφέρειας Αττικής, παρουσιάζοντάς τα ως δικές του διεκδικήσεις και «θριάμβους».
Από τη μία, η ανάπλαση του Ιστορικού Κέντρου Λαυρίου έχει οδηγήσει την πόλη στο απόλυτο κυκλοφοριακό έμφραγμα. Θέσεις στάθμευσης εξαφανίστηκαν, το τσιμέντωμα της πλατείας Ηρώου με σιντριβάνια που μοιάζουν περισσότερο με παγίδες για παιδιά παρά με χώρο παιχνιδιού, συνθέτουν μια εικόνα που εξοργίζει.
Από την άλλη, η ανάπλαση της Λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου, των κάθετων οδών και των όμορων πλατειών στην Κερατέα έχει βαλτώσει. Οι κάτοικοι είναι κάθετα αντίθετοι σε ένα έργο που μειώνει δραματικά το πλάτος της λεωφόρου και οδηγεί μοιραία στη μονοδρόμηση. Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό αρνητικών εξελίξεων και των άστοχων επικοινωνιακών κινήσεων, ο κ. Λουκάς ανακάλυψε τη συνταγή της επιβίωσης: να παρουσιάζει ως δικά του όσα δεν του ανήκουν. Δεν έχει και άλλες λύσεις μέσα στην απελπισία του.
Το πιο πρόσφατο και κλασικό παράδειγμα; Η αστική συγκοινωνία με λεωφορεία σε Λαύριο και Κερατέα. Το πρόβλημα της μη εξυπηρέτησης από τα ΚΤΕΛ Αττικής ήταν υπαρκτό και σοβαρό. Και τι έκανε ο δήμαρχος; Άρπαξε την ευκαιρία. Σε δελτίο τύπου δήλωσε με στόμφο: «Πριν από λίγο καιρό σας είχα πει ότι δεν θα σταματούσα πριν δώσουμε οριστική λύση στο πρόβλημα της συγκοινωνίας. Σήμερα μπορώ να σας πω με μεγάλη χαρά ότι κάνουμε ένα πολύ σημαντικό βήμα προς αυτή τη λύση… Είναι το αποτέλεσμα ενός χρόνου συνεχούς πίεσης, εγγράφων και συναντήσεων προς ΟΑΣΑ, ΚΤΕΛ Αττικής και Υπουργείο Υποδομών». Σαν να μην υπήρχε κυβέρνηση. Μόνο ο Λουκάς και η «συνεχής πίεσή» του.
Εκεί όμως που έχει δώσει τα ρέστα του είναι στα έργα της Περιφέρειας. Ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς ανακοίνωσε την ένταξη 11 νέων πράξεων στο Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Αττικής 2026-2030, συνολικής δημόσιας δαπάνης 15,54 εκατομμυρίων ευρώ για αθλητικές υποδομές σε δέκα δήμους. Για τον Δήμο Λαυρεωτικής συγκεκριμένα: αντικατάσταση συνθετικού χλοοτάπητα στο γήπεδο «Γιώργος Ραφιάς» (449.999 ευρώ) και προμήθεια αεροϋποστηριζόμενου θόλου στην Κερατέα (492.503 ευρώ). Σύνολο σχεδόν 950.000 ευρώ. Και τι ανακοινώνει ο δήμος; «Δήμος Λαυρεωτικής: Στηρίζουμε έμπρακτα τον αθλητισμό στο Δήμο μας, με νέα έργα ύψους 950.000 ευρώ».
Τραγελαφικό; Απόλυτα. Τα έργα υλοποιούνται από την Περιφέρεια, με πόρους της Περιφέρειας. Το ίδιο ισχύει και για την ανακατασκευή και αναβάθμιση του Κλειστού Γυμναστηρίου Λαυρίου (οδός Αγίας Παρασκευής 20), που χρηματοδοτείται από ίδιους πόρους της Περιφέρειας Αττικής. Πώς ακριβώς στηρίζει λοιπόν ο κ. Λουκάς τον αθλητισμό; Κάνοντας μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα; Ή μήπως με τις μειώσεις της τακτικής χρηματοδότησης σε αθλητικά σωματεία, όπως τον Γυμναστικό Σύλλογο Κερατέας και τις ποδοσφαιρικές ομάδες Κεραυνός Κερατέας και Παλλαυρεωτικός;
Η ίδια καπήλευση επαναλαμβάνεται και στο Πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» για την ανακαίνιση σχολείων. Δύο σχολεία του Δήμου Λαυρεωτικής (2ο Δημοτικό Σχολείο Λαυρίου και Γυμνάσιο-Λύκειο Κερατέας) εντάχθηκαν στη Β΄ φάση του προγράμματος, μετά από υπογραφή σύμβασης από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Ο δήμαρχος παρουσίασε το γεγονός ως μεγάλο κατόρθωμα: «Ο Δήμος Λαυρεωτικής κατόρθωσε να είναι από τους ελάχιστους δήμους που εξασφάλισαν την ένταξη δύο σχολικών μονάδων». Μόνο που ο δήμος δεν είναι ούτε ο μόνος ούτε ο μοναδικός στο λεκανοπέδιο Αττικής με δύο σχολεία υπό ανακαίνιση. Υπάρχουν δήμοι που ανακαινίζουν και τρία. Αλλά ποιος νοιάζεται για τέτοιες λεπτομέρειες όταν μπορείς να παρουσιάσεις το πρόγραμμα ολόκληρης της χώρας ως προσωπική σου επιτυχία;
Ο μόνιμος πανικός από την έκδηλη αποδοκιμασία των δημοτών και η έλλειψη ουσιαστικού έργου που να ακουμπά τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών φαίνεται να οδηγούν σε αυτή την επικοινωνιακή στρατηγική. Αντί να δίνει λύσεις στην κυκλοφοριακή ασφυξία, στις αντιδράσεις για τις αναπλάσεις ή στην υποχρηματοδότηση των τοπικών σωματείων, ο κ. Λουκάς προτιμά να «κλέβει» φως από τα φανάρια της Περιφέρειας και της Κυβέρνησης.
Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι απλό και σκληρό: Ποιο είναι τελικά το πραγματικό έργο του επί 25 χρόνια δημάρχου Λαυρεωτικής πέρα από τη δημιουργία της Αγίας Οικογένειας; Τα έργα που προκαλούν οργή ή αυτά που δεν είναι δικά του αλλά τα παρουσιάζει ως τέτοια; Όσο η πραγματικότητα των κατοίκων χαρακτηρίζεται από μποτιλιάρισμα, διαμαρτυρίες, μειωμένη στήριξη στον αθλητισμό απέχει από τα δελτία τύπου της δημαρχίας, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται ότι η καπήλευση δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα. Είναι πολιτική επιλογή απελπισίας. Και τα μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα, όσο και αν μοιάζουν εντυπωσιακά στα δελτία τύπου, δεν χορταίνουν κανέναν.
Στις 6 Αυγούστου το AtticaToday έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο τις πληροφορίες περί «ψυχρών» σχέσεων μεταξύ του δημάρχου Λαυρεωτικής Δημήτρη Λουκά και του Αντώνη Κωστάλα.
Στις 22 Αυγούστου επανήλθαμε, καταγράφοντας τη φημολογία που υπάρχει στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο ακόμη και για ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση του τελευταίου.
Από τότε πέρασαν ημέρες. Γράφτηκαν πολλά, ειπώθηκαν ακόμη περισσότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυκλοφόρησαν σενάρια και αναπτύχθηκε έντονη συζήτηση στη Λαυρεωτική.
Υπάρχει όμως ένα στοιχείο που προκαλεί πλέον μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα ίδια τα δημοσιεύματα:
Ο Αντώνης Κωστάλας δεν απαντά.
Και το ερώτημα είναι απλό: γιατί;
Ο κ. Κωστάλας δεν είναι ένα τυχαίο ή περιφερειακό πρόσωπο της δημοτικής αρχής. Είναι ένα από τα παλαιότερα στελέχη της παράταξης του Δημήτρη Λουκά, με μακρά παρουσία στα αυτοδιοικητικά πράγματα και σήμερα βρίσκεται στη θέση του προέδρου της ΔΕΥΑΤΗΛ. Θεωρείται, μάλιστα, από πολλούς ένας από τους αξιολογότερους και εμπειρότερους δημοτικούς συμβούλους της Λαυρεωτικής.
Ακριβώς γι’ αυτό η σιωπή του αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.
Διότι, εάν όλα όσα γράφονται περί απομάκρυνσης, ψυχρών σχέσεων και εσωτερικών διαφωνιών ήταν εντελώς ανυπόστατα, θα ήταν εξαιρετικά εύκολο να υπάρξει μια ξεκάθαρη διάψευση. Μία δημόσια δήλωση λίγων γραμμών θα αρκούσε για να κλείσει τη συζήτηση.
Μέχρι σήμερα, όμως, αυτή η διάψευση δεν έχει έρθει.
Φυσικά, η σιωπή από μόνη της δεν αποδεικνύει ρήξη και δεν μπορεί να ερμηνεύεται αυθαίρετα ως επιβεβαίωση κάθε πληροφορίας που κυκλοφορεί. Μπορεί ο Αντώνης Κωστάλας να επιλέγει συνειδητά να μη συμμετάσχει σε μια δημόσια αντιπαράθεση. Μπορεί να θεωρεί ότι οι εσωτερικές διαφωνίες πρέπει να παραμείνουν στο εσωτερικό της παράταξης. Μπορεί ακόμη να περιμένει τις εξελίξεις πριν τοποθετηθεί.
Όμως στην πολιτική υπάρχει και κάτι άλλο: όταν τα ερωτήματα επαναλαμβάνονται δημόσια και η απάντηση δεν έρχεται, η σιωπή παύει σταδιακά να είναι ουδέτερη.
Και στην περίπτωση Κωστάλα τα ερωτήματα είναι πλέον συγκεκριμένα.
Παραμένει πολιτικά δίπλα στον Δημήτρη Λουκά; Υπάρχει πράγματι απόσταση μεταξύ των δύο ανδρών; Υπάρχουν ζητήματα ή πρόσωπα μέσα στη διοίκηση που έχουν προκαλέσει τη δυσαρέσκειά του; Υπάρχει στο τραπέζι η σκέψη της ανεξαρτητοποίησης ή όλα αυτά αποτελούν απλώς σενάρια;
Τις απαντήσεις δεν μπορεί να τις δώσει ούτε το AtticaToday ούτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μπορεί να τις δώσει μόνο ο ίδιος ο Αντώνης Κωστάλας.
Μέχρι να το κάνει, όμως, ένα πράγμα είναι βέβαιο: η παρατεταμένη σιωπή του δεν κλείνει τη συζήτηση.
Την κάνει ακόμη μεγαλύτερη.
Όταν οι απευθείας αναθέσεις μετατρέπονται από εξαίρεση σε καθημερινή πρακτική, η δημοτική αρχή δεν μπορεί να ζητά από τους πολίτες να κοιτούν αλλού. Οφείλει να δώσει στοιχεία, εξηγήσεις και απαντήσεις.
Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα η διοίκηση του Δήμου Λαυρεωτικής προκαλεί η εικόνα που προκύπτει από τη συγκέντρωση των αναρτημένων αποφάσεων για απευθείας αναθέσεις μέσα στο 2026.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει από τις δημόσια αναρτημένες πράξεις, κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του 2026 οι απευθείας αναθέσεις φέρονται να ξεπερνούν συνολικά τα 2.700.000 ευρώ.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η χρονική κατανομή τους: με βάση την ίδια καταγραφή, ποσό άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ αντιστοιχεί περίπου στις τελευταίες εκατό ημέρες.
Τα αθροίσματα αυτά επιβεβαιώνονται στο σύνολό τους από τις πρωτογενείς αποφάσεις, γι αυτό δεν μιλάμε για ένα περιστασιακό διοικητικό εργαλείο. Μιλάμε για έναν όγκο απευθείας αναθέσεων που επιβάλλει πολιτικές εξηγήσεις.
Και αυτές τις εξηγήσεις οφείλει πρωτίστως ο δήμαρχος Λαυρεωτικής, Δημήτρης Λουκάς.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο στην περίπτωση των δημοτικών οχημάτων.
Από την κατηγοριοποίηση των στοιχείων που έχουμε συγκεντρώσει προκύπτει ότι περίπου το 20% του συνολικού ποσού των απευθείας αναθέσεων αφορά τεχνικούς ελέγχους, συντηρήσεις, επισκευές, ανταλλακτικά και συναφείς εργασίες για οχήματα του Δήμου.
Σε απόλυτους αριθμούς, το σχετικό ποσό εμφανίζεται να υπερβαίνει τις 500.000 ευρώ μέσα στους πρώτους οκτώ μήνες του 2026.
Πρόκειται για ποσό που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Οι δημόσιες αναρτήσεις επιβεβαιώνουν, τουλάχιστον ως προς την ύπαρξη της πρακτικής, επαναλαμβανόμενες πράξεις του Δήμου Λαυρεωτικής για τεχνικές επιθεωρήσεις και επισκευές συγκεκριμένων οχημάτων.
Και εδώ ακριβώς γεννιέται το βασικό ερώτημα:
Γιατί, κύριε Λουκά;
Γιατί ο Δήμος οδηγείται επανειλημμένα σε επιμέρους διαδικασίες για οχήματα, αντί να επιδιώκει —όπου αυτό είναι νομικά και τεχνικά εφικτό— μια συνολική, ανταγωνιστική διαδικασία για τη συντήρηση και επισκευή του στόλου;
Γιατί να μην υπάρχει ένας ανοικτός διαγωνισμός, με σαφείς τεχνικές προδιαγραφές, τιμοκαταλόγους εργασιών και ανταλλακτικών, ανταγωνιστικές προσφορές και όρους που θα επιτρέπουν στον Δήμο να γνωρίζει εκ των προτέρων πόσο πληρώνει και γιατί;
Μπορεί η δημοτική αρχή να έχει απαντήσεις. Αν τις έχει, τώρα είναι η στιγμή να τις δώσει.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι μια απευθείας ανάθεση είναι από μόνη της παράνομη. Η νομοθεσία προβλέπει περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται η συγκεκριμένη διαδικασία.
Αυτό όμως δεν τελειώνει τη δημόσια συζήτηση.
Διότι άλλο πράγμα είναι η τυπική δυνατότητα χρησιμοποίησης μιας διαδικασίας και άλλο η πολιτική υποχρέωση μιας δημοτικής αρχής να αποδεικνύει ότι επιτυγχάνει οικονομία, ανταγωνισμό, διαφάνεια και την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των χρημάτων των δημοτών.
Όταν οι επιμέρους αναθέσεις συσσωρεύονται και το συνολικό οικονομικό αντικείμενο μιας κατηγορίας δαπανών φτάνει, σύμφωνα με την καταγραφή, σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Θα μπορούσε ένας ενιαίος ή πολυτμηματικός διαγωνισμός να εξασφαλίσει καλύτερες τιμές για τον Δήμο;
Και ακόμη:
Υπήρξε σχεδιασμός στην αρχή του οικονομικού έτους για τις προβλέψιμες ανάγκες του δημοτικού στόλου;
Πόσα οχήματα επισκευάστηκαν;
Πόσο κόστισε συνολικά το καθένα;
Σε ποιους οικονομικούς φορείς κατευθύνθηκαν οι σχετικές αναθέσεις;
Πόσες προσφορές ζητήθηκαν σε κάθε περίπτωση;
Υπήρχαν επαναλαμβανόμενοι ανάδοχοι;
Ποια υπηρεσία πιστοποιούσε κάθε βλάβη και ποια επιβεβαίωνε την ολοκλήρωση των εργασιών;
Και κυρίως: ποια είναι η σύγκριση του κόστους που τελικά πληρώνει ο Δήμος με τις τιμές που θα μπορούσε να πετύχει μέσω οργανωμένης ανταγωνιστικής διαδικασίας;
Αυτές δεν είναι «εχθρικές» ερωτήσεις. Είναι οι στοιχειώδεις ερωτήσεις που δικαιούται να κάνει κάθε δημότης όταν βλέπει μεγάλα ποσά δημόσιου χρήματος να διακινούνται μέσω επαναλαμβανόμενων απευθείας αναθέσεων.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο πολιτικό ζήτημα.
Πού βρίσκεται η αντιπολίτευση του Δήμου Λαυρεωτικής;
Έχει συγκεντρώσει τις αποφάσεις;
Έχει αθροίσει τα ποσά;
Έχει ζητήσει κατάσταση όλων των δαπανών ανά όχημα;
Έχει ζητήσει τα πρωτόκολλα τεχνικού ελέγχου, τις προσφορές, τα τιμολόγια και τα στοιχεία των αναδόχων;
Έχει θέσει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Αν όχι, γιατί;
Ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι απλώς να εκδίδει ανακοινώσεις για τα εύκολα. Είναι να ασκεί πραγματικό έλεγχο στη διοίκηση και ιδιαίτερα εκεί όπου υπάρχουν σημαντικές δημόσιες δαπάνες.
Εφόσον η πλήρης επεξεργασία των αναρτήσεων επιβεβαιώσει τα ποσά και κυρίως εφόσον προκύψουν ενδείξεις ότι ομοειδείς και προβλέψιμες ανάγκες αντιμετωπίζονταν συστηματικά με επιμέρους αναθέσεις αντί της διαδικασίας που απαιτούσε ο νόμος, τότε το υλικό δεν πρέπει να μείνει στο επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Πρέπει να τεθεί με πλήρη φάκελο και χωρίς αυθαίρετες κατηγορίες ενώπιον των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών, ώστε αυτές —και όχι τα μέσα ενημέρωσης ή οι πολιτικοί αντίπαλοι— να κρίνουν εάν τηρήθηκε απολύτως το θεσμικό πλαίσιο.
Αν από νομική αξιολόγηση των πρωτογενών εγγράφων προκύψουν συγκεκριμένες ενδείξεις αξιόποινης πράξης, τότε ασφαλώς μπορεί να εξεταστεί και η υποβολή αναφοράς στην αρμόδια εισαγγελική αρχή.
Το κρίσιμο είναι ένα: έλεγχος με έγγραφα, αριθμούς και αποδείξεις.
Ο κ. Λουκάς έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τις επιλογές της διοίκησής του. Έχει όμως και την υποχρέωση να εξηγήσει δημόσια γιατί επιλέχθηκε αυτό το μοντέλο διαχείρισης.
Οι δημότες της Λαυρεωτικής δεν χρειάζονται γενικόλογες διαβεβαιώσεις.
Χρειάζονται έναν αναλυτικό πίνακα: κάθε ανάθεση, κάθε ανάδοχος, κάθε όχημα, κάθε εργασία, κάθε ποσό.
Και μία καθαρή απάντηση:
Γιατί τόσες επιμέρους αναθέσεις και γιατί όχι μια ανοικτή ανταγωνιστική διαδικασία για τις προβλέψιμες ανάγκες συντήρησης και επισκευής του δημοτικού στόλου;
Μέχρι να δοθούν τεκμηριωμένες απαντήσεις, το ζήτημα παραμένει ανοιχτό.
Και με δημόσιο χρήμα αυτού του ύψους, κανείς δεν δικαιούται να απαιτεί σιωπή.
Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται η δημοτική αρχή Λαυρεωτικής τα χρήματα που προορίζονται για τη λειτουργία της Παιδικής Εξοχής Κερατέας προκαλούν τα οικονομικά στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μας.
Από τα περίπου 930.000 ευρώ που, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, έλαβε ως επιχορήγηση ο Δήμος Λαυρεωτικής για τη λειτουργία της κατασκήνωσης, περίπου 270.000 ευρώ φέρεται να έχουν ήδη διατεθεί με τη διαδικασία των απευθείας αναθέσεων.
Σχεδόν το 30% της συνολικής επιχορήγησης.
Και οι πολίτες απαιτούν απαντήσεις.
Ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς και ο πρόεδρος της κατασκήνωσης Γιώργος Αδάμης δεν μπορούν να θεωρούν ότι αρκεί η τυπική δημοσίευση αποφάσεων. Όταν διαχειρίζεσαι εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ δημόσιου χρήματος, έχεις πολιτική υποχρέωση να εξηγήσεις δημόσια και αναλυτικά πού πήγε κάθε ευρώ.
Ποιοι πήραν τις απευθείας αναθέσεις;
Πόσα χρήματα πήρε κάθε ανάδοχος;
Για ποιες υπηρεσίες και προμήθειες;
Με ποια κριτήρια έγιναν οι επιλογές;
Γιατί επιλέχθηκε η διαδικασία της απευθείας ανάθεσης;
Υπήρχαν άλλες προσφορές και συγκρίθηκαν τιμές;
Αυτές είναι συγκεκριμένες ερωτήσεις και απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
Ο κ. Γιώργος Αδάμης, ως πρόεδρος της κατασκήνωσης, οφείλει να παρουσιάσει άμεσα πλήρη οικονομικό απολογισμό. Και ο δήμαρχος Δημήτρης Λουκάς οφείλει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη που αντιστοιχεί στη θέση του και να ενημερώσει δημόσια το Δημοτικό Συμβούλιο και τους πολίτες.
Δεν μιλάμε για προσωπικά τους χρήματα. Μιλάμε για δημόσια χρηματοδότηση περίπου 930.000 ευρώ.
Και ακριβώς επειδή τα ερωτήματα είναι σοβαρά, δεν αρκούν πλέον οι εξηγήσεις της ίδιας της δημοτικής αρχής.
Ζητούμε να υπάρξει θεσμικός έλεγχος από το αρμόδιο Υπουργείο Οικογένειας και τις υπηρεσίες του, υπό την πολιτική ηγεσία της υπουργού κ. Δόμνας Μιχαηλίδου. Να ενεργοποιηθούν οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και να εξεταστούν οι αναθέσεις, τα παραστατικά, οι συμβάσεις, οι πληρωμές και συνολικά η διάθεση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδική Εξοχή Κερατέας.
Δεν προδικάζουμε το αποτέλεσμα κανενός ελέγχου. Ακριβώς γι’ αυτό ζητάμε να γίνει έλεγχος.
Εάν όλα έχουν γίνει απολύτως σύννομα και με χρηστή οικονομική διαχείριση, αυτό πρέπει να αποδειχθεί μέσα από τα επίσημα στοιχεία. Εάν υπάρχουν ζητήματα που απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να τα εντοπίσουν.
Η εποχή του «δεν απαντώ και περιμένω να ξεχαστεί» πρέπει να τελειώσει.
Κύριε Λουκά και κύριε Αδάμη, οι πολίτες δεν ζητούν χάρη. Ζητούν λογοδοσία.
Δημοσιοποιήστε όλες τις αναθέσεις. Παρουσιάστε αναλυτικά όλες τις δαπάνες. Εξηγήστε τις επιλογές σας.
Και από την αρμόδια υπουργό κ. Δόμνα Μιχαηλίδου ζητούμε να ενεργοποιήσει τους προβλεπόμενους μηχανισμούς ελέγχου.
270.000 ευρώ σε απευθείας αναθέσεις είναι ένα ποσό που απαιτεί απαντήσεις. Και οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν τώρα.
Βαρύ κλίμα επικρατεί στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής του Δημήτρη Λουκά, καθώς οι τελευταίοι χειρισμοί, οι απανωτές επικοινωνιακές γκάφες και η αυξανόμενη εσωστρέφεια έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι η άλλοτε πανίσχυρη παράταξη αρχίζει να χάνει την πολιτική της αυτοπεποίθηση. Το ερώτημα που ακούγεται πλέον όλο και συχνότερα, ακόμη και στο εσωτερικό της, είναι ένα: «πού πάμε;».
Η υπόθεση του γλυπτού στην προβλήτα του Λαυρίου λειτούργησε ως καταλύτης. Η παρέμβαση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος μετέτρεψε μια υπόθεση που αρχικά αντιμετωπίστηκε από τη δημοτική αρχή ως περιορισμένη αισθητική αντιπαράθεση σε θεσμικό και πολιτικό ζήτημα. Αντί όμως ο δήμαρχος να επιχειρήσει να εκτονώσει την κρίση με συγκεκριμένες απαντήσεις, επέλεξε επιθετική γραμμή, μιλώντας για «όψιμους», «ευκαιριακούς» και «ακροδεξιούς» επικριτές.
Η συγκεκριμένη αναφορά δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από όσα έλυσε. Όταν κριτική ασκείται και από τη Λαϊκή Συσπείρωση και όταν υπάρχει θεσμική παρέμβαση του ΕΕΤΕ, το ερώτημα είναι εύλογο: ποιοι είναι τελικά οι «ακροδεξιοί» στους οποίους αναφέρεται ο κ. Λουκάς; Η προσπάθεια να αποδοθεί συλλήβδην η κριτική σε πολιτικά άκρα μοιάζει περισσότερο με αμήχανη απόπειρα αποπροσανατολισμού παρά με σοβαρή απάντηση επί της ουσίας.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο γλυπτό. Στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο κυκλοφορεί έντονα το τελευταίο διάστημα η πληροφορία ότι έχουν πραγματοποιηθεί δημοσκοπικές μετρήσεις οι οποίες δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής δημόσια στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ούτε την ύπαρξή τους ούτε, πολύ περισσότερο, τα αποτελέσματα που τους αποδίδονται. Οι πληροφορίες, πάντως, θέλουν τα ευρήματα να καταγράφουν σημαντική φθορά για τον Δημήτρη Λουκά και την παράταξή του.
Εφόσον πράγματι υπάρχουν τέτοιες μετρήσεις, το ερώτημα είναι απλό: γιατί δεν δημοσιοποιούνται; Αν τα αποτελέσματα είναι θετικά για τη δημοτική αρχή, η δημοσιοποίησή τους θα μπορούσε να κλείσει αμέσως τη συζήτηση. Μέχρι τότε, οι «δημοσκοπήσεις στο συρτάρι» θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν τη φημολογία περί πολιτικής φθοράς και να ενισχύουν την εικόνα νευρικότητας που εκπέμπει το τελευταίο διάστημα η διοίκηση Λουκά.
Παράλληλα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση του Αντώνη Κωστάλα, ο οποίος έχει ήδη διαφοροποιηθεί από επιλογές της δημοτικής αρχής. Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο, ο κ. Κωστάλας βολιδοσκοπεί την κατάσταση και εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο ανεξαρτητοποίησής του από την παράταξη Λουκά.
Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν τον Αντώνη Κωστάλα να διερευνά όλα τα ενδεχόμενα. Αν όμως η ανεξαρτητοποίησή του αποκτήσει συγκεκριμένη πολιτική μορφή, θα πρόκειται για σοβαρό πλήγμα στη συνοχή της παράταξης Λουκά, καθώς η αμφισβήτηση θα προέρχεται πλέον από τα ίδια της τα σπλάχνα.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Δημήτρη Λουκά. Η παράταξή του επί χρόνια στηριζόταν όχι μόνο στον ισχυρό εκλογικό μηχανισμό, αλλά και στη βεβαιότητα ότι ο ίδιος παραμένει ο αδιαμφισβήτητος νικητής. Αν αυτή η βεβαιότητα αρχίζει να κλονίζεται, τότε οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις αποκτούν άλλο βάρος και τα στελέχη αρχίζουν αναπόφευκτα να σκέφτονται την επόμενη ημέρα.
Έπειτα από περίπου 25 χρόνια πολιτικής κυριαρχίας, η φθορά της εξουσίας είναι πλέον παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι απαιτήσεις της κοινωνίας αλλάζουν, οι ισορροπίες μεταβάλλονται και ένα μοντέλο διοίκησης που επί δεκαετίες εμφανιζόταν ως εγγύηση σταθερότητας μπορεί σταδιακά να εκλαμβάνεται ως κουρασμένο και εξαντλημένο. Οι τελευταίες γκάφες, η υπόθεση του γλυπτού, η φημολογία για δυσμενείς μετρήσεις και οι κινήσεις Κωστάλα συνθέτουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί πλέον να αποδοθεί σε μια απλή κακή συγκυρία.
Κανείς δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει με βεβαιότητα για κατάρρευση της παράταξης Λουκά. Μπορεί όμως να διαπιστώσει ότι η νευρικότητα μεγαλώνει, η εσωστρέφεια βαθαίνει και η αίσθηση της πολιτικής παντοδυναμίας δεν είναι πια η ίδια.
Και αν πράγματι υπάρχουν δημοσκοπήσεις κλειδωμένες σε κάποιο συρτάρι, υπάρχει ένας απλός τρόπος να τελειώσει η συζήτηση: να ανοίξει το συρτάρι.
Γιατί το ερώτημα στη Λαυρεωτική δεν είναι πλέον μόνο πόσο αντέχει ο Δημήτρης Λουκάς. Είναι πόσο ακόμη αντέχει η ίδια του η παράταξη.
Με μια αλαζονική και νομικίστικη απάντηση, ο Δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς επιχειρεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να βγει και από πάνω. Προσπαθεί να εμφανίσει το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) ως «πληροφορημένο λανθασμένα», ισχυριζόμενος ότι η κριτική αφορά δήθεν τη σπατάλη δημοτικού χρήματος. Πρόκειται για ένα φτηνό τέχνασμα διότι:
Προσβάλλει ξεάντροπa τη μνήμη της Μακρονήσου. Ο Δήμαρχος κάνει πως «ξεχνά» την ουσία της καταγγελίας: την τοποθέτηση ενός τυχαίου γλυπτού μόλις 40 μέτρα από το ιστορικό «Μνημείο της Γυναίκας της Μακρονήσου». Η αισθητική αυτή βεβηλωση αλλοιώνει και υποβαθμίζει τον βαρυσήμαντο συμβολισμό ενός τόπου μαρτυρίου. Αντί για μια αυτοκριτική συγγνώμη, ο κ. Λουκάς κρύβεται πίσω από νομικίστικα τερτίπια και πετάει την μπάλα στην εξέδρα, μοιράζοντας πιστοποιητικά φρονημάτων και κατηγορώντας τους πάντες για «εκμετάλλευση».
Επιδεικνύει αλαζονικό νομικισμό αντί για αισθητική ευθύνη. Αντί να απαντήσει για την απουσία καλλιτεχνικού σχεδιασμού, ο Δήμαρχος επικαλείται γραφειοκρατικές αποφάσεις της Δημοτικής Επιτροπής και πρακτικές άλλων δήμων. Η νομιμοφάνεια όμως δεν συνεπάγεται αισθητική ορθότητα, ούτε νομιμοποιεί την προχειρότητα και τον αισθητικό κακγουσιμό στην προβλήτα της πόλης.
Συμπεριφέρεται ως απόλυτος μονάρχης, αποκλείοντας την τοπική κοινωνία. Το ΕΕΤΕ ζήτησε ξεκάθαρα ευρεία συνάντηση με τη συμμετοχή του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, της ΠΕΚΑΜ και των δημοτικών παρατάξεων. Ο κ. Λουκάς, με απύθμενο καθεστωτικό θράσος, απαντά πως θα συναντήσει μόνο το ΕΕΤΕ, εξοβελίζοντας τους τοπικούς φορείς και τους εργαζόμενους.
Δημιουργία εχθρών για αποπροσανατολισμό: Ο κ. Λουκάς, στριμωγμένος από τη θεσμική κριτική του ΕΕΤΕ, καταφεύγει στη γνωστή τακτική του «σκιάχτρου». Επιτίθεται σε ανώνυμους «ακροδεξιούς» και «ευκαιριακούς υπερασπιστές», επιχειρώντας να μετατοπίσει τη συζήτηση από τις δικές του αυθαιρεσίες σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Οικειοποίηση της ιστορίας: Κατηγορεί άλλους για καπηλεία, την ώρα που ο ίδιος μεταχειρίζεται την ιστορική μνήμη της Μακρονήσου ως προσωπική του ιδιοκτησία. Θεωρεί αυθαίρετα ότι νομιμοποιείται να αποφασίζει μόνος του για τη χωροθέτηση και την αισθητική των μνημείων της πόλης.
Πολιτικός κυνισμός: Χρησιμοποιεί τους αγώνες της εργατικής τάξης ως επικοινωνιακή ασπίδα. Αντί να απαντήσει για την τοποθέτηση του γλυπτού δίπλα στο Μνημείο της Μακρονήσου, μοιράζει πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων.
Περιφρόνηση της τοπικής κοινωνίας: Βαφτίζει «αντιδράσεις σκοπιμότητας» κάθε αντίθετη φωνή, αρνούμενος να ακούσει τους φορείς και τους δημότες που ζητούν σεβασμό στον δημόσιο χώρο.
Ο κ. Λουκάς οφείλει να καταλάβει ότι το Λαύριο, η εργατική του ιστορία και η μνήμη της Μακρονήσου δεν του ανήκουν. Απαιτείτε η άμεση αναθεώρηση της χωροθέτησης και την απομάκρυνση του γλυπτού από το σημείο.
Τα αριθμητικά δεδομένα του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2026 για τη Δημοτική Ανώνυμη Εταιρεία Ακινήτων Λαυρεωτικής (ΔΑΝΕΤΑΛ) αποκαλύπτουν το μέγεθος μιας προκλητικής διαχείρισης. Σε ένα συνολικό ισοζύγιο εσόδων και εξόδων ύψους 1.059.573,52 ευρώ, η εικόνα της διοίκησης υπό τον Δήμαρχο Λαυρεωτικής και Πρόεδρο της εταιρείας, Δημήτρη Λουκά, προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο σπαταλάται το δημόσιο χρήμα.
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο δεν είναι μόνο το ύψος των απευθείας αναθέσεων, αλλά ο εκπληκτικός ρυθμός με τον οποίο αυτές μοιράζονται. Μέσα στους πρώτους μόλις οκτώ μήνες του 2026, οι απευθείας αναθέσεις της εταιρείας έχουν ήδη εκτιναχθεί στο δυσθεώρητο ποσό των 300.000 ευρώ περίπου. Όταν από τον συνολικό προϋπολογισμό του ενός εκατομμυρίου αφαιρεθεί η τακτική μισθοδοσία του προσωπικού —η οποία κυμαίνεται πέριξ των 160.000 έως 170.000 ευρώ— αποδεικνύεται ότι σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών ετήσιων εξόδων της ΔΑΝΕΤΑΛ διοχετεύθηκε σε «ημετέρους» μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, χωρίς ανοιχτούς διαγωνισμούς και χωρις ουσιαστικό ανταγωνισμό.
Αυτή η τακτική αποδεικνύει ότι η ΔΑΝΕΤΑΛ έχει χάσει πλήρως τον αναπτυξιακό και κοινωφελή της χαρακτήρα. Αντί να λειτουργεί ως μοχλός αξιοποίησης της δημοτικής περιουσίας προς όφελος των δημοτών της Λαυρεωτικής, έχει μετατραπεί σε έναν ασταμάτητο μηχανισμό παραγωγής απευθείας αναθέσεων. Ο κ. Δημήτρης Λουκάς, διατηρώντας ταυτόχρονα τη θέση του Δημάρχου και του Προέδρου της επιχείρησης, συγκεντρώνει την απόλυτη εξουσία, εφαρμόζοντας ένα μοντέλο διοίκησης που βασίζεται στη διακριτική ευχέρεια, την αδιαφάνεια και τη σπατάλη.
Η διοχέτευση 300.000 ευρώ με συνοπτικές διαδικασίες σε διάστημα μόλις οκτώ μηνών συνιστά ευθεία απαξίωση των θεσμών και εμπαιγμό των πολιτών. Η τοπική κοινωνία παρακολουθεί μια δημοτική επιχείρηση να λειτουργεί ως πεδίο εξυπηρέτησης σκοπιμοτήτων, την ίδια ώρα που οι πραγματικές ανάγκες της περιοχής παραμένουν στο περιθώριο.
Η τακτική αυτή του κ. Λουκά δεν αποτελεί μεμονωμένο διοικητικό ατόπημα, αλλά συνειδητή επιλογή. Η μετατροπή της ΔΑΝΕΤΑΛ σε εργαλείο απευθείας αναθέσεων εκθέτει ανεπανόρθωτα τη δημοτική αρχή και καθιστά επιτακτική την ανάγκη για άμεσο καταλογισμό ευθυνών, πλήρη έλεγχο των πεπραγμένων και διαφάνεια στη διαχείριση κάθε ευρώ των δημοτών.
Όταν η ίδια η διοίκηση ενός Δήμου αποτυγχάνει να εφαρμόσει τους στοιχειώδεις κανόνες χρηστής διοίκησης και οικονομικής συνέπειας, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια διοικητική αρρυθμία· είναι μια ευθεία προσβολή απέναντι στους πολίτες. Τα στοιχεία που έρχονται στο φως για τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ του Δήμου Λαυρωτικής και της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑΤΗΛ) συνιστούν ένα τεράστιο πολιτικό και διαχειριστικό σκάνδαλο. Ο Δήμος Λαυρωτικής, υπό τη δημοτική αρχή του κ. Δημήτρη Λουκά, οφείλει στη δική του δημοτική επιχείρηση το εξωφρενικό ποσό των περίπου δύο εκατομμυρίων ευρώ.
Πρόκειται για μια απίστευτη κατάσταση παραλογισμού: οι υπηρεσίες του Δήμου καταναλώνουν νερό, χρησιμοποιούν τις υποδομές της ΔΕΥΑΤΗΛ, αλλά ο κ. Δήμαρχος επιλέγει να μην πληρώνει ούτε ένα ευρώ. Το ερώτημα προς τον κ. Δημήτρη Λουκά είναι αμείλικτο και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις χωρίς μισόλογα: Γιατί, κύριε Δήμαρχε;
Μήπως τα ταμεία του Δήμου είναι παντελώς μείον και η διοίκησή σας αδυνατεί να καλύψει ακόμα και τις πιο βασικές λειτουργικές της υποχρεώσεις;
Ή μήπως πρόκειται για μια εσκεμμένη τακτική, μια συνειδητή απόφαση να αφήνονται τα χρέη να συσσωρεύονται, μετακυλίοντας το βάρος στην πλάτη της δημοτικής επιχείρησης;
Όποια κι αν είναι η απάντηση, η πολιτική ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εσάς. Όταν η δημοτική αρχή συμπεριφέρεται ως ο χειρότερος και πλέον ασυνεπής κακοπληρωτής, με ποιο δικαίωμα και με ποια ηθική νομιμοποίηση απαιτείτε στη συνέχεια από τους δημότες της Λαυρωτικής να είναι συνεπείς στις δικές τους υποχρεώσεις; Πώς ζητάτε από τον απλό πολίτη, τον συνταξιούχο και τον επαγγελματία να πληρώνουν στην ώρα τους τους λογαριασμούς νερού, όταν εσείς ο ίδιος, ως Δήμαρχος, δίνετε το πλέον απαράδεκτο παράδειγμα;
Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ζοφερή όταν εξετάσει κανείς τη συνολική οικονομική αλήθεια. Η ΔΕΥΑΤΗΛ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τεράστια ρύθμιση οφειλών προς την ΕΥΔΑΠ, η οποία μαζί με τους τόκους αγγίζει το αστρονομικό ποσό των οκτώ εκατομμυρίων ευρώ. Και τι αποδεικνύεται από τα επίσημα στοιχεία; Ότι το 25% αυτού του συνολικού χρέους—ένα ολόκληρο τέταρτο των οφειλών της επιχείρησης—δεν οφείλεται σε ανεξόφλητους λογαριασμούς των δημοτών, αλλά στην απαράδεκτη ασυνέπεια του ίδιου του Δήμου Λαυρωτικής!
Δηλαδή, η δημοτική επιχείρηση πνίγεται στα χρέη και αναγκάζεται να προβαίνει σε επαχθείς ρυθμίσεις με την ΕΥΔΑΠ, επειδή ο κ. 0αρνείται να εξοφλήσει τα 2 εκατομμύρια ευρώ που χρωστούν οι υπηρεσίες του Δήμου. Αυτό είναι το περίφημο «μοντέλο ανάπτυξης» και η «χρηστή διοίκηση» για την οποία κομπάζει η δημοτική αρχή;
Η τακτική της στρουθοκαμήλου, η μεταφορά ευθυνών και η οικονομική ασφυξία που επιβάλλετε στη ΔΕΥΑΤΗΛ πρέπει να σταματήσουν αμέσως. Οι δημότες της Λαυρωτικής δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν ξανά και ξανά τα σπασμένα μιας διοίκησης που λειτουργεί με ανευθυνότητα. Ο κ. Δημήτρης Λουκάς οφείλει να βγει δημόσια, να απολογηθεί για τη μαύρη τρύπα των 2 εκατομμυρίων ευρώ και να παρουσιάσει άμεσα ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των χρεών του Δήμου προς τη δημοτική επιχείρηση. Η ανοχή στην κακοδιαχείριση έχει εξαντληθεί.
Έντονο παρασκήνιο φαίνεται πως επικρατεί το τελευταίο διάστημα στον Δήμο Λαυρεωτικής, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, αντιδήμαρχος βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από την ανεξαρτητοποίησή του, εξέλιξη που, εφόσον επιβεβαιωθεί, αναμένεται να προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς στη δημοτική αρχή.
Και δεν πρόκειται για μια απόφαση που φαίνεται να γεννήθηκε μέσα σε μία νύχτα. Οι σχέσεις, όπως όλα δείχνουν, έχουν δοκιμαστεί εδώ και αρκετό καιρό, με τον «κόμπο» να έχει πλέον φτάσει στο χτένι. Ο συγκεκριμένος αντιδήμαρχος φέρεται να έχει εκφράσει έντονο προβληματισμό για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, ενώ το ενδεχόμενο να τραβήξει τον δικό του, ανεξάρτητο δρόμο βρίσκεται πλέον πολύ σοβαρά στο τραπέζι.
Άλλωστε, τα πρώτα «καμπανάκια» είχαν χτυπήσει από πέρσι. Τον Ιούνιο είχε υποβάλει την παραίτησή του από τη θέση του αντιδημάρχου, στέλνοντας τότε ένα ξεκάθαρο μήνυμα δυσαρέσκειας. Η κατάσταση μπορεί προσωρινά να εκτονώθηκε, όμως, σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν στο αυτοδιοικητικό παρασκήνιο, τα προβλήματα όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αλλά επανήλθαν.
Μάλιστα και φέτος ο αντιδήμαρχος φέρεται να βρέθηκε ξανά πολύ κοντά στην παραίτηση. Αυτή τη φορά, όμως, οι σκέψεις του φαίνεται να πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Δεν πρόκειται απλώς για αποχώρηση από τη θέση ευθύνης που κατέχει, αλλά για πλήρη πολιτική διαφοροποίηση μέσω ανεξαρτητοποίησης.
Οι πληροφορίες που φτάνουν σε εμάς κάνουν λόγο για μια απόφαση που ωριμάζει εδώ και καιρό και η οποία ενδέχεται να ανακοινωθεί ανά πάσα στιγμή. Για εμάς, μάλιστα, η ανεξαρτητοποίηση θεωρείται πλέον εξαιρετικά πιθανή, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται περισσότερο στο «πότε» παρά στο «αν».
Εάν τελικά επιβεβαιωθεί, τότε τα «κανόνια του Ναβαρόνε» θα ηχήσουν δυνατά στη Λαυρεωτική, καθώς μια τέτοια κίνηση δεν θα περάσει απαρατήρητη. Αντίθετα, θα ανοίξει έναν νέο κύκλο πολιτικών εξελίξεων, συζητήσεων και ανακατατάξεων στο εσωτερικό του Δήμου.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το επόμενο διάστημα στη Λαυρεωτική αναμένεται ιδιαίτερα θερμό. Και ίσως η επόμενη πολιτική «βόμβα» να είναι ήδη έτοιμη να σκάσει…